Grmbl. Dat is het enige dat ik kan denken als ik naar mijn naaimachien kijk. Ik ben een baby-parkdekentje aan 't maken (box-park, niet gras-met-bomen-park) en er moet nog een rand aan, en opeens naait mijn naaimachien ONDERSTEBOVEN. :-/
Ook mensen die er niks van afweten, zullen zich wel kunnen voorstellen dat een zigzagsteek er langs de goeie kant, de bovenkant ongeveer zo uitziet: ^^^^^, en langs de onderkant ziet dat er dus anders uit. Mijn naaimachien doet de zigzag opeens onderaan, en de 'lelijke steek' bovenaan.
(Een gewone rechte steek komt er trouwens ook ondersteboven uit)
Ik zou mijn stof gewoon kunnen omdraaien zodat de juiste kant van de steek aan de juiste kant van de stof zit, maar persoonlijk vind ik een rand aan een dekentje zetten heel moeilijk en moet ik sowieso al oppassen dat ik niet gewoon naast de stof begin te naaien, dus het zou wel handig zijn om de bovenkant, de kant die er mooi moet uitzien, voor mij te hebben.
Ik heb al een miljoen keer mijn draad er uitgehaald en weer ingeregen, alle steken, steeklengtes, steekbreedtes en draadspanningen uitgeprobeerd en nog blijft dat voos machien gewoon ondersteboven naaien. Why?!? Misschien moet ik mij wel gewoon vervelen tot Bielentijn geboren wordt ofzo. Hennieweej, zijn kleren waren dan toch nog op tijd gepimpt. Ja, toen ging zigzaggen nog wel!

Ik heb dat met veel te veel dingen dat ik zeg: ik maak dat zelf wel. En vaak komt het er niet van, of anders met serieuze vertraging. Zo ook met de lampen die we nog nodig hadden in ons 'nieuwe' huis: eentje voor de living (eerder voor de sfeer en om de lelijke bedrading te bedekken en niet als hoofdverlichting) en eentje voor de vestiaire. Nu we hier meer dan een jaar wonen, heb ik eindelijk de lamp voor de living ineengestoken... dat was weer een paar jaar geleden dat ik er nog eens eentje had gemaakt, maar ik ben het blijkbaar nog niet verleerd. Deze was ook wel makkelijker en leuker om te maken omdat ik voor zo'n wandmodel helemaal niet moest prutsen met bedrading enzo, gewoon takken sjorren en papier plakken. Het deed ook wel deugd om nog eens met iets anders bezig te zijn dan alleen maar stofkes en draad. Die lamp voor de vestiaire zal wel niet zo lang meer op zich laten wachten dan. :-)

Etsy-shop

Meer dan een jaar geleden maakte ik mijn eerste knuffel en groeide het idee om een Etsy-shop te openen. Terwijl dat idee groeide, groeide mijn stock knuffels mee en werd het allemaal iets concreter... maar tegen dat het er bij mij effectief van komt, organisatorisch en commercieel talent zijnde. 8-)
Hennieweej, nu is het dus zo ver!

http://www.etsy.com/shop/vleervlinder

Go check it out!

Ik ben goed bezig met mijn goeie voornemens voor dit jaar! Die grote reis heb ik net achter de rug (verslag volgt nog, al kan je hier al een deel van de foto's vinden), en ik ben ondertussen ook weer naar de kapper geweest en loop voor het eerst sinds een jaar of vijf rond zonder rechte froefroe... vreemd om weer een voorhoofd te hebben. Maar wel frisser in de zomer (vermoed ik althans, want zo warm is het hier momenteel niet), en hopelijk gaat die witte strook dan ook weg. Als mijn froefroe opwaaide lachtte iedereen mij uit met mijn tweekleurig voorhoofd. :-)


En een tijdje geleden ben ik aan een quilt begonnen... die is nu eindelijk af! De bovenkant althans, hij moet nog een onderkant hebben ook om al die draden en rafels te verstoppen, dus de zoektocht naar een laken dat groot genoeg is kan ook beginnen. Ik ben blij met het resultaat! Het heeft effe geduurd tegen dat ik bij elkaar passende stofkes had gevonden, en tegen ik had beslist hoe de vierkantjes moesten zijn (niet recht op recht dus, maar verspringend per halve vierkant 8-). Ik weet niet of er een bepaalde officiële quilttechniek bestaat om die vierkantjes aan mekaar te zetten, in de boeken van de bib staat het allemaal zo veel te ingewikkeld uitgelegd, terwijl het toch maar gewoon vierkantjes-aan-mekaar-naaien is, toch? Hennieweej, ik had mijzelf verplicht om eerst een quilt te maken voor onszelf in plaats van te bezwijken voor de baby-dekentjes die ik op Flickr tegenkwam, maar die mag ik nu dus ook maken, voor tegen dat het ooit zover is.

... da moest er efkes uit...
:)

Wahoei, gisteren hebben we eindelijk de sleutels van ons nieuwe nestje gekregen! We zijn ondertussen ook al overeengekomen wie welke kamer krijgt (met 4 slaapkamers hebben we namelijk wel plaats genoeg voor een knutselkamer voor mij en een 'nerd'kamer voor Valentijn, maar natuurlijk wilden we dan allebei dezelfde kamer...) en welke kleurtjes de muren krijgen. De volle dozen die heel onze living inpalmden hebben we ondertussen al verhuisd, nu kan fase 2 dus volgen: ons nieuwe huis schilderen en al ons ander gerief verhuizen. We hebben nog 3 weken tijd vooraleer we er mogen intrekken, dus dat zal wel lukken. Drie weken niet slapen van opwinding, aaah! :-D
Ik zie het superhard zitten. Er is nog wel werk aan, de vorige huurders hielden blijkbaar nogal van een mottige tint bruin, en 't is natuurlijk een oud huis met zijn gebreken, maar er valt iets van te maken. Ik ben vandaag zelfs verschoten, in de positieve zin dan... ik zit al bijna een maand lang (sinds we naar het huis gingen kijken dus) met het idee dat de badkamer donkergroene tegels heeft. Volgens mij heb ik dat gedroomd ofzo, want vandaag bleek de badkamer dus wel degelijk gewoon wit te zijn; een deel betegeld en een deel gewone muur die nog te beschilderen is! 'k Had al schrik dat we zouden verhuizen van een lichte (dat is dan ook wel het enige voordeel aan onze huidige badkamer) naar een veel te donkere badkamer, maar ik heb dus niks te vrezen. En er is zowaar zelfs plaats om een kastje te zetten voor handdoeken enzo, en er zijn schabbetjes voor allemaal kleine prullen, en een spiegel in één deel waardoor je lichaam niet vervormd lijkt! Ik ga weer weten hoe ik er écht uitzie! :-)
Het keukenblad is ook hoger dan hier, dat gaat ons dus rugpijn besparen tijdens de afwas. Onze huidige keuken is gemaakt voor kabouters ofzo, ik moet altijd in een belachelijke spreidstand gaan staan om op een normale hoogte te kunnen afwassen.
En het allerbelangrijkste: veel ruimte en veel licht! Ik ga zowaar de tuin kunnen zien zonder de deur open te moeten zetten. Vaarwel opgesloten gevoel. En ik krijg een eigen knutselkamer, dus ik kan zoveel rommel maken als ik maar wil. :-)

En tijdens al die drukte, en ondanks het feit dat er al zoveel van mijn knutselgerief is ingepakt, ben ik er ook nog in geslaagd om een keun te maken. Zonder uitsteldrang zelfs: 's namiddags bedacht, en dezelfde avond ben ik er nog aan begonnen. Mijn goeie voornemens werken wel redelijk goed dit jaar, het zijn nochtans dezelfde als anders. :-)

Na het zien van Flushed Away ben ik er nog meer van overtuigd dat ze bij Dreamworks eens een film moeten maken waar alle bijrolletjes van vorige films in meespelen! Komaan, die slakken zijn toch gewoon fantastisch!?! Nu wil ik een enorme slakkenknuffel maken maar ik vrees dat die ogen niet gaan blijven rechtstaan. :-)
En tijdens het youtube'en stootte ik ook op dit slakkenfilmpje... klinkt redelijk bekend hé?! Het originele liedje zou van de haan uit Disney's Robin Hood komen... voila, 'k heb weer wat bijgeleerd vandaag.
Nu nog leren hoe ik slakkenogen laat rechtstaan. :-D

En dat niet alleen...

1. Untitled, 2. Pumpkin Patch, 3. sunda no prato, 4. Introducing Babbette, 5. Bubbo, 6. Our Octopi Collection, 7. Run Bunny Run, 8. More hippos, 9. Monsieur Frog

Dat monster op de eerste foto zou al geen probleem mogen zijn, ik heb al een stuk uit mijn gele harige mat geknipt! To be continued :-)

Normaal zou ik vandaag met een vriendin aan de zee een enorm zandkasteel gaan bouwen en een hopelijk al even enorme pannekoek gaan eten, maar zij werd plots ziek dus ik had een dagje thuis voor de boeg. Dat vond ik eigenlijk niet zo erg, aangezien ik gisteren ook al heel de dag weg was en ik er 's avonds in de week ook niet toe ben gekomen om nog eens iets te maken. En zowaar, eindelijk resultaat! :-)

Ooooooooit heb ik eens een rood t-shirt gekocht in de kringloopwinkel, maar ik heb het daarna eigenlijk amper gedragen. Het was eigenlijk een beetje te kort, en rood is niet echt m'n kleur, dus dat is ergens vanonder in mijn kast beland met het idee dat ik het wel eens zou bewerken tot iets beters. Vorige week had ik de eerste stap al gezet (t-shirt uit de kast opgraven en in het zicht leggen!) en vandaag ben ik er dus maar vollen bak ingevlogen.
Ik wou eigenlijk al lang eens proberen wat ze bij Goddess doen: gewoon stof op of aan de binnenkant van een t-shirt naaien en dan in reepjes knippen. Katoen rafelt toch niet uit dus geen gedoe met kantjes afboorden enzo, hahaa!
En zo verandert een ongedragen t-shirt in een fonkelnieuw favoriet kledingstuk. :-)

Nu dit hier af is, wil ik natuurlijk al in een volgend project vliegen, en 't is nodig ook. Ik koop heel de tijd kringloopkleren waar nog een beetje werk aan is: te kort, te groot, te er-ontbreekt-nog-iets-aan. Dat belandt allemaal op een hoop, en ondertussen koop ik gewoon nieuwe t-shirts die ik direct kan dragen, en heb ik dus ook geen haast om mijn tweedehandsjes te bewerken... en maar uitstellen... bestaan daar geen pillekes voor?!

De Kindersurprises leverden niet veel op, de Colruyt daarentegen!

Woehoew, ik heb eindelijk een Wall-e!

Nu bigmouth armloos door het leven gaat, vervangt Wall-e hem op plastiekenventjesfoto's.
Veel schattiger, toch?! Die oogjes... zo levend, zo echt. Het blijft mij verbazen wat voor effect zo'n computercreatie kan hebben op mijn moederinstinct... Wall-e is de Mulipa onder de robotjes. :-)
Al moet Arabella toch niet weten van plastieken ventjes waarmee ze onder zachte dwang moet poseren... alleen Lucius Thunder, mijn nieuwe alien-maaksel, zit ze wel af te lebberen. Misschien moet ik Wall-e zijn buik toch eens opvullen met cat-nip en zien wat dat geeft ;-)

Sing loud, sing proud!

Van mijn week thuiszitten maakte ik niet alleen gebruik om een fotoboek en een truitje te pimpen, maar ook om aan een nieuw kleedje te beginnen. Het patroon uittekenen en de stof uitknippen kon allemaal zittend, en vanaf ik weer op de been was, kon ik dus ook passen, aanpassen en achter m'n naaimachine kruipen. Na een lange werkweek had ik dit weekend eindelijk weer tijd om verder te doen en heb ik het nog afgekregen ook! Wahoei! :-)

Ik ben content van mijzelf! Ik had al een kleedje gemaakt op de naailes, maar dit heb ik dus helemaal alleen thuis in mekaar gestoken. Al vind de perfectionist in mij natuurlijk nog wel enkele foutjes... de schouderbandjes zijn niet strak genoeg en onder mijn armen zit de stof ook wat te los. En niet echt fout maar wel onhandig tot levensgevaarlijk: ik moet het over mijn hoofd trekken, en moet dus het smalste stuk (de taille) over de bijna breedste stukken van mijn lichaam getrokken krijgen... na al dat passen, veranderen en weer passen zit ik toch bijna met een klaplong. Als ik nu één stukje chocolade eet, scheurt dat kleedje waarschijnlijk gewoon open. Dus misschien moet ik er nog ergens een rits insteken, of knopen vooraan, maar momenteel is het af, of af genoeg. Ik geraak er maar moeilijk in, maar eens ik het aanheb, wil ik er niet meer uit!

(Omdat ik mijn longen wil sparen.)

En omdat ik er van hou! :-)

Enkele weken geleden werd ik nogal verliefd op een kikker, en ondertussen zijn daar al nieuwe kikkertjes van gekomen, zonder enig seksueel amfibieëngefriemel en al!
De eerste frogpod werd Elvis genoemd, omdat hij een king is die the building niet mag leften, want hij is het nieuwe huisdier van Valentijn.

En toen kwam er een tweede...
Mojo!

Mojo zou in tegenstelling tot zijn grote broer Elvis wel graag verhuizen, je ziet ook wel waarom... er komt geen kabel uit hem dus hij heeft nog geen ipod om te verslinden.
Toen besloot ik een idee te pikken dat ik bij andere bloggers al geweldig had gevonden maar waarmee ik tot nu toe zelf nog niks heb kunnen doen: ik stuur Mojo de laan uit en wel naar U!
Ja inderdaad, het is een wedstrijd, het is een wedstrijd die wel degelijk iemand winnen kan. En zo moeilijk is het zelfs niet; deze frogpod wordt verloot volgens het grootste cliché: welk nummer heb ik in mijn hoofd? Of beter: welk nummer komt er via mijn oor uit mijn hoofd?

Het is een nummer tussen 0 en 50; wilde gokken mogen gedropt worden in de comments, bij voorkeur voorzien van een link of emailadres waar ik de toekomstige winna(a)r(es) kan bereiken. Volgende week woensdag (8 oktober) draai ik mijn papiertje om. Easy peasy, toch?!

Ik voel mij niet altijd mottig. Er zijn ook goede dagen, er is ook goed nieuws. Zoals het nieuws dat zich vrijdagmorgen aankondigde met een grote foto van Peter Van de Veire in de gazet.
"Muh, wat is da?", vroeg ik slaperig aan mijn lief. "Awel, ik zei dat toch al, dat Peter Van de Veire Donna gaat overnemen!" "Jamaar... ik dacht dat dat om te lachen was."
Maar het is echt. :-D
Okee, overnemen is misschien een groot woord, maar Donna mag gerust veranderen van mij, en PVDV has my blessing. :-)

Plus: het is EINDELIJK mooi weer! Tijdens een barbeque! In het weekend!
Zalig gewoon... pas 's middags ontbijten, buiten met pistoletjes, en daarna gewoon een boekje lezen in de tuin. Straks strijken? Ik zie er zelfs niet meer tegenop, mijn batterijtjes zijn opgeladen.

En mijn rokje is af, eveneens eindelijk. Een maand geleden was ik al begonnen een patroon te maken op papier, maar wegens ziek zijn, geen zin en geen tijd, heeft dat hier lang half afgewerkt gelegen. De volle goesting waarmee ik er aan begonnen was, was plots weer verdwenen en ik kreeg mij gewoon niet gemotiveerd om er aan verder te werken. Tot ik vorige week mijn stofje bovenhaalde, dat fantastisch bij mijn pas paarsgeverfde topje bleek te passen. Toen moest het rokje opeens af! En wel vóór de barbeque van dit weekend! Dus 's avonds na het werk nog serieus liggen sukkelen met plooikes, ritsen en speldjes, maar het is eindelijk af; helemaal zelf gelukt, zonder naailes deze keer. I'm proud. :-)

Een jaar en één dag geleden besloot ik, aangestookt door Lilith, om met 365 days te beginnen. Een jaar lang elke dag een foto trekken van mijzelf en op Flickr posten. Toen leek het redelijk impossible, met mijn gebrek aan discipline en langdurige interesse om iets vol te houden... maar kijk, we zijn een jaar later en 365 zelfportretten verder!
365/365... het klinkt zo zalig, als 100% op mijn rapport. :-)

Vandaag, mijn eerste dag zonder, merk ik hoeveel tijd daar in kroop. Tegen dat ik mij soms verkleed of geverfd had, en vond dat mijn idee goed genoeg uitgewerkt was; en tegen dat die foto dan bewerkt was en op Flickr verscheen met de nodige uitleg of bijpassend filmpje dat ik dan eerst nog moest opzoeken op Youtube... uuuuuren.
Op dagen dat ik veel tijd, zin en inspiratie had, was dat allemaal plezant - 's avonds na een lange werkdag nog iets moeten verzinnen was dan weer een pak lastiger. Toch heb ik nooit overwogen om te stoppen.
Dat ik zou eindigen met 365 foto's stond voor mij vast, al heb ik er wel vaak op gevloekt en gewenst dat het al gedaan was.
En nu is het gedaan. Ik ben trots op mijzelf dat ik iets heb kunnen volhouden tot het einde, dat ik zelfs op de momenten dat het mij eigenlijk allemaal niet meer interesseerde, toch genoeg discipline had om door te gaan. En ik ben ook trots op die dagen dat het mij wel interesseerde, dat ik iets dat in mijn hoofd zat op mijn scherm kreeg, dat ik zot kon doen en mijn zorgen kon vergeten, dat ik triest kon zijn en mijn wanhoop van mij af kon poseren.
En ik ben blij met alle steun die ik heb gehad... de vele reacties en complimentjes, de keren dat ik Explore heb gehaald, de inspiratie, de harten onder mijn riem op moeilijke dagen, het gelach op andere dagen, de mede-poseerders... danku iedereen!
Voor buitenstaanders is het misschien moeilijk te begrijpen wat voor impact heel dat project op iemand kan hebben.
Ik heb zoveel bijgeleerd. Niet alleen over compositie en fotobewerking, maar vooral over mijzelf. Dat kikkerperspectief slecht is wegens vijfdubbele kin. Dat vogelperspectief goed is wegens enorme shmexay blauwe ogen. Dat er perverten zitten op Flickr die alleen maar reageren als er genoeg bloot vel op de foto staat. Dat Flickr verslavend is.
Dat ik mijn lichaam beter heb leren kennen door er zo elke dag mee bezig te zijn. En mijn geest ook. Amen.

(365/365)

have a nasty talk-like-a-pirate day!

To zen or not to zen

Ik heb regelmatig de neiging om dingen die ik ook gewoon kan kopen, zelf te maken. Soms is dat moeilijk willen doen. Soms is dat gierig doen. Meestal is dat gewoon creatief doen.
Zo ook nu. Valentijn heeft een mooi groot foto-album van vroeger; de mensen van de fotowinkel (die nu niet meer bestaat, helaas, anders kon ik er een kijkje gaan nemen) hadden dat zelf gemaakt (gedeeltelijk met handgeschept papier, yummie!) en gebonden, en nu ga ik dat namaken.
Want ik heb een album nodig voor onze foto's van Noorwegen, en ik wil die bindmethode kunnen, 't ziet er niet zo moeilijk uit.
Dus nu ben ik al heel de dag bezig met het verknippen, plooien en plakken van de overschot van ons blauw behangpapier. Ik heb al twaalf vellen en zou aan vijftien kunnen geraken, maar nu blijkt mijn blauw papier op te zijn. En ik dacht dat er nog kei veel was! No panikare, dacht ik, dan doe ik de rest wel in het groen, Noorwegen is toch ook groen?
Na de papiervoorraad gecheckt te hebben, blijk ik nog maar genoeg groen te hebben voor één vel... IIIH!
Paars dan? I don't know. Van oranje hebben we nog twee volledige rollen - maar dat is dan weer zo'n kleur voor een reis naar Rio de Janeiro ofzo. En beige is zo... euhm... beige? Problemo problemo.

Maar niks kan mijn vandaag van mijn melk brengen, want ik heb daarstraks havermoutpap gemaakt en ben dan nog eens naar het Duits militair kerkhof gefietst. Ik was alleen thuis en verveelde mij, 't is de enige dag mooi weer, mijn fietsconditie moest opgekrikt worden... 'k ben blij dat ik ben gegaan. Beetje lezen, schrijven, nadenken. Ik kom daar echt graag... lekker rustig en groen. Ik voel mij weer helemaal zen.

Maar zou ik nu toch niet beter gewoon een fotoboek kopen?

Everything zen, everything zen - I don't think so...

De courgetten waren op...

Melon doesn't mean friend! :-O

Piratas de la Moda

Ik ben blijkbaar in mijn 'als 't mij ni aanstaat knip ik het wel in stukken en maak ik er iets anders van!'-periode.
Vorige week heb ik mijn kleerkast uitgerommeld en heb ik nogal veel kledingstukken teruggevonden die ik eigenlijk zelden tot niet (meer) aandoe omdat ze
1. te klein zijn,
2. te groot zijn (gekocht zonder te passen) en
3. mij niet meer kunnen bekoren.
Wat wel een beetje zonde is natuurlijk, want met een beetje knippen en naaien heb ik nieuwe kleren voor geen geld. Dus heb ik nu een hele lijst opgesteld welk kledingstuk hoe gepimpt moet worden.
Ik heb er al eentje af en Arabella vindt het leuk! Want ze heeft gekotst in de living (= haar blijk van appreciatie, I just know it).

De wondere wereld van mixen & matchen

Er zijn soms foto's van mijzelf waarvan ik vind dat ik er goed opsta. Mooie ogen. Mijn haar ligt goe. Ik trek eens ne keer geen onnozele smoel. Foto's die het gevoel van dat moment of die gebeurtenis goe weergeven, en die laat ik dan afdrukken.
En die liggen dan jaren in een doos omdat ik er eigenlijk niet echt iets mee kan doen (behalve er af en toe eens verliefd naar kijken)... ze horen nergens bij en apart steek ik ze niet in een fotoboek, en ik wist ook niet hoe ik rond één enkele foto een verhaal zou kunnen breien zodat ik het kon scrappen.
Maar één enkele foto plus nog een paar enkele foto's maken een heel aantal foto's die nergens bijhoren behalve bij mekaar en dus heb ik ze maar in stukken geknipt. Want op de ene zijn mijn ogen mooi maar mijn mond niet en op de andere is het juist omgekeerd.
Na een hele namiddag mixen & matchen en vooral heel veel lachen kwam ik tot dit:

(En eigenlijk zie ik er echt zo uit!)

pret met courgette

Het begon allemaal toen ik deze onschuldige courgette afsneed...
Waartoe het zien van een afgesneden steel van een courgette al niet in staat is!

mr. courgette

ms. courgette

pilot courgette

courgette congé

cool courgette

courgette in trouble

courgette grand finale

Die Onweerstaanbare Drang Als Ik Alleen Thuis Ben

Ikke en froggies, tot daaraan toe... maar magnetische froggies, dan vraagde der gewoon om! (ook hierzo)

frogzilla pleegt een aanslag op de broodrooster

een fornuis is NIET handig!

no more ovenschotels!

we've come for your dampkap

ik kijf op uw microwijf!

ook frogzilla is tegen de opwarming van de aarde

frogzilla trotseert de arm der wet

volgende keer: frogzilla tijdens een intiem moment met Robert RedFrog!