IJslandverslag deel 2

Donderdag 6 augustus.
Vol goede moed vertrokken wij rond 10u30 in Blönduós richting Akureyri, wisten wij veel wat voor onheil ons nog te wachten stond! Na een paar kilometer begon onze Jeep namelijk tuut-tuut te zeggen, en vertelde een rood lichtje ons dat de motor oververhit was. No panikare, wij zetten ons langs de kant van de weg, wat we sowieso al van plan waren om onze eerste geocache te zoeken (en vinden). Na een kwartiertje vertrokken we weer maar na een kilometer ofzo was dat rode lichtje er weer. Miljaar! Weer aan de kant van de weg gaan staan dus. Effe laten afkoelen. Weer vertrekken. Een kilometer rijden. TUUT-TUUT-TUUT! We're screwed, dacht ik, toen we ons op een paadje naast de baan parkeerden, in the middle of nowhere. Ik zou sterven in IJsland!!! Tenzij iemand van de boerderij aan de overkant van de baan ons tijdig zou vinden, achja, klein detail...
Anyway, Valentijn belde naar de jeepverhuurcentrale om het probleem uit te leggen, de gast aan de telefoon moest de kwestie daar even bespreken en zou ons binnen een kwartiertje terugbellen. Wachten dus, tot de gsm weer lawaai maakte. Er zou een takelwagen komen vanuit Akureyri, dat kon toch wel anderhalf uur duren tegen dat die er was, dan zou die ons naar Akureyri meenemen, dus nog anderhalf uur, en daar zouden ze in de garage de auto bekijken. Allright. We stonden daar al zo lang te koekeloeren, dus visten we brood en beleg uit de koffer, aten we, strekten we onze benen, smeten we steentjes in de rivier om onze woede te bekoelen en ook wel uit pure verveling, waaiden we (okee nee, ik) bijna weg, kropen we terug in de auto, staarden we naar de weg. En rekende ik. Nog 3u wachten tot we in Akureyri zijn, shit, ik heb net een halve liter fruitsap binnengekapt, ik kan dat geen 3u meer ophouden. Op het erf van de boerderij aan de overkant hadden we al een auto zien rondrijden.
Wat is wc nu weer in 't IJslands? Snyrting, okee...
Weer een dubbele laag truien aantrekken dus, nog een jas ook, misschien ook best handschoenen... toen ik de extreem lange oprit naar de boerderij opliep, kwam er vanaf het erf een jeep aangereden, met daarin de boerin en haar tienerzoon die Engels sprak, dus snyrting had ik niet nodig. Ze vertrokken juist naar... gohja... (één van die paar dingen naar waar je kan vertrekken als IJslander, wellicht...) en er was niemand meer op de boerderij, maar de staldeur was los en daar was een toilet. Ik zei dus takk (het enige IJslandse woord dat ik wel uit m'n mouw kan schudden zonder eerst heel hard te moeten nadenken over de tientallen mogelijkheden van de uitspraak van een bepaalde letter), ging naar het toilet en ging opgelucht weer in de auto zitten wachten.

Vele jaren later, zo leek het althans, arriveerde de takelwagen en reden we naar Akureyri... hobbelhobbel on the road, en met z'n drietjes naast mekaar op de bank moest ik ervoor zorgen dat ik niet tegen de schouder van de chauffeur in slaap viel. EINDELIJK kwamen we aan in Akureyri... alwaar we nog een uur ofzo in de garage wachtten terwijl er af en toe een slome ouwe IJslander aan de auto kwam sleutelen, maar waar ik mij het grootste deel van de tijd afvroeg of ze ons niet gewoonweg vergeten waren. Soit, de ventilator van de motor bleek kapot, en aangezien ze daar geen vervangstuk hadden liggen, moesten ze dat laten overkomen van Reykjavik, maar dat zou pas de volgende morgen arriveren.
Gelukkig heeft Akureyri, de tweede grootste stad van IJsland, een camping! Daar belandde ik al even mokkend als de kwaaie lesbo. Een dag van onze reis verloren, en bovendien was onze Belgische chocolade ook nog eens op. En dan die eeuwige wind, en kou! In strips zouden er nu allemaal leestekentjes staan met een doodskop en !!!!!!!!!
Valentijn was tijdens zijn vorige reis al in Akureyri in de botanische tuin geweest, en die stelde niet zo heel veel voor, zei hij, maar we konden er toch eens naartoe gaan aangezien dat zowat het enige was wat er te doen viel. Niet zo heel veel voorstellen? Ja mijn gat!
Er stonden voor het grootste deel bloemen en planten die je hier ook hebt, maar allemaal in volle bloei, en prachtig gecombineerd qua kleuren en soorten! Ik had al ideetjes voor onze tuin, maar die botanische tuin bracht mij toch een eureka!-moment. En mijn boze hoofd kwam weer helemaal tot rust... Ik had zin om weer naar huis te gaan en de tuin onder handen te nemen, it's not like I had anything else to do.
We maakten kennis met paddo-kat, zagen een pittoresk kerkje, keerden terug naar de camping om aan het avondeten te beginnen, doopten sojabrokken ( en de dagen nadien ook mekaar en zowat elke berg) om tot 'brekkies', lagen een beetje op ons dekentje... and that's about it. Een Italiaanse kerel probeerde mij nog binnen te draaien en een paar Fransen vonden onze tent excellent, dat vond ik wel genoeg internationaliteit voor één dag, dus gingen we slapen...


Zo'n lang stuk schrijven over één saaie dag, ik vind dat perfect kunnen!

... to be continued...

IJslandverslag deel 1

IJsland. Zo veel te vertellen, zo weinig woorden.

Maandag 3 augustus.
Mijn ouders gaven ons een lift naar de luchthaven van Eindhoven, waar we de IJslandgangers (bottinnen en afritsbroek) goed konden onderscheiden van de rest van de reizigers (teensletsen en short). Na drie uur door het vliegtuigraampje naar de wereld onder mij gluren, kwamen we aan in Keflavik. En de zon scheen! IJsland weet dat een goeie eerste indruk belangrijk is. :-)
Onze gehuurde Jeep Wrangler stond op de parking van de luchthaven, en na een beetje uitleg bolden we naar Reykjavik, waar we zouden overnachten vooraleer we het binnenland zouden intrekken. We dropten ons gerief op de camping en zetten de tent op, gingen even naar de supermarkt achter brood en beleg voor de volgende morgen, en gingen dan op verkenning uit in 't stad. Okee... stad is een groot woord. Groter dan Reykjavik zelf, bahaha! Ik had gehoopt op van die typische Scandinavische pittoreske huisjes, maar werd teleurgesteld. Het overgrote deel van de huizen bestond uit zowel muren als daken van golfplaten, en zagen er een beetje marginaal uit. Op een paar na, dan! En de Hallgrímskirkja was helemaal ingepakt voor restauratie, bummer! Terug naar de camping dan maar, om te eten en te slapen, want onze klok was twee uur teruggedraaid en wij waren dus al veel te vroeg uitgeteld.

Dinsdag 4 augustus.
We hadden al een aantal maanden een route in gedachten, die we afhankelijk van het weer in wijzer- of tegenwijzerzin zouden volgen. Omdat de weersvoorspellingen voor het binnenland vandaag het beste zouden zijn, vertrokken we dus in wijzerzin, iets waar ik sowieso wel blij om was omdat we dan dus ook aan de oostelijke kust aan de binnenkant van de baan zouden rijden, en ik dus niet vlak naast een ravijn zou hangen. :-)
Langs een weg - correctie: jeepspoor - die mij deed vermoeden dat we op de maan waren beland, reden we naar Landmannalaugar, ondertussen enkele rivieren doorstekend. Toen we daar 's middags eindelijk aankwamen, bleken de weersvoorspellingen onjuist: regen! Maar dan heb je natuurlijk dat IJslandse gezegde: "Als het slecht weer is, wacht dan vijf minuten!", en toen we onze bokes ophadden, was het al gestopt met regenen en konden we goed ingepakt (het waaide natuurlijk nog wel zo'n 100000 km per uur) aan onze eerste wandeling beginnen. Ik bewees al snel dat mijn conditie beneden alle peil is. IJsland bewees al snel dat het in een verfdoos gevallen was, wauw!
Enkele regenbuien later besloten we de kleinen toer te doen en terug te keren naar de auto, en maar meteen door te rijden naar Geysir, aangezien we geen zin meer hadden om halfnaakt in de koude wind naar de warmwaterbron te crossen.

In Geysir aangekomen begonnen we aan onze twee weken durende routine van tent opzetten, eten klaarmaken en naarmate het later en kouder werd: nog een paar extra lagen kleren aantrekken. Dat geldt dan alleen voor mij, Valentijn had evengoed met een lege valies naar ginder kunnen trekken, de hete brok!
In de avondschemering gingen we nog even naar de geiser en enkele pruttelputten kijken, om daarna op de camping te merken dat er Belgen met een knalgele Kangoo naast ons waren komen staan. Het ging over een Antwerps lesbisch koppel van ergens in de 40, en al snel bleek dat 'het dominante vrouwtje' a) een slechte dag had b) niet graag de tent opzette c) gewoon een vieze tinke was. Zij konden aan onze IJslandse jeep natuurlijk niet zien dat wij Belgen waren en hun geruzie maar al te goed konden verstaan.
"Joa ik zen kwoad! Ik mut altaa alles loate valle voor aa!", waarop ze met haar armen over mekaar in de auto ging zitten mokken en haar wederhelft alleen de tent moest opzetten. Gezellige avond!

Woensdag 5 augustus.
Na ons ontbijt gingen we de geiser nog eens bewonderen, die bij daglicht en tegen een prachtige blauwe lucht nog mooier was (en ook beter te fotograferen). Onze volgende halte was de Gullfoss, één van de dingen waar ik het hardst naar uitkeek. Een waterval die ook niet moeilijk te vinden is: je kan het stuifwater al van ver zien. Zelfs de bussen Japanners hadden dat al wel door! Dat heb je wel met IJsland: de meeste reizigers volgen quasi dezelfde route, waardoor je vaak dezelfde auto's en mensen tegenkomt aan bezienswaardigheden of op campings. Dus ja: aan de Gullfoss stond een gele Kangoo! Toen we de lesbo's kruisten op het paadje richting waterval, was de kwaaie aan het bellen met iemand in verband met 'een klakske van den tax free shop'.
Na het nodige bewonderen en fotograferen en helemaal natgestuifd zijn, vertrokken we langs de Kjölur, de binnenlandroute, en reden we door een landschap van stenen, zand, verre bergen; af en toe kruisten we een jeep of nog erger: een eenzame fietser! R-E-S-P-E-C-T, maar jullie zijn goe zot! Wat heb je aan IJsland als je altijd naar de grond moet kijken omdat je anders op je smoel gaat?
Vele uren later kwamen we aan in Hveravellir, een geothermaal gebied met kokende modderputten en een fluitende ketel. We maakten ook al snel kennis met de typische geur van rotte eieren die bij al die zwavel hoort. Okee nee, die geur kenden we al van de douches in Reykjavik.
Deze keer was het wel warm genoeg om in de warmwaterbron te duiken! Na ons badje lieten we ons drogen in 't zonneke en gingen we weer op pad (tja, op IJsland kan je niet veel doen of zien zonder urenlang rond te rijden). Er volgde een lange rit naar Hvítserkur, onze eerste halte waar Valentijn drie jaar eerder nog niet was geweest. De pluchen versie van de dinorots volgt nog! :-)


...to be continued...

Centerparcs

Een volledige dag in het zwembad doorbrengen is te lang, maar ik moet toch iets doen als het regent?!

(en mijn lief maar gluren en mij uitlachen...)

eyow captain Jack

Hehehe... zo'n beroemdheid kom ik niet elke dag tegen. ;-)

captain Jack op Fiesta Mundial!

't Is m'n weekje niet. Ik loop al sinds dinsdag rond met een zere keel en een hese stem die van eat your heart out! doet richting Sarah Bettens, en ondertussen verslijt mijn neus ook al een stapel zakdoeken per dag en weegt mijn hoofd duuzt kilo. Mijn nek doet zeer, alleen vloeibare dingen eten gaat vlot (niet dat ik er nog iets van proef) en voor de rest heb ik gewoon nergens nog fut voor.
Ik lig als een zielige cavia te piepen in bed terwijl ik echt dacht dat ik deze week eens veel zou doen. Geen zelfportretten meer maken, geen lief om te entertainen... tijd zat dus om kleren te maken, boeken te lezen, te scrappen en in de tuin te werken. No way josé.
Nu hij weg is, merk ik hoe makkelijk het was dat Valentijn meestal al had gekookt als ik thuiskwam van mijn werk. Of dat hij al naar de winkel ging als ik overuren deed.
Nu ik alleen thuis ben, heb ik natuurlijk pech en komt alles samen. Overuren. Koken. Naar de winkel. Naar de tandarts. Naar de bib en de apotheek. Naar de Gamma voor nieuwe lampen voor de keuken (die moeten natuurlijk net allebei tegelijk kapotgaan, dus ik maar bokes smeren bij het lichtje van de dampkap).
En dan een spijker in een band van de auto. Dus ook nog eens naar de garage, terwijl mijn ouders eigenlijk op bezoek komen. Garage 1 is gesloten wegens verlof, maar er hangt gelukkig een blaadje met het adres van een garage waar ik wel terecht kan. Terug naar huis om op te zoeken waar die straat juist ligt, en de openingsuren checken. Naar garage 2, alwaar blaffende honden tegen de poort opspringen. Wat, gesloten?! Alle zaterdagen open, behalve net deze zaterdag. Terug naar huis om nog adressen op te zoeken. Voor de zekerheid maar bellen, stel dat ze toch gesloten zijn.
De ietwat overtijd zijnde boodschap "wij zijn blablabla dagen gesloten tijdens de eindejaarsperiode en wensen u alvast een voorspoedig 2006" horen.
De volgende garage die ik bel is nog een klein halfuurtje open. Ik weet de straat zijn. Ik race er naartoe. Ik kom in de straat aan. Ik weet het nummer niet. Soit, een garage valt wel op. Ik rijd een paar keer heen en weer door de straat, maar niks te vinden. Ondertussen is de garage nog maar een kwartiertje open. Ik bel aan bij een huis en vraag aan de mevrouw die opendoet of ze de garage misschien weet zijn. Zij zegt "joak joak, 'k ga 't joen keer utleggen, wacht wi, ik ga eerst min deure slutn." De mevrouw loopt terug naar binnen, doet de deur van haar living dicht (terwijl ik mij al klaarmaak om een ingewikkelde uitleg te memoriseren), komt terug naar haar voordeur en wijst naar een stapel banden 20m verderop. Daar is het, die lange oprit met een grote stal/hangar in een wei, waar ik natuurlijk al een paar keer voorbij gereden was. Maar een stal lijkt niet op een garage, eh. :-/

Hennieweej, mijn band werd gerepareerd, en mijn ouders stonden al lang voor mijn deur. Ik had, wegens hoofd van duuzt kilo, de kans nog niet gehad om de keukenlampen te vervangen, dus dat heeft mijn vader ook maar direct gedaan. En extra plankjes geïnstalleerd in het schoenenrek, want mijn collectie breidt zich uit. ;-)
Na gegeten hebben, reden wij dan naar Beauvoorde en keken een beetje rond in het kasteel en het park. Toen kwam de onopzettelijke kroegentocht. Café 1 was vlak aan het kasteel, wij hadden dorst en gingen iets drinken. Onderweg naar het volgende dorpje moesten we nog eens stoppen bij de taverne die in het toeristenboekje van mijn moeder stond. In het boekje zag het er gezelliger uit dan in het echt (want in het boekje stond niet dat de Jack Russels van de eigenares in uw vingers bijten) maar we dronken er toch maar iets. Een paar dorpen verder was een restaurant waar mijn ouders lang lang geleden nog iets gegeten hadden, dus moesten we daar ook naartoe, het was toch ongeveer etenstijd. De menukaart bleek prijziger dan lang lang geleden, en toen mijn vader vroeg of hij de garnaalkroketten misschien als hoofdgerecht kon krijgen in plaats van als voorgerecht, misschien met een slaatje erbij, zei de eigenaar dat zoiets eigenlijk voor het kindermenu was, en dat het hier geen frituur was. We hebben dan maar gewoon wéér iets gedronken *klots klots* en zijn dan weer vertrokken, richting Het Labyrint, onze vaste stek van vroeger toen wij nog gingen kamperen in Kemmel. Het was gezellig, tussen de Jezusbeelden en met zingende 60-ers op de achtergrond, en wij kregen ons slaatje zonder problemen. Mijn vader moest, toen de serveerster het dessert kwam brengen, natuurlijk weer voor de zoveelste keer vragen of Filliers nu eigenlijk werd uitgesproken als Filliers of als Filjee. En hij weet het natuurlijk al lang, want het is toch ook niet 'de glaasjes van plezjee'?!?!

Ondertussen zijn mijn ouders weg en mijn stem ook ongeveer, van heel de tijd mee te zingen met de radio en van te hard te lachen met mijn vaders "pompoenschieten? probeert gij da maar ne keer... ik krijg da ni door mijn loop za!" en mijn eigen "we zijn in Wijtschate... ik kom hier graag... want ik kan wijd schate!" :-D
Maar nu zit ik hier weer zielig alleen... gelukkig heeft Valentijn deze week gebeld! Hoewel ik de avond voordien, toen ik hem belde, wel wist dat hij niet zou opnemen (want zijn gizmo ligt het grootste deel van de tijd af), had ik toch nog chance toen ik zijn stem hoorde op zijn voicemailinspreekding, waar ik helemaal niet aan gedacht had. :-)
Nog een weekje en hij is weer thuis... ondertussen hou ik mij bezig met het bekijken van filmkes, het missen van zijn s(p)ierballen, en het missen van op-reis-gaan.



Let vooral niet op mijn belachelijke stem. Die is alleen zo in filmkes, niet in het echt. Hope I.

weekends are cool but way too short

- Buiten in 't zonneke zitten, weer naar binnen gaan, mijn weerspiegeling zien in het raam en denken: wat.een.lijf! Zie die taille! Waar is mijnen buik naartoe? WAAAH ik zie er slank uit! :-D In mijn hoofd ben ik soms (meestal...) nog altijd iets te dik, maar in de spiegel zie ik eruit zoals ik al jaren wil dat het is... en van waar komt dat ineens? Ik eet toch nog altijd constant chocolade?!?

- Tot een kot in de nacht wakker kunnen zijn, opgewekt kunnen zijn, bezig kunnen zijn... wat een verschil met altijd maar moe en futloos en ongemotiveerd zijn!

- Met de trein, altijd een avontuur. Een vent zien die staat te pissen in de boskes aan het station, en doet hij dat met zijn rug naar de trein? Nee hoor, full frontal! Dat is al zowat de duizendste keer. Onze postbode doet dat ook. :-/
En dan 's avonds de trein terug nemen, als de zon laag staat en de trein een voorbijrazende schaduw is op de velden... zalig rustgevend... de trein is mijn bezinningsplekje. Al ben ik wel content dat ik er niet meer om de twee weekends op zit om mijn lief te kunnen zien. Maar toch... een goed plekje om te denken, gewoon te denken, niet na of voor, als er niet te veel bleitende kinders en taterende bomma's zijn tenminste. En dan, al voorbijrazend, alle huisjes aan het spoor checken en eentje uitkiezen om te gaan wonen. Ik mis de bossen en de velden...

- Afspreken met vriendinnen die ik een half jaar / 4 jaar niet heb gezien. Weer nieuwe oude gezichten, andere gezichten dan het gezicht dat ik graag zie, maar wel elke dag zie. Andere visies, andere zuurstof.
En dan in de Viavia echt zoooooooooo ongelooflijk zalige lasagne eten dat ik bij elke hap onbewust hmmm zeg.

En ondertussen zit Arabella nog altijd aan de catnip. :-)

Barcelona: uno

Al jaaaaaaren wou ik naar Barcelona - en ondertussen was zo ongeveer iedereen die ik ken er al geweest - dus enkele weken geleden kwam een droom uit. Helaas al op het way too vroege uur 5u45, but hey, afzien doe ik met plezier als het is om op reis te vertrekken.
Uiteindelijk had ik evengoed nog efkes in bed kunnen blijven liggen, want zoals het een ongeschreven wet is bij Ryanair, vertrok ons vliegtuig met een uur vertraging. MAAR een uur vertraging, als ik me bedacht dat we een paar jaar geleden met een dag vertraging pas in Schotland belandden (en toen waren we al op het veel belachelijkere uur 4u opgestaan!).
Wij zagen de Eiffeltoren, vanuit de lucht weliswaar, en Valentijn zag Versailles maar ik niet want weet ik veel naar welke pijl in welk bos hij wees; en zwembaden, schroothopen, blauwe, groene en bruine rivieren, een biggetje met een krulletjespruik, een enorm slapend hoofd van een elfenkind, tangramfiguren, egeltjes zonder stekels, massieve witte wolken, slagroomdotten waar ik een hap van wou, voorbijdrijvende watten die tot slingers waren geregen voor een feest dat niet iedereen zag, ronde akkers als taarten, gecodeerde boodschappen aan aliens, de Pyreneeën, en efkes een regenboog. Ja, ik wou aan het raamke zitten...

Nietsvermoedend lieten wij het zonnige België achter om rond 13u aan te komen in een regenachtig Spanje. De busrit van Girona naar Barcelona diende om een beetje te slapen, te wijzen naar elke kerktoren die wij zagen vanaf de autostrade (met de woorden 'kijk, de Sagrada Familia!'), en om te grinniken als de buschauffeur in het Spaans vloekte.
Toen we arriveerden in het busstation kochten wij direct onze Barcelona-card, zodat we 5 dagen met de metro konden en ook gratis bonnen of kortingsbonnen hadden voor de miljoenmiljard dingen die we zouden gaan doen en bekijken. Van daaruit metro'den we maar meteen naar de jeugdherberg aan de andere kant van de stad, om in te checken en onze rugzakken te droppen. Onze slaapkamer bleek niet veel groter dan onze badkamer thuis, maar we hebben ze dan ook niet veel gezien. ;-)
Want wij moesten en zouden direct Barcelona zien, al was het maar een kleine glimp! Dus próxima estacion'den wij richting Parc de la Ciutadella, alwaar wij, om de cliche's betreffende het weer in Spanje te doorbreken, nog een regenbui op onze kop kregen. Daardoor lieten wij ons niet afschrikken, en Bigmouth ook niet! Wij stapten richting Barri Gotic om daar onder andere te belanden aan en in de Santa Maria del Mar, de ramblas, la Boqueria (alwaar wij een bakje fruitsla kochten met veel watermeloen in, yummie!), maar het Hospital de la Santa Creu vonden wij nooit, en dagen later zou ik mijn weinige hersens daar nog over breken... maar daar zijn we nog niet!!
Wij waren ondertussen al hopeloos aan het verhongeren, zelfs na ons lekker ijsje (kokos! <3), en wegens fuckingvoetbalopdentelevies zaten alle cafeetjes en bars vol... wij sprongen dus maar binnen in het eerste het beste pastarestaurant dat doenbaar was qua prijs. Prijs van eten dan toch, zo bleek... de cola die we bestelde bleek enorm te zijn en kostte dus ook 5 euro. :-s
Met een volle buik hosten we dan nog een beetje rond door de oude stad, tot we het voor bekeken hielden en weer richting hostel trokken om onze stapelbedden te testen.
Hasta la próxima!

Terug van vijf warme, vermoeiende, inspirerende, drukke, prachtige dagen in Barcelona... verslagje en selectie van meer dan 1000 (I know! :-s) foto's volgen nog! Eerst acclimatiseren. :-)

In ieder geval heb ik nog rap een nieuwe camera kunnen kopen voor we vertrokken!
En het eerste wat ik ermee heb gedaan is hem laten vallen. :-/ Hij zat gelukkig nog wel in de doos, maar toch... dat zegt veel over hoe spastische ik de laatste tijd omga met breekbare dingen. Volgens mij heb ik vroegtijdige Parkinson. Moet ik nu echt alles met koordjes aan mijn armen gaan hangen omdat ik het anders laat vallen?

De camera is op zich wel okee, al moet ik wel wennen aan het grotere scherm en de andere volgorde van de knopjes. Sommige dingen die ik op mijn vorige camera wel had, mis ik wel, maar misschien heb ik dat gewoon nog niet gevonden op mijn nieuwe... en de kans dat ik mijn handleiding eens ga lezen is weer zéér klein. :-P
En ik bedoelde eigenlijk: de camera WAS op zich wel okee, want na nog geen week is hij al versleten. :-/ Het hendeltje om in en uit te zoomen hangt een beetje los, waardoor ik soms ook gewoon niet op mijn andere knopjes kan drukken... en gisterenavond, ZONDER DAT IK HEM HAD LATEN VALLEN OFZO, was het opeens van 'lenskap fout', en maakte hij vreemde kraakgeluidjes als ik hem opzette. Terug ermee naar de winkel...

Terwijl ik het zelf al vergeten was, bleek dat er toch nog mensen zitten te wachten op een verslagje van ons weekendje in de Ardennen, ondertussen al bijna een maand geleden.
Maar ik heb tot nu toe geen tijd, geen goesting, geen schrijfinspiratie gehad! Voor mij vatten de foto's eigenlijk heel het weekend samen, maar Carree woont te dichtbij en ik wil niet riskeren dat mijn ruiten worden ingegooid of mijn garagepoort vol grafitti staat... so here we go!

Many years ago zocht ik op internet adresjes in de Ardennen en belandde ik in het kasteel van the evil maharadjah. Die kleuren! Die mooie details! Dat bad! En vooral: dat ontbreken van genoeg geld!
Jaren later... Valentijns ouders geven ons met kerstmis een saunabon die wij besluiten uit te zweten in de thermen van Spa. Weekendje Ardennen dus! Ik ga stiekem nog eens op internet kijken naar het kasteel en daar blijkt dus tegenwoordig ook een prachtige woonwagen te staan... mijn keuze was rap gemaakt.

Leuk:
Ne rainshower. De knusse beddenbak. Gewoon alle kleuren en vormen en dingesen. De (valse) tegeltjes in de badkamer. Het uitzicht op de vijver, de kasteeltoren en de wei met paard en ezeltjes. Het ronde kantelbare raam aan het bed. De mooie afwerking. Het feit dat het daar warmer (goed geïsoleerd dus) was dan hier in huis. EN HET IS GEWOON EEN WOONWAGEN, begot!!!

Waar?
Le manoir d'ange (woonwagen staat wel niet bij op die site) in Ferrières, niet zo ver van Spa, Durbuy en de Hoge Venen.

Prijs:
Eerst vond ik het nogal duur voor wat het 'maar' was, een woonwagen isn't that big, maar we wilden ook eens zot doen. En eens ge die woonwagen binnenstapt is het dat geld wel waard! Toen de eigenares ons binnenliet, vroeg ze 'you like it?'... ja how zot, amai nog ni! Ik zou de woonwagen meegepakt hebben naar huis om het te bewijzen!
(De prijzen staan in de links van Ardennes étapes hierboven, de prijs staat er wel alleen maar bij als de woonwagen nog vrij is, dus onder de foto's op de datums doorklikken tot er een bedrag verschijnt...)

Minpuntjes:
De hond die heel de tijd zat te blaffen. Het gewiebel van de woonwagen omdat mijn lief loopt als een viking. Het nogal kleine keukentje (moest op de grond gaan zitten om aan de microgolf te kunnen) en het ontbreken van een fatsoenlijke dop voor de afvoer van de gootsteen. Maar dat zijn maar kleine dingskes!

Extraatjes:
Er stonden nog twee andere woonwagens: een juwelenwinkeltje en een thee- en kruidenwinkeltje. Op de juwelen moest ik verplicht afdingen, de prijs van de kruiden werd ook naar beneden afgerond voor een mooi rond bedrag... mij hoort ge ni klagen. :-)
En de eigenares was een hele vriendelijke sympathieke madam. Ik had mijn Frans goe voorbereid, maar ze begon in het Engels, doemetoch. Rondleidingske in de woonwagen gekregen, ze zette de muziek al voor ons op en al. Een vaasje met bloemekes op tafel enzo... dingen die het af maken.

Ohja, hier nog meer fotoots. Zeg 'jeuj!', want ik sta er veel op! 8-)

En voor wie niet genoeg krijgt van woonwagens en bohemels(voor mezelven dus): klik, klik en klik!

Leve de toffe vooruitzichten!

Februari wordt een maand van maar weinig thuis zijn... op het werk wordt het een pak drukker nu Valentijn - de feestdag, niet de mens - eraan komt, en ook de voorjaarsdecoratie stroomt vlot binnen en heeft een plaatsje nodig in de rekken. Mijn loon geef ik ter plekke ook weer uit, de voorjaarspotjes, -beeldjes en -prullekes zijn b-e-a-utiful!
En de rest van mijn geld zal er ook doorvliegen in februari. :-/
Eerst een weekendje met een vriendin naar Leuven... tips voor gezellige restaurantjes, cafeetjes, winkeltjes en toeristische bezienswaardigheden in het algemeen zijn altijd welkom - ik ben nog nooit in Leuven geweest begot. Dus Leuvenaars: pas maar op! 8-D
De week erna naar Brussel voor een reeks IJslandse optredens...
En daarna een weekendje naar de Ardennen... van Valentijns ouders hebben we een Bongo-saunabon gekregen en die gaan we uitzweten in Spa. Ik was eigenlijk zelfs vergeten dat dat de reden is dat we gaan... we overnachten namelijk in een woonwagen van het kasteel van the evil maharadja, iets waar ik al jaren van droom!

To zen or not to zen

Ik heb regelmatig de neiging om dingen die ik ook gewoon kan kopen, zelf te maken. Soms is dat moeilijk willen doen. Soms is dat gierig doen. Meestal is dat gewoon creatief doen.
Zo ook nu. Valentijn heeft een mooi groot foto-album van vroeger; de mensen van de fotowinkel (die nu niet meer bestaat, helaas, anders kon ik er een kijkje gaan nemen) hadden dat zelf gemaakt (gedeeltelijk met handgeschept papier, yummie!) en gebonden, en nu ga ik dat namaken.
Want ik heb een album nodig voor onze foto's van Noorwegen, en ik wil die bindmethode kunnen, 't ziet er niet zo moeilijk uit.
Dus nu ben ik al heel de dag bezig met het verknippen, plooien en plakken van de overschot van ons blauw behangpapier. Ik heb al twaalf vellen en zou aan vijftien kunnen geraken, maar nu blijkt mijn blauw papier op te zijn. En ik dacht dat er nog kei veel was! No panikare, dacht ik, dan doe ik de rest wel in het groen, Noorwegen is toch ook groen?
Na de papiervoorraad gecheckt te hebben, blijk ik nog maar genoeg groen te hebben voor één vel... IIIH!
Paars dan? I don't know. Van oranje hebben we nog twee volledige rollen - maar dat is dan weer zo'n kleur voor een reis naar Rio de Janeiro ofzo. En beige is zo... euhm... beige? Problemo problemo.

Maar niks kan mijn vandaag van mijn melk brengen, want ik heb daarstraks havermoutpap gemaakt en ben dan nog eens naar het Duits militair kerkhof gefietst. Ik was alleen thuis en verveelde mij, 't is de enige dag mooi weer, mijn fietsconditie moest opgekrikt worden... 'k ben blij dat ik ben gegaan. Beetje lezen, schrijven, nadenken. Ik kom daar echt graag... lekker rustig en groen. Ik voel mij weer helemaal zen.

Maar zou ik nu toch niet beter gewoon een fotoboek kopen?

Everything zen, everything zen - I don't think so...

Voor degenen die - schaam op jou! - nog niks gezien hebben: na een week lang foto's uploaden is onze reis eindelijk helemaal verflickrd... rust, eindelijk...

Ondertussen heb ik ook een aantal filmkes veryoutubed!

Laerdalstunnel, 24,5 km lang, met ongeveer om de 6 km een blauw verlicht stuk waar ge efkes langs de kant kunt gaan staan


Japanner die op het strandje aan de camping in Laerdal aan het fluitspelen was... de klanken zouden dan weerkaatsen tegen de bergen en zich zo een weg banen naar zijn homeland, om duidelijk te maken dat hij heimwee heeft (maar waarom speelt hij dan Amazing grace??)


Mussen die op etensrestjes vliegen... in het echt was het veel cooler :)


Jotunheimen, AKA the freezing hell... lawaai komt van de wind omdat ik met mijn camera uit het raam van de auto hing - 'k ben nog altijd niet helemaal ontdooid


... en toen botsten we tegen mekaar
(opgelet: filmke met spastische lach, niet voor gevoelige kijkers!)


funky sprongskes!

Feiten over onze reis:
- Er zijn in Noorwegen een stuk of zes verschillende Coop-supermarkten... Coop marked, Coop bygg mix (= bouwmarkt waar ik ben beland toen ik een BROOD wou kopen :p), Coop mega, Coop elektro, Coop mini en Coop forum! Ha, en nu gij!
- Jong of oud, man of vrouw, toerist of inboorling... iedereen draagt Crocs! Heelder families met Crocs! Beren van venten met knalgele of roze Crocs, oh my god!
- 'Dretse' is hét (althans mijn) woordje van deze reis en betekent zowat alles dat nat, vies, vallend of smurrie is (dus water, kak, rivieren, watervallen, modder, eten, regen...)
- Ik zat op een grasveldje en voelde iets nat en ik dacht 'hé, hoe kan da gras nat zijn nu het eindelijk eens NIET geregend heeft?' dus ik voel onder mij *tast voel wrijf* en ik bleek in een hondenstront te zitten. EIH!! Grootste trauma van de hele reis!
- Op onze eerste wandeling zijn we de GPS al kwijtgeraakt :-(
- In Scandinavië zetten ze pretparken in the middle of nowhere langs de baan, of in Göteborg gewoon rap eentje naast de autostrade
- Ik heb 16 muggenbeten en werd krankzinnig van de jeuk!
- Wij zijn nu professionals in het opzetten en afbreken van de tent (in regenweer), al waren wij dat natuurlijk eigenlijk al ;-)
- Belgische toeristen zijn niet vriendelijk! (ze lachen nooit terug en zeggen ook nooit hallo, hoewel ze in tegenstelling tot alle andere toeristen de enigen zijn die ons verstaan)
- Wij zijn door lange (eentje van bijna 25km) smalle tunnels gereden!
- Wind op de boot is de beste haardroger ter wereld
- Als het overdag regende, klaarde het 's avonds op (en andersom)
- Onze Hollandse buurkinders van op de camping hadden een kunstwerk gemaakt waar we naar mochten komen kijken voor 1 kroon (= ongeveer 10 eurocent), ze zijn ons een blaadje komen afgeven met daarop 'art nr. 51', meheheh :-)
- Noren steken voorbij op smalle slingerbaantjes en rijden in het midden van de baan
- 'Glittertind' is de coolste bergnaam ooit
- Er is in Noorwegen een gebied dat 'Slettefjell' heet en onze straatnaam op de camping in Denemarken was 'Sletten'... die vuile Scandinaviërs toch
- Wij hebben samen zo'n 4kg potetsalat gegeten
- Er staan in Scandinavië ontelbare kraampjes met aardbeien langs de baan, maar ik heb nergens aardbeienvelden of serres gezien...
- Wij waren bijna dood toen er een bus vanachter een haarspeldbocht kwam en in het midden van de baan reed!
- Daarom deed ik vanaf toen mijn ogen dicht als er tegenliggers kwamen en de baan zo smal was dat ik dacht dat we tegen (of over) de stenen muurtjes of de vangrails zouden kwakken
- Bijna iedereen heeft daar een grote trampoline in zijn tuin staan (en ik kan begrijpen waarom!)
- We hebben een motorrijder gezien met een breed lichaam met daarop een minihoofdje... een typische Noor: breed en gespierd van al dat hout hakken, klein hoofdje van zo weinig na te denken ;-P
- In Legoland hebben ze een nieuwe attractie (zoiets als de Speedy Bob in Bobbejaanland) waarop mijn arme hart het bijna begaf. Al had ik er moeten tegenkunnen na al die Noorse haarspeldbochten...
- rozen doen het goed in Scandinavië

Ik vind het spijtig dat
- ik geen elanden heb gezien (behalve van Lego)
- ik niet heb gezwommen in de zee (maar wel in het zwembad op de camping)
- we niet naar de Hardangervidda en Jotunheimen zijn geweest (okee, we zijn er wel langs gereden...)
- ik geen souvenirs (trollen! vikingjuwelen! Noorse kousen!) heb gekocht
- mijn schouders zijn verbrand maar ik voor de rest niet gebruind ben
- ik geen runetekens, hunnebedden of andere mysterieuze dingen gezien heb
- we niet hebben geroeid/gewatertrappeld
- ik niet in een echte Zweedse Ikea of H&M ben geweest
- ik niet ben afgevallen

Ik heb gedroomd dat
- ik zwanger was maar ik wou het aan niemand verklappen (en daarna heeft Valentijn gedroomd dat we een superschattig kindje hadden met blauwe ogen, iiiiiiiiih)
- Kathleen, ikke en nog een ander meisje heldinnen waren à la Powerpuff Girls! Ik heb een demon in de vorm van een boom bestreden!
- Valentijns tante een mooie sneeuwtuin had waar ik foto's van wou maken en toen had ik haar kleren door mekaar gehaald (want haar tuin was eigenlijk haar kleerkast)
- Valentijns neef 'nonkel Theo' zei tegen MIJN vader :-s
- ik Peter Pan-kleren had en ik daar gewoon mee rondfietste!
- Marjolijn mij 5000 euro had gegeven om luizenshampoo te kopen (omdat ik een foto heb van een plaats in Noorwegen die 'de luizenheuvel' heet omdat het vroeger een kampplaats was van werkmannen die veel luizen hadden... en ik had haar wijsgemaakt dat wij daardoor ook luizen hadden gekregen) omdat we anders niet samen naar Londen zouden kunnen! Die heeft gewoon geld teveel ofwa!
- ik aan het flirten was met Mick Jagger, Valentijn toen boos werd (ook omdat ik zijn onbestaande Afrika-infokaarten door mekaar had gesmeten) en mij achtervolgde met het grasmachien, maar uiteindelijk heb ik zijn benen afgereden :'(

Mijn ouders wisten mij te vertellen dat
- een meisje waar ik vroeger nog mee op school heb gezeten een half jaar in coma heeft gelegen en dat ze nu de machines hebben afgezet...
- een jongen uit de scoutsgroep van mijn neven overleden is aan een schedelbreuk nadat hij op kamp een vlaggenmast op zijn hoofd had gekregen
- onze (okee, hun) rosse kat met zijn voorpoot in een (ratten)klem heeft gezeten... die hebben ze er dan na veel zotte toeren kunnen afhalen ('t is eigenlijk een 'geadopteerde' zwerfkat die zich niet laat pakken) en toen hing een stukje van zijn poot nog maar half vast, en nu is het er afgevallen... hij hupt dus rond op drie en een halve poot, de arme sloeber!
- mijn broer misschien niet alleen in bed lag want mijn vader had een bloesje gevonden op de oprit! Al kan dat ook wel van het buurmeisje zijn... maar ik hoop dat het van niemand is, want het is mooi en dan krijg ik het :-p

En bijkomend
- zitten we met een woekeringske (die gekke courgette toch...) in de serre en een XL zonnebloem
- is Arabella na een volle dag (en nacht!) komen opdagen (toen ik in de serre kwam stak daar opeens een gek hoofdje uit een bloembak, mahaha)
- zou ik graag mijn blog een andere lay-out geven maar ik snap geen zak van html! Waarom is het zo moeilijk om gewoon een foto in de hoofding te verwerken? En why the hell kunt ge alle kleuren veranderen behalve die van de allerachterste achtergrond?
- hebben wij gisteren in Planckendael Freya Van den Bossche gezien, en ze zag er moe en oud uit!
- ben ik Sneeuwwitje.

Ik probeer dagelijks een deel foto's van de reis op Flickr te zetten maar het kan nog efkes duren tegen dat ik klaar ben, 'k moet een selectie maken uit een stuk of 1000 foto's. :-s
(Valentijn is ook nog bezig aan zijn best of, maar voor wie niet kan wachten - want de grappigste foto's komen meer op het einde - : hier heeft hij alles al staan)

Nu Weet Je Mijn Bakker Zijn & Mooie Muren Zijn Belangrijk

Lilith gooit mij een stadsstokje toe dat ik alleen maar ga aanpakken omdat ik haar respecteer (want ze noemt mij een zotte doze en dat is fijn), want eigenlijk weet ik niks zijn hier in Menen!
Ik woon hier namelijk 'nog maar' anderhalf jaar. En ik kook zo goed dat ik helemaal niet op restaurant moet. :p

Anyway, I'm gonna give it a try en smijt er van den eerste keer nog wat andere plaatsen bij, want anders is mijne lijst te kort, and the whole world is my town. :)

1. My favorite 'grab-a-bite'
Frituur Den Eik. We hebben bijna alle frituurs in Menen getest (dat dan wel...) en dat is de beste! Belegde broodjes haal ik bij 't Baguetje want dat is hier schuin tegenover. Al blijven de enorme belegde broodjes van 't Pleintje in Vorselaar vanuit mijn schoolgaande jeugd toch nog de zaligste!
En pita van de Pitaverne in Wommelgem! Lekkere andalouse en mooie muren (zeer belangrijk!)

2. My favorite shop in town
Kruidvat en Standaard boekhandel, that's all there is. Aan mijn favoriete winkels in de rest van de wereld ga ik niet beginnen...

3. My favorite restaurant
Voor de nostalgie (wij gingen daar vroeger jaarlijk heen als we in Kemmel kampeerden): den ekster en de tere plekke (ovenkoeken!), beiden in Dranouter.
Voor de vegetarisch pasta (ik begin al te kwijlen als ik er gewoon nog maar aan denk): 't forum in Geel.
De enormste spaghetti (met achteraf nog chocomousse, ook al geraakt die er niet meer bij): de Kastart in Gent.
Helemaal mooi: de Mosquito Coast (ook Gent)

4. My favorite 'take my friends when in town'
Alleen nog maar meegenomen naar het park hierachter. :D

5. Other 5 things to mention
In 't heksenkotje (zowaar in Menen zelf!) hebben ze ook mooie muren.
Grensrock. Straattheaterfestival. Het park hierachter?
Wij hebben zelfs een cultureel centrum! En ge kunt van hier te voet naar Frankrijk!

Voila! Het stokje gaat naar Kathleen, Twinkeltje en Zita!

En ik beloof hierbij plechtig dat ik mijn stad(je) beter zal leren kennen, ik ben zo'n sucker in buitenkomen!

Van Den Veel Ten Vroeghen Terugkeer

Op mijn zestiende ging ik met mijn ouders, broer, nonkel, tante, neefjes en nichtje mee op reis naar Noorwegen. Het was een beetje een last minute beslissing dat ik er nog bij kwam... puberperikelen (aka de nood aan giechelvriendinnen en de hunkering naar een lief om samen de zon te zien zakken in de zee) maakten dat ik het niet echt zag zitten om twee weken met familie op trot te gaan, maar ik ging dan toch want hé, 't was wel Noorwegen!
Het land waar ik om middernacht nog buiten boeken kon lezen omdat de zon niet onderging, het land van bergen, bossen, fjorden, watervallen, elanden en appelblauwzeegroene gletsjermeren.
Het land waar ik bij thuiskomst direct terug naartoe wou, ondanks het feit dat ik me er zo vaak alleen had gevoeld tussen de grote mensen en de kleine kinders.

Een half jaar geleden kwam mijn droom uit toen het lief waar ik ondertussen aan ben geraakt, tickets bestelde voor de boot naar Noorwegen. En mijn droom kwam nog uiter toen wij twee weken geleden ook effectief op die boot zaten! Hoe fantastisch zou dat wel niet worden, wij drie weken samen in ons tentje in de bergen en maar wandelen en maar zot doen!
Minder fantastisch dan we hadden gedacht, zo bleek. Hoewel Noorwegen niet bekend staat als sunshine land, is het daar normaal gezien rond deze tijd van het jaar best mooi weer, en ik spreek uit ervaring. Doch wij zijn daar beland tijdens De Scandinavische Depressie... we hebben één dag echt mooi weer gehad, 's avonds af en toe wat opklaringen, maar voor de rest: bewolkt, mistig, regen en koude wind. Daar valt mee te leven als je heel de tijd in je caravan kan zitten of alleen maar musea wil doen. Daar valt absoluut niet mee te leven als je een tentje meehebt waar je maar amper in recht kan zitten (op de grond, een stoel past er zelfs niet in), en als je van plan bent heel de tijd buiten door te brengen.
Na een dikke week hadden we er genoeg van en besloten we weer zuidwaarts te trekken, het weerbericht voorspelde voor de komende week alleen maar meer schijtweer. Vanaf we in Zweden belandden: stralende zon! Denemarken: idem! België: (gisteren) zon! Ja, we zijn dus weer thuis, met nog één week congé op overschot waarvan wij nog niet direct weten wat we ermee moeten aanvangen, want wij hadden gehoopt ons nu in Jotunheimen te bevinden. :-(

Verslag, foto's en crazy filmkes volgen nog!

Voor Zij Die Niet Weten Wat Doen

Deze zondag: straattheaterfestival in Menen!

Nog van vorig jaar:

Haha, jullie dachten zeker dat het Graspop was! Tot dat kind voorbijloopt.
(En dieje rechts achteraan zijn hoofd is 180° gedraaid.)

Aftellen

Dit weekend hadden we de tent opgezet in de tuin om te kijken of ze nog in goeie staat was om mee op reis te nemen. Ik besloot dan ook maar ineens de nieuwe luchtmatras te testen en heb 's nachts in de gietende regen in de tent geslapen. Jeuj, eindelijk heb ik nog eens geslápen...
Noorwegen & Zweden, here we come (bijna)! :-)

Laat, maar uiterst interessant verslag van dinsdag en woensdag

* Mijn vader had een slaatje gemaakt en er zat nog een (knalgroene!) rups in, had ze bijna opgegeten, eih! Maar nog altijd liever een rups dan de giftige planten die mijn broer in de serre plukt in plaats van sla.
* Shopaholic! lezen op de trein om daarna te gaan shoppen in Antwerpen heeft een raar effect. Ik begon mij echt te gedragen als het hoofdpersonage in het boek (maar dan minder erg).
Zo gaat het in mijn hoofd als ik de New Look binnenstap: 'Ooh zo'n mooie kleedjes! Nee Bie, ge zijt hier voor een zomerjasje. Maar allee, da zijn kei schone kleuren, da is gewoon perfect. Joenge, ge hebt maar een uur tijd, dus ga een jasje zoeken. Maar da kleedje is gewoon gemaakt voor mij, da gaat het enige zijn da bij mijn nieuwe schoenen past. Jasje!! Maarja als ik geen jasje vind, kan ik toch iets anders kopen, anders loop ik hier voor niks rond. Ge hebt daar geen geld voor!'
Geen jasje gevonden trouwens, dus ga ik volgende week nog maar eens op zoek, tijdens de solden voel ik mij toch al iets minder schuldig als ik dan maar iets anders in de plaats koop. :-p
* Marjolijn verhuist van het ene boeregat naar het andere, maar dat is er niet aan te merken. Als we aan haar appartement aankomen, sta ik een beetje te babbelen tegen de schapen in de wei ernaast. Als we daarna dan op haar dakterras staan, wijst ze naar diezelfde wei. "Da zijn schattige ezeltjes he." "Huh, waar ziede gij ezeltjes?" "Euhm, ik bedoel geitjes." "Geitjes?" "Haja, da zijn schapen!" "Aah, loempe!"
* Het voelt raar en eenzaam om bij mijn ouders thuis in mijn vroegere kamer te slapen. Ik mis tegelijkertijd mijn vroegere, jongere leventje en mijn leven zoals het nu is, buiten die kamer. Het is vreemd en misplaatst om op een plaats van vroeger te zijn in een tijd van nu. Alsof ik daar niet moet zijn. My birthplace makes me melancholic. Nu weet ik waarom ik er niet meer wil wonen en naar de andere kant van het land ben verhuisd. ;-)
* Dinsdag was moemoe-plus-slecht-nieuws-dag. De moemoe van Marjolijn ligt op sterven en haalt misschien het eind van de week zelfs niet meer. Als ik weer bij mijn ouders kom, vraagt mijn moeder of ik mee naar het ziekenhuis ga: moemoe (langs mijn vaders kant) voelde zich al een tijd niet goed maar had de laatste paar dagen niet gegeten of gedronken en was opgenomen in het ziekenhuis omdat ze aan het uitdrogen was. Gelukkig gaat het nu al beter met haar en ja, NU vindt ze wél dat ze beter al eerder naar het ziekenhuis was gegaan... maat, die kan zo koppig zijn! (En omdat moemoe in het ziekenhuis is, durft vava niet meer buiten want als hij valt, gaat niemand hem vinden)
Blijkt ook dat mijn andere moemoe (langs moeders kant) in de tuin met haar hoofd tegen een muurtje is gevallen, maar ze is gelukkig okee. Was wel effe te veel moemoe-nieuws op één dag. :-s
* Omdat mijn bus te laat was, heb ik mijn trein in Antwerpen voor mijn neus zien vertrekken. Dan maar een uur wachten. 'k Had het natuurlijk direct zitten: er kwam een Indiër met mij babbelen. Waar ik naartoe ging, of ik hier studeerde, hoe ik heette... en daarna mijn telefoonnummer. Waarom? Because I like you. (Ha!, denk ik dan, dan kent ge mij nog ni... ik ben onuitstaanbaar) Hij droop wel snel af toen bleek dat ik een boyfriend had, haha. Toch wel een beetje zielig. Misschien ga ik maar eens langs in zijn nightshop in Deerlijk.
Soit, van dat uur wachten op een ijzeren bankje (pas toen ik thuis was, besefte ik dat ik tijdens dat uur nog eens op zoek had kunnen gaan naar een jasje... stom) kreeg ik het koud en werd ik misselijk. En toen mijn trein er dan eindelijk was, zag ik er al enorm tegenop om nog eens een half uur te wachten op mijn aansluiting in Kortrijk. Maar daar was er een vroegere trein, dus kon ik al in Wevelgem afstappen om met Valentijn mee te rijden, die toen net gedaan was met werken. Een geluk bij een ongeluk. En toen ik van de trein stapte, rook die naar perzik en was mijn humeur helemaal verbeterd!
* The day after was ik nog altijd slap en misselijk en heb ik gewoon geen zak gedaan, behalve onder een deken in de zetel liggen en verder het hilarische Shopaholic lezen... boek is nu uit en ik ben weer beter, wahoei! :-)

Grensrock: de winnaars!

Mintzkov in de categorieën:
- drummer met het gayste t-shirt
- zanger met het smalste hoofd
- best gekozen cover (Blood makes noise van Suzanne Vega)

The Van Jets in de categorieën:
- lelijkste botten (grijze!)
- van jetje geven (haha)

Triggerfinger in de categorieën:
- Wolverineste bakkebaarden
- acrobatiek op de versterkers

Absynthe Minded in de categorieën:
- mij laten raden welk liedje er gaat beginnen aan de hand van één (1!) enkele toon
- het spelen van mijn favorieten!
- maar drie bisnummers spelen op een halfuur tijd

En ook:
- de regen! in de categorie: afwezig zijn
- donuts! in de categorie: eigenlijk een Berlijnse bol met een gat erin zijn (niemand wist da!)

@ Centerparcs
- waren wij echte hobbits en bestond onze dag uit ten minste vijf maaltijden
- roken Boomer (het hondje van de mensen in het huisje naast ons), zwartwittie & rostie (de katten van... ergens) en de hele eendenbevolking dat wij dierenliefhebbers zijn en verschenen ze regelmatig op ons terras - voornamelijk als we net aan het eten waren natuurlijk
- gingen wij één uurtje naar het zwembad om daarna drie uur tv te kijken vanuit ons bed
- hebben ze namelijk twee filmkanalen en dat is vetgeil
- konden wij binnen zitten en toch onze tuin zien (leve ramen!)
- zijn we zeker 10x na mekaar in de wildwaterbaan geweest omdat er juist niet veel volk was... en dan om ter rapste, om ter traagste en alle mogelijke houdingen uitproberen - de blauwe plekken en kneuzingen zijn er als bewijsmateriaal
- was het mooi weer!
- droegen bijna alle jongens een gouden kettingske terwijl alleen Liverpoolhooligans dat mogen
- zat er een groot gat in het gordijn waar ik dan 's nachts een kous in stak zodat ze (-> de Liverpoolhooligans) niet binnen konden gluren, mahahaha
- heb ik een nieuwe liefde en hij/zij/het heet dubbelvlaflip *kwijl*
- kon ik mij niet inhouden en heb ik een froggiepotlood en twee froggieborden gekocht
- bleek dat ik geen springfoto's meer kan maken en mijn timing geweldig suckt
- mag ik koaze zeggen tegen kaas
- besloten we om ook eens het parkbusje te nemen... 20 minuten onderweg in plaats van 5 minuten te voet
- zaten de geitjes bijna in de ottervijver en liep de koe naar de parking
- was de glijbaan voor seuten

foto's: hiero!

@ home
- was de laatste aflevering van Heroes maar zwak... ik heb maar een heel klein beetje geweend
- is mijn haar weer helemaal dof omdat het water hier zo hard is (de optimist in mij is blij dat ik dan toch al wel vier dagen in mijn leven mooi haar heb gehad)
- hebben we nu al drie ticketjes van de Liefkenshoektunnel aan het prikbord hangen (leve de file en de alternatieve betalende route!)
- is de aubergine die we meehadden opeens beige geworden, ieuw
- ben ik rijk omdat al mijn overuren uitbetaald zijn
- ben ik weer arm omdat ze coole onderbroeken hebben in 't Kruidvat