zoek de nul verschillen

en
mijn ajuinen!

Arabella probeert wanhopig de deur open te krijgen voor een stukje chocolade

En ze lust geeneens chocolade. 8-/

Roept allen veuls te hard van Hoera!, want de waaaaaay too longe werkweek zit er op en de Fransche moedertjes zullen morgen allemaal dolblij zijn met de duizenden boeketten die deze week door mijn aan flarden liggende handen zijn gegaan.

bijnamen van de week:
- Geneviève
- Bieketjeuh
- Bambi (blijkbaar betekent 'Bieke' in één of ander Frans of Waals dialect zoveel als 'Bambi')
- Bèk (die gekke Fransen toch!)

bijnamen gegeven aan anderen:
- Petronella
- plastic Bertrand en karton Matthieu
- Frank Aubergine Ponopoulos III

pijn:
- miljoenmiljard wondjes aan mijn handen
- mijn knieën die volledig verbrijzeld aanvoelen
- overbelaste voeten
- kapotte rug
- verkrampte - maar ondertussen ook wel gespierde! - armen

dingen waar ik weer tijd voor heb:
- kleren maken/herstellen/bewerken
- mijn lief
- koken
- films kijken
- muziek beluisteren
- met de kat spelen
- kapotte planten in de serre proberen tot leven te wekken
- lezen
- belastingen :-(
- in de zetel zitten

meest gedachte woord van de week:
- FUCKSHITGODVERDOMME!!!

meest gezegde woorden van de week:
- hoeveel nog?

meest geapprecieerde dingen van de week:
- dat mijn potje met warm eten voor de dag erna al klaarstond als ik 's nachts thuiskwam
- dat er soms ook nog een donut of een tompoes klaar lag voor mij
- dat mijn lief 'er ligt er verrassing voor u op tafel' sms't en dat ik denk dat het mijn potje met warm eten is... en dat het een dvd van The Muppets blijkt te zijn <3
- dat sommige collega's blijkbaar hooooopen koekjes, chocolaatjes en *kwijl*watermeloen meesleuren om aan mij uit te delen, juist op het moment dat ik denk dat mijn hongerige maag er zal uitspringen en een boeket zal opeten
- nen douche!

stomste dingen van de week:
- werkenwerkenwerkenwerkenwerkenennogeenswerken, AKA een uur vroeger beginnen en goh... een 5-tal uur later gedaan zijn
- dat er, omdat ik dus vroeger begin, 's morgens meer verkeer is op de baan... voor die 10 minuten dat ik op de fiets zit, allemaal geenplaatsmakende schoolgaande jeugd!
- dat ze Love in times of cholera al niet meer spelen :(
- dat, voor die keer dat ik hier nog eens iets post, delen van mijn tekst gewoon opeens verdwenen zijn... grmbl!

conclusies van de week:
- ik heb hard gewerkt 8-/
- maar minder dan ik had gedacht... die collega's ook die mij bang maken met hun 't è kji heweest to we tot twolv en olf èn hewerkt'. al was 23.15u ook wel laat genoeg.
- stress doet lelijke dingen met een mens

vreemde dromen van de week:
- mijn collega Bertrand die verkleind is en met zijn mini-heftruck door de rekken rijdt, en dat mijn brooddoos achteraan in de rekken staat en ik er niet aan kan omdat hij mij de weg blokkeert :-(
- Michael Jackson die een tekenfilmfiguur is en een maat van mij opeet
- een enorme collectie parfumflesjes in de keuken van moemoe
- dat ik de groene ballerina's van mijn nicht (die ik misschien al 3 jaar niet gezien heb) pik
- dat we op het werk 's middags stiekem pauze pakken zonder naar de prikklok te gaan, en dat ik dus ongezien met mijn potje eten tot aan de microgolf moest geraken... maar ze hadden de microgolf verplaatst, naast de koffiemachine... = lots of people!

dingen om naar uit te kijken:
- 5 dagen Barcelona!! (eten-drinken-winkeltjes-dingendiejegezienmoethebben-tips zijn altijd welkom)
- 10 dagen iets... wellicht kamperen in Frankrijk
- solden
- van zodra haar examens gedaan zijn: afspreken met Marjolijn en naar Sex and the city gaan kijken (en hopelijk ook een mini-fietsvakantie bespreken)

muziek van de week:
- Radio 2, Donna, Q-music en Chéri-FM, HELP!!!
- ik moet al een vent zijn en camions lossen om naar Studio Brussel te mogen luisteren
- Michael Jackson, begot. Ik ken eigenlijk alleen maar zijn allerbekendste liedjes, is eigenlijk nog een beetje van voor mijn tijd... de enige herinnering die ik daar aan heb, waarschijnlijk al zeker van 10 jaar geleden, is het clipje van Blood on the dancefloor en dat ik nog nooit zoiets obsceen had gezien, en Michael Jackson vanaf toen altijd in de Top min 100 stond van mijn arme kinderzieltje 8-) Soit, deze week speelden ze dit op de radio en me likes it! Gewoon dat simpele getrommel met wat gezang, meer moet dat niet zijn. Ideale tekst ook voor iemand die van 's morgens vroeg tot 's avonds laat moet werken *zielige blik*
- it's getting worse... Nicole & Hugo, begot.
- een bende jonge knaapjes terwijl ik dacht dat het een mevrouw was :-s
- en om mijn reputatie van goeie muzieksmaak toch weer een beetje op te krikken: Eels! Jongens toch, strijken op die muziek is strijken als een konijn op speed!*
- and last but not least heeft Radio 2 mij ook nog een plezierke gedaan... na er een hele week op gehoopt te hebben speelden ze vrijdagavond EINDELIJK Tiger feet! Mijn collega's keken vreemd op dat ik het eens een keer was die 'zet keer wat harder!' riep in plaats van zij met hun Marco gaiktenonderindegolven Borsato


*heel rap dus

Living for the verlengd en uitermate sunny weekend

- wandelen in de bossen en de velden en veul foto's trekken
- verbranden (da wordt toch nog bruin!)
- op het gras relaxen met een boekje
- mijn hoofd nog eens tot rust laten komen op het Duits militair kerkhof (nog met een jas aan!)
- langs de Leie fietsen en picknicken
- in de serre tomaten, paprika en sla planten en wortels en radijsjes zaaien
- Zwartwittie en heur kroost die het suddenly afgebold zijn
- samen met mijn moeder onkruid uitdoen... dat gaat nogal beter vooruit dan alleen!
- late verjaardagscadeautjes krijgen, straight from Guatemala en Amerika
- kweetniehoeveel ijs eten met slagroom en chocoladesaus
- het huis dat geurt naar seringen en meiklokjes
- onze heidemat-afsluiting die weer RECHT staat
- een bureaublad maken waar ik altijd kei hard mee ga lachen als ik de computer opstart :-D

Er zijn zo van die weekends die rap weer in werkweek mogen veranderen, omdat het schijtweer is, er niks te beleven valt en iedereen slechtgezind rondloopt.
En er zijn de andere weekends, zoals nu.
Een zalig opbeurend (en verbrandend :-s) zonnetje, gaan shoppen, genieten van Turkse pizza en Italiaans ijs in Gent, mij 's morgens nog eens kunnen omdraaien, een warm huis en een warm lief, rondlopen op blote voeten, barbeque'en, een boswandelingetje, naar het Boekenfestijn, kunnen rondlopen in topje en shortje, in het gras liggen en zalig niksdoen...
De energie die ik daar uithaal zal ik de komende maand goed kunnen gebruiken op het werk. Volgende week zal druk - maar gelukkig ook kort - zijn, met HOPEN meiklokjes.
(Haha, vrijdag met een collega nog een wedstrijdje 'om ter rapst een pallet meiklokjes lossen' gehouden... ik ben verloren met 6 dozen achterstand... en dan allebei effe bekomen, met een knalrood hoofd en de slappe lach :-D)
En enkele weken daarna worden het gewoon enorm lange dagen voor moederdag... de Franse dan, die is hier populairder dan de Belgische... fête de mère, ook wel gewoon fête de merde genoemd. :-p
Maar daarna is het enkele maanden lekker rustig en zal het een prachtige zomer worden! :-)

wantoewtrie boekenstokje

1. Grijp het dichtsbijzijnde boek dat meer dan 123 bladzijdes telt.

Eigenlijk is het dichtsbijzijnde boek er eentje over Photoshop, maar alsof ik daar naar te grijpen heb! Ik ben stiekem enkele meters verderop mijn middagpauzeboek gaan pakken, Verloren nachten van T.C. Boyle.


2. Open het boek op pagina 123 en zoek de 5de zin.

'Mooie boot!' schreeuwde ze over haar schouder, om maar beleefd te zijn, om maar iets te zeggen, en Howard, een tabakspruim in zijn mond die één wang deed opbollen, en zijn smoezelige pet zo strak over zijn hoofd getrokken tegen de wind dat het leek alsof zijn hoofd was voorgekrompen om erin te passen, knikte alleen maar.


3. Post nu de volgende drie zinnen.

Het tochtje duurde een uur. Ze zei de hele weg verder geen woord en hij ook niet.
Maar toen ze aankwamen, toen de boeg van de boot de oever onder aan zijn huis opgleed en de honden hun uitvoerige begroeting stamelden, had Howard een hele toespraak voorbereid.


Blaap, zo'n saaie zinnen! En ik zat eigenlijk nog maar aan blz. 96!

Terugkijken is zoveel makkelijker dan verder kijken. Al naargelang mijn gemoedstoestand haal ik goeie of slechte herinneringen boven.
Dat is makkelijk. Want dat is al gebeurd dus ik weet wat het is.
Ik weet níét wat er gaat komen. Alles is wazig, en dat is normaal want iets dat er nog niet is, kan je niet zien, maar het vóélt ook wazig.
En ik praat niet meer. Of ik zeg wel wat, maar niet wat er werkelijk toe doet. Wat er scheelt. Wat er eigenlijk gezegd zou moeten worden.
Ik heb geen energie meer. Nu het weer langer licht is, en op de dagen dat de zon schijnt, had ik weer effe het gevoel dat ik alles voor mekaar krijg... maar op dagen als deze, grijs maar zonder échte regen, heb ik nergens zin in.
Als mijn humeur zo samenhangt met het weer, waarom ga ik dan niet naar De Warme Landen?
Niks interesseert mij nog. Ik volg geen tv-programma's meer, er is nog zoveel muziek die ik wil horen maar waar ik geen moeite voor doe, ik trek nog wel foto's maar heb geen inspiratie, en qua knippen, plakken, naaien, schilderen, scrappen, schrijven, tekenen, knutselen, boetseren of anything at all maken komt er ook niet veel meer uit. Ik maak dingen eerder om ze af te hebben dan om het máken zelf.
Ik ben te weemoedig, te chaotisch, te opgekropt om toegewijd te zijn.
Ik vind mijn toevlucht nog wel in boeken maar als ik er weer uit kom, valt alles zo tegen. Heel de wereld, mijn leven, Het Leven.
Ik haat dit deel van de lente. Dat ik gewoon mijn rugzak zou willen pakken en ga naar any way the wind blows. Want ik weet toch dat ik dat uiteindelijk, na veel denken en dromen en wikken en wegen en piekeren en hopen, niet zal doen. Nooit, I guess.
Is het dan zo moeilijk om één persoon te zijn?

aprilse grillen

- elke lentekriebel in de regen voelt als onbeantwoorde liefde -

En je denkt net als ik, maar het verschil is dat ik dat al langer doe en er beter in ben dan jij.

(Terry Pratchett : Schijfwereldreeks - Pluk de strot)

Blijkbaar heb ik vorige nacht weer gebabbeld in mijn slaap... en dat niet alleen. Toen Valentijn zijn arm rond mijn sloeg, kreeg ik - volgens hem, want ik herinner mij er niks van - een paniekaanval en dacht ik dat er beesten op bed zaten ofzo. Ik ben dan opgestaan om op het bed te kloppen om ze weg te jagen en ben toen weer gaan slapen. En naar 't schijnt heb ik ook geweend dan. :-/

Ik weet alleen nog maar dat ik heb gedroomd dat ik onverwacht moest gaan werken, 's morgens vroeg, en dat ik slechtgezind en bezweet en plakkerig was... en toen liet ik op 't werk een stenen kruik vallen en was mijn collega boos op mij, waardoor ik dan weer boos werd op haar omdat ik gewoon wou douchen in plaats van op mijn vrije dag te komen werken! Dus ben ik maar gaan douchen... bij mijn ouders thuis, 150km hier vandaan. Uhu. 't Was Pasen en ze waren nog niet thuis van op café (:-D) dus zat ik daar met mijn zus (die eigenlijk in Amerika zit) te wachten en foto's te bekijken op haar laptop en mij te vervelen.


Maarja. Ik heb deze week dan ook uitzonderlijk alcohol binnen.

[wijvenweek] Kinders!

O-ow, kinderen. Ik heb er altijd gewild. Op vrij jonge leeftijd wou ik er zelfs en gelukkig kreeg ik er toen geen, want het was een middel tegen eenzaamheid geweest. (Maarja, ik kreeg ook al geen hond...)
Babysitten en spelen met neefjes, nichtjes en kinderen uit de buurt heeft mijn moederkloek misschien wel wat gestild, toen. Al was dat natuurlijk spelen, niet opvoeden. Ik smeet ze vaak genoeg tegen de grond. (Alleen de grote, natuurlijk!)
Ik kan zelfs niet meer met kindjes overweg, voel ik, de laatste tijd. Nu ik verhuisd ben en al die neefjes, nichtjes en buurkindertjes ver weg zijn, ben ik het een beetje verleerd, hoe ik met kinders moet omgaan. Ik ben volwassen aan het worden maar ik ben het nog niet helemaal, ik hang nog ergens tussen spelen en de les spellen... vroeger wist ik niet wat ik moest aanvangen met mijzelf in de buurt van De Grote Mensen en trok ik altijd op met de kindjes, nu is het eerder andersom aan het worden. En ik ging nooit groot worden. :-(
Het kan ook wel liggen aan het feit dat ik de laatste tijd dus meer West-Vlaamse kindjes zie dan Kempische. En die versta ik niet. I mean, ik ben gewoon volledig van mijn melk als ne kleine petotter plat West-Vlaams praat. Ik word daar verlegen van, hellup!
Maar soit, het gaat hier over mijn toekomstige kinderen, niet over die van anderen. Het mogen er nog altijd twee zijn. Ne jongen en een meiske. Al ben ik wel beter in meisjesnamen verzinnen...
Maar... mijn lief vindt mijn meisjesnamen ni goe! En los daarvan zou ik nu geen kinderen willen. Voor zover ik er tijd, plaats, geld en energie voor heb, wil ik die er nu nog niet aan geven. Tegen dat het zover is, zien we wel. Dat mag nog een paar jaar duren.
And on the other hand... waaah, kindjes! Een babytje! Zo ne kleine pagadder! Ne puber!
Ik heb er het laatste jaar veel aan gedacht. Zo plots is dat begonnen, en dat denken is niet meer gestopt. Wat als ik een kindje zou hebben... nu nog niet, natuurlijk, maar wat als? Hoe zou ik het opvoeden? Wat wil ik het doorgeven van mij? Wat wil ik het absoluut NIET doorgeven? Hoe vind ik het evenwicht tussen beschermen en loslaten? Welke waarden ga ik het meegeven? Wat wil ik niet doen dat mijn ouders wel met mij gedaan hebben? Of wat wil ik wél doen dat zij niet gedaan hebben? En zou mijn lief wel een goeie papa zijn? Of is dat gewoon een extra kind? En wat als dat kind zo flauw wordt als mij? En als het iets komt vragen waar ik het antwoord niet op weet? Of wat als het gewoon een shtoem kind is? Stel dat ik dat niet graag zie? Stel dat dat mij niet graag ziet?
Als ik nu al niet kan relativeren, hoe zou ik dat dan kunnen met een kind erbij? En ohja, euhm, what about bevallen? Ik wil da ni! Blaah! Hadden ze nu echt geen andere manier kunnen vinden? Toch met kolen, ofzo? Ooievaars, desnoods?
En ik wil geeneens zwanger zijn! Komaan, nu ze zeggen dat ik precies ben afgevallen zal ik wel weer eens dik worden zeker? No way José. En ik heb mij het laatste jaar ook al genoeg mottig gevoeld. Nu efkes gezond, danku.
En wa voor taal gaat da kind spreken, by the way. Kempisch West-Vlaams? Wuk, jom? En als ik ooit wil bevallen, waar dan? Hier? In de buurt van mijn ouders? En dan het eeuwige gevecht van wie de meter mag zijn...
Anders wel cool, al da babyspeelgoed. Ik kan dan eindelijk die bavet met diejen dinosaurus kopen. Ohnee, wat als da kind ni vegetarisch wilt eten? (Valentijn: 'euhm, wie zegt er da wij da vegetarisch gaan láten eten?' 'Ja seg 't is wel mijn kind he!' 'Da van mij toch ook!' 'Wie zegt da?!'.....) Ik ga mijn kind alleen opvoeden, dan kan ik volledig mijn eigen goesting doen. En nooit meer slapen.

Jup, veel vragen, weinig antwoorden tot nu toe. Maar toch vind ik het wel plezant om erover na te denken. Ik maak mijzelf wijs dat ik dan voorbereid ben tegen dat ik er aan begin. :)

Maar wedden dat da kei hard NI gaat zijn?!

[wijvenweek] Das Huishouden

Mijn huishouden. Eigenlijk is het niet meer MIJN huishouden. Dat is het een hele tijd grotendeels geweest, toen ik zonder werk aan de andere kant van het land belandde, in een huis samen met mijn lief, AKA in een huis dat al na een vijftal dagen stof en vuiligheid heeft opgeslorpt (witte vloer, horror!) voor een jaar, AKA met mijn lief dat wél heelder dagen was gaan werken en dus geen tijd had voor het huishouden.
Soit, ondertussen werk ik fulltime en euhm... is het mijn huishouden totaal niet meer. Degene die eerst thuis is die kookt, en meestal is dat Valentijn. Kuisen doet hij ook meestal de laatste tijd, of dat doen we samen. Samen naar de Colruyt of hij alleen. Samen afwassen of hij alleen en heel soms ik alleen. In den hof werken: ikke. Al rijdt hij het gras wel af. De was doet het machien, de strijk doe ik - tegen mijn goesting, wel.
Mijn huishouden. Ik doe het niet graag, maar ik wil wel dat het in orde is. Het moet niet overal blinken, maar er zit toch een perfectionist in mij, blame my father. En ik weet dat ik het het beste kan, helaas. Omdat ik een wijf ben, ofwa? Er zit waarschijnlijk kuisproduct in mijn chromosomen.
Mijn lief zet de afwas soms nog half nat in de kast, maar wat is dan the point van afdrogen? En wat is the point van stofzuigen en dweilen zonder eerst afgestoft te hebben? Als er iets moet gebeuren, wil ik wel dat het goed gedaan is. Ik ben geen huishoudster, maar ik heb wél voeling met mijn huis. IK weet na twee jaar tenminste waar alles staat. *kijkt naar niemand in het bijzonder, kuch kuch*
Veel klap, ikke, maar uiteindelijk heb ik het huishouden wéér niet gedaan! Haha!
En van alle wijvenblogsters ben ik nu misschien de enige die een fatsoenlijk gehouden huis wil, maar ik ben nog ni erg, zenne. Collega's van mij wassen ELKE WEEK hun ramen begot. En nu gij.

[wijvenweek] 'Vaak lig ik te dromen van een leven zonder man, toch moet ik bekennen dat ik echt niet zonder kan, aiaiaiai...'

De Ideale Man

- motiveert en inspireert mij
- snapt iets van zakelijke brieven, rekeningen en andere officiële toestanden - dan moet ik mij er niet meer druk over maken
- kan goed communiceren en zorgt ervoor dat ik dat dan ook kan
- stelt mij zodanig op mijn gemak dat ik geen schuld en schaamte meer voel en geen toertjes blijf draaien in mijn hoofd
- kan mij een shot onder mijn gat geven (niet letterlijk!) als ik weer eens stilgevallen ben
- is bij voorkeur groter en ouder dan mij
- kan mij leren jumpen. en dansen in het algemeen
- gaat zondagmorgen vrijwillig om verse pistolets
- heeft leuk haar waar ik door kan roefelen en mee kan frullen
- kan relativeren, kan ermee overweg dat ik dat niet kan, maar leert het mij wel in the meanwhile
- houdt van een Kempisch dialect, jom!
- kan mij op mijn fouten wijzen zonder mij iets te verwijten
- geeft spontaan bloemen, knuffelbeesten of iets anders dat ik al heel lang zou willen maar waar ik niet aan denk
- rookt niet, drinkt niet al te veel en mag gerust vegetariër zijn
- mag beginnen met roken op de dag dat sigaretten niet meer stinken of schadelijk zijn... want sigaretten zijn eigenlijk wel sexy, soms. ik persoonlijk zou heel goed met een sigaret staan.
- heeft toffe vrienden en familie. en die moeten mij ook tof vinden
- kan lekker koken en het huishouden doen, maar wel zonder hysterisch te doen bij het minste vuiltje
- kent het verschil tussen vuil en rommel (= mijn gerief op georganiseerd chaotische wijze)
- kan flippen op jaren '90 muziek. maar het is geen gabber
- is van een onpeilbare diepte, maar geen bodemloze put
- kan mij troosten zonder mij te betuttelen
- is een knuffelbeer
- heeft stoere bakkebaarden
- kan huilen. maar niet meer dan mij he!
- begrijpt dat not all tears are for bad
- kan melancholisch en weemoedig zijn zonder te blijven hangen
- speelt gitaar voor mij
- kan een huis verbouwen. maar ik mag de kleuren kiezen
- is minnaar, lief en beste vriend in één
- ziet er een beetje wild/ruig uit, maar is toch verzorgd, zonder afgeborsteld te zijn
- ruikt lekker
- kan mij opheffen. en mij dan rondzwieren. liefst in enkeldiep water, ook. en dan vallen we neer... *zucht*
- zal ooit een fantastische vader zijn. maar nog niet nu!
- weet dat ik niet goed kan zingen, maar zal dat nooit zeggen
- houdt van gezelschapsspellekes, films, boeken, muziek...
- doet mij lachen en lacht met mij
- heeft leuke, originele ideetjes voor uitstapkes
- is een lieveke
- houdt wel van een robbertje liefdevol vechten. fysiek, verbaal, mentaal
- heeft respecht voor mij, zichzelf, mensen, dieren en natuur
- kan tegen Spaanse ska-punk. en tegen Kempische boerensongs. en ook Bollywoodmuziek
- heeft altijd een oplossing als ik zeg dat ik mij verveel
- is ook een beetje een vrouw
- verwarmt mij
- koelt mij af
- werkt niet bij Q-music
- rijdt met mij rond op een tandem
- lacht niet met mijn naïeve, idealistische dromen
- is een combinatie van alle jongens en mannen waar ik ooit verliefd op ben geweest
- gaat mee picknicken
- vindt mij de ideale vrouw
- kan serieus zijn
- steunt mij door dik en dun. liefst dun, eigenlijk
- weet dat sfeerschepping veel verschil kan maken
- heeft een prachtig laajf
- kan een beetje jaloers zijn maar mij toch het beste gunnen
- wil ook katten, kippen, konijnen, geitjes en een ezeltje
- kan goed overweg met de luchtgitaar
- haalt het beste in mij naar boven
- zit liever in de bergen en de bossen dan op het strand te liggen. okee, één dag op een rustig strand mag
- lacht zóóó schattig
- heeft een husky die van mij houdt
- zegt "hé, laten we dát eens doen!", waarop ik "hé, ja!" antwoord, en we zijn weg
- heeft een aanstekelijk enthousiasme
- is soms wel eens stout
- kan mij plagen maar weet waar de grens ligt
- is aanhankelijk maar niet afhankelijk
- kan opeens komen aanzetten met iets waarvan hij denkt dat het goed in mijn plakboek of citatenschriftje zou passen. en dat is dan ook zo
- kent mijn smaak
- houdt van verkleedpartijtjes
- kan dankbaar zijn en dat tonen
- is nen hiejeten truffel
- kan lachen met mijn onnozele woordspelingen
- is hetzelfde als mij en tegelijkertijd het tegenovergestelde van mij
- houdt zielsveel van mij
- kan sorry zeggen
- verleidt mij, maar geeft mij ook de kans om hem te verleiden
- heeft een mooie stem
- is onweerstaanbaar
- heeft prachtige ogen
- geeft mij kriebels
- respecteert dat ik tijd en ruimte voor mijzelf nodig heb
- daar zeg ik direct 'ja!' tegen
- kan mij en mijn eeuwige twijfel overtuigen
- heeft leuke kleren
- is gespierd maar geen opgefokte bodybuilder
- is tegelijk heel zacht
- doet al eens zot
- snijdt met een beetje chance zijn champignons volgens de vijfpuntshartontploftechniek
- is onderwerp van de langste post ooit
- iedereen wil hem, maar hij wil alleen mij

Voila.

De lijst met kerels die in aanmerking komen voor een one night stand was nog langer! 8-D

[wijvenweek] Shoppen til you droppen

Niet doen: shoppen als ge iets nodig hebt.
Been there, done that, en na een jaar voel ik mij daar nog altijd slecht over. Ik had een broek nodig, vond er geen die ik écht wou, kon niet kiezen uit degene die ik ongeveer wou en heb ze toen alledrie gekocht - één hangt veel te laag en de twee andere heb ik verknipt tot kniebroeken, wegens beter-veel-te-kort-dan-iets-te-kort.
En ik heb weer een broek nodig. :-/

Ook niet doen: shoppen na Shopaholic gelezen te hebben. Been there, done that as well... ik vond mijn manier om aankopen goed te praten best wel onrustwekkend briljant. Ik heb toen eigenlijk niks gekocht, maar mijn argumenten waren toch wel euhm... veel te goe. Best dat ik weinig geld meehad.

Zalig: shoppen als ge eigenlijk niks nodig hebt, kei veel vindt dat u aanstaat en kei veel geld hebt! Da ge ni allemaal moet uitgeven omdat de dingen die u aanstaan juist kei weinig kosten!
Plus: die dag schijnt de zon en loopt ge ni te puffen in winkels met uw jas aan, er is geen rij aan de paskotjes en aan de kassa, er zijn geen ambetante 'mag ik u efkes iets vragen?'-enquèteurs dus ge kunt oogcontact maken met anybody you fancy, ge wint een weddenschap en dus een suikerwafel... en er lopen veel knappe hastn rond en dat juist op de dag da ge u NI dik voelt!, gniffel gnaffel!

Makkelijk: rokskes, truitjes, kousen, onderbroeken, sjaal(tje)s, handschoenen, knutselgerief, prullekes, attributen voor mijn 365 days :)
Moeilijk: broeken, schoenen, jassen, mutsen, kleedjes...

Nog op zoek naar: mosgroene/okergele/donkerpaarse broek, okergeel vestje, (niet te) verfijnde sandalen (verfijnder dan mijn Teva's, that is), ne mosgroene winterjas, een paars kleedje dat ik heb gezien in een film (maar ik weet niet meer de welke, fok!), schoenen voor op 't werk die ik ook gewoon ergens anders kan dragen (mijn basketsloefen verslijten daar te rap naar mijn goesting en doen te zeer aan mijn tenen)

Conclusie: ik moet gaan shoppen! Zo erg! *glunder*

[wijvenweek] Mijn wijflijf

Mijn wijflijf: ik wil best geloven dat het een goed manipulatiemiddel is om in de strijd te gooien als ik ooit gekidnapt zou worden door een knappe zuiderling, maar tot die dag ben ik er toch niet ganz content mee. De Schepper had wel iets beter zijn best mogen doen, maar op mijn geboorte had hij het waarschijnlijk iets te druk met den opkuis van Pasen. En heb ik dus een moleculencombinatie gekregen met slechte ogen, slechte tanden, een kapotte rug, kapotte knieën, te veel buik, te weinig bloedsomloop in mijn voeten en te veel bloedsomloop in mijn wangen. Ik kan niet rechtop lopen, maar pudding loopt nu eenmaal niet rechtop zeker? En mijn kaken zijn te dik om mijn mond mooi te laten lachen, dus kijk ik maar onnozel op foto's. Mijn haar heeft efkes een mooie krullerige periode gehad, waarschijnlijk gewoon om mij te doen voelen hoeveel pijn het doet als die periode weer voorbij is en mijn leven een aaneenschakeling is van bad hairdays.

Okee, er zijn wel een páár leuke dingen aan mijn wijflijf. De kleur van mijn ogen bijvoorbeeld, al moet ik wel bleiten om ze flashy te krijgen. ('Ha, daarmee da gij zoveel bleit!') Jammer natuurlijk dat dat blauw verstopt zit achter een bril... ik draag 'm wel graag, maar plastiek en glas doen wel een beetje af aan mijn natuurlijke look. En ik ben mottig zonder bril... met de natuurlijke curves van mijn gezicht komt het nooit meer goed.
Soit, mijn schouders en het bovenste deel van mijn rug zijn ook wel okee, MAAR DIE KAN IK ZO NIET ZIEN! Ik ben jaloers op uilen... *zucht*

Terwijl ik het zelf al vergeten was, bleek dat er toch nog mensen zitten te wachten op een verslagje van ons weekendje in de Ardennen, ondertussen al bijna een maand geleden.
Maar ik heb tot nu toe geen tijd, geen goesting, geen schrijfinspiratie gehad! Voor mij vatten de foto's eigenlijk heel het weekend samen, maar Carree woont te dichtbij en ik wil niet riskeren dat mijn ruiten worden ingegooid of mijn garagepoort vol grafitti staat... so here we go!

Many years ago zocht ik op internet adresjes in de Ardennen en belandde ik in het kasteel van the evil maharadjah. Die kleuren! Die mooie details! Dat bad! En vooral: dat ontbreken van genoeg geld!
Jaren later... Valentijns ouders geven ons met kerstmis een saunabon die wij besluiten uit te zweten in de thermen van Spa. Weekendje Ardennen dus! Ik ga stiekem nog eens op internet kijken naar het kasteel en daar blijkt dus tegenwoordig ook een prachtige woonwagen te staan... mijn keuze was rap gemaakt.

Leuk:
Ne rainshower. De knusse beddenbak. Gewoon alle kleuren en vormen en dingesen. De (valse) tegeltjes in de badkamer. Het uitzicht op de vijver, de kasteeltoren en de wei met paard en ezeltjes. Het ronde kantelbare raam aan het bed. De mooie afwerking. Het feit dat het daar warmer (goed geïsoleerd dus) was dan hier in huis. EN HET IS GEWOON EEN WOONWAGEN, begot!!!

Waar?
Le manoir d'ange (woonwagen staat wel niet bij op die site) in Ferrières, niet zo ver van Spa, Durbuy en de Hoge Venen.

Prijs:
Eerst vond ik het nogal duur voor wat het 'maar' was, een woonwagen isn't that big, maar we wilden ook eens zot doen. En eens ge die woonwagen binnenstapt is het dat geld wel waard! Toen de eigenares ons binnenliet, vroeg ze 'you like it?'... ja how zot, amai nog ni! Ik zou de woonwagen meegepakt hebben naar huis om het te bewijzen!
(De prijzen staan in de links van Ardennes étapes hierboven, de prijs staat er wel alleen maar bij als de woonwagen nog vrij is, dus onder de foto's op de datums doorklikken tot er een bedrag verschijnt...)

Minpuntjes:
De hond die heel de tijd zat te blaffen. Het gewiebel van de woonwagen omdat mijn lief loopt als een viking. Het nogal kleine keukentje (moest op de grond gaan zitten om aan de microgolf te kunnen) en het ontbreken van een fatsoenlijke dop voor de afvoer van de gootsteen. Maar dat zijn maar kleine dingskes!

Extraatjes:
Er stonden nog twee andere woonwagens: een juwelenwinkeltje en een thee- en kruidenwinkeltje. Op de juwelen moest ik verplicht afdingen, de prijs van de kruiden werd ook naar beneden afgerond voor een mooi rond bedrag... mij hoort ge ni klagen. :-)
En de eigenares was een hele vriendelijke sympathieke madam. Ik had mijn Frans goe voorbereid, maar ze begon in het Engels, doemetoch. Rondleidingske in de woonwagen gekregen, ze zette de muziek al voor ons op en al. Een vaasje met bloemekes op tafel enzo... dingen die het af maken.

Ohja, hier nog meer fotoots. Zeg 'jeuj!', want ik sta er veel op! 8-)

En voor wie niet genoeg krijgt van woonwagens en bohemels(voor mezelven dus): klik, klik en klik!

De zon brandt op mijn vel
en tattoeëert herinneringen

De laatste weken was strijken een enorme bron van ergernis. Ik voelde mij al helemaal opgefokt door alleen nog maar aan strijken te dénken! Tijdens het strijken zelf stond ik dan zo (negatief dan) scherp dat ik echt niks kon verdragen... lawaaierige computerspellekes, slecht licht, bij het minste dat er tegen mij gezegd werd, schoot ik al uit mijn sloffen. En zo kon dat niet verder!
Vorig weekend, terwijl Valentijn beneden zijn lawaaierige computerspellekes speelde, sleepte ik dus de strijkplank de trap op en verschansde ik mij boven met de was en met Loreena McKennit.



Er hangen zoveel herinneringen aan die muziek, vooral mooie maar ook een paar negatieve, maar daar heb ik waardevolle dingen uit kunnen leren en dus kan ik zonder pijn naar die cd's luisteren. Kan niet van alles gezegd worden...
De strijknijd is gedaan. Die muziek maakt mij direct rustig, geïnspireerd en hoopvol.
Net zoals deze happy lieve foto van Elsie Flannigan... :-)

Marjolijn heeft morgen nog een examen en kan vandaag dus niet naar het concert van Jimmy Eat World. Samen uit, samen thuis... als het zo goed is als years ago op Pukkelpop, ga ik vanavond wa missen! :-/

Leve de toffe vooruitzichten!

Februari wordt een maand van maar weinig thuis zijn... op het werk wordt het een pak drukker nu Valentijn - de feestdag, niet de mens - eraan komt, en ook de voorjaarsdecoratie stroomt vlot binnen en heeft een plaatsje nodig in de rekken. Mijn loon geef ik ter plekke ook weer uit, de voorjaarspotjes, -beeldjes en -prullekes zijn b-e-a-utiful!
En de rest van mijn geld zal er ook doorvliegen in februari. :-/
Eerst een weekendje met een vriendin naar Leuven... tips voor gezellige restaurantjes, cafeetjes, winkeltjes en toeristische bezienswaardigheden in het algemeen zijn altijd welkom - ik ben nog nooit in Leuven geweest begot. Dus Leuvenaars: pas maar op! 8-D
De week erna naar Brussel voor een reeks IJslandse optredens...
En daarna een weekendje naar de Ardennen... van Valentijns ouders hebben we een Bongo-saunabon gekregen en die gaan we uitzweten in Spa. Ik was eigenlijk zelfs vergeten dat dat de reden is dat we gaan... we overnachten namelijk in een woonwagen van het kasteel van the evil maharadja, iets waar ik al jaren van droom!