Amai, ik heb weer raar gedroomd. Valentijn en ik waren op de vlucht in een pand dat wat op een papierwarenwinkel leek, en er zat iemand achter ons aan met een pistool. Wij hadden ons rap verstopt achter een paar kasten helemaal achteraan terwijl onze achtervolger nog tussen alle rekken aan het kijken was... maar hij kwam dichterbij.
En hij leek verdacht veel op Jack Black. Ik kon door een paar kieren zien dat hij voor mijn kast bleef staan, dus wij ons zo stil mogelijk houden, voor zover dat gaat met een hart dat tilt slaat van de schrik (okee, eigenlijk niet van de schrik, ik heb al zoveel moeten vluchten :-p het was eigenlijk gewoon adrenaline).
Plots zei hij iets tegen Valentijn, dat hij hem wel had gezien en er achter uit moest komen, dus Valentijn kwam tevoorschijn en die twee gingen weg.
Hoe kan dat nu dat hij mij niet heeft gezien?, denk ik. Volgens mij is het een valstrik en laat hij mij express lopen. En gaan lopen zal ik inderdaad wel doen, denk ik terwijl ik naar een raam sluip dat op een kier staat. Fuck, eerste verdieping. Ik klim op de vensterbank, onder mij lopen een paar mannen en ik roep naar hen dat ze mij moeten opvangen, maar ze lachen mij alleen maar wat uit. Ondertussen hang ik al op zeker 3m hoogte met één hand aan de vensterbank te bengelen (yes I can do that) en laat ik mij in slow motion vallen terwijl ik vanalle verwijten naar die kerels hun hoofd slinger. En als ik geland ben, besef ik opeens dat het misschien helemaal geen toevallige voorbijgangers zijn, maar handlangers van Jack Black. Maar ze houden me niet tegen (ha nee, valstrik!) dus ik ga ervandoor. Ik zie plots dat het pakhuis waar ik uit gevlucht ben, op de plaats staat waar er hier in Menen een (wij denken Jehova)kerk staat... ik weet dan in ieder geval al waar ik ben en hoe ik naar huis moet.
Ik ren door allerlei steegjes die er in het echt eigenlijk niet zijn, om er voor te zorgen dat ze mij niet kunnen onderscheppen op de grote baan, en loop dan door het parkje naar onze garage achter ons huis. Buurjongen staat daar met een vriend aan zijn auto te prutsen.
En opeens kom ik toch gewoon aan onze voordeur in plaats van aan de garage, en is onze straat veel smaller en donkerder dan anders.
Onze deur staat op een kier en er steken een paar brieven uit de brievenbus, die ik gewoon meepak en ik vertrek weer. Plots sta ik dan op een soort van brandladder die uitkomt in een bos of een heel verwilderde tuin... en ik herken het uit een andere droom. Maar ik loop door, op zoek naar een rustige plek om de brieven te bekijken, dus ik glip weer door steegjes om potentiële achtervolgers af te schudden, en kom aan de Irish Pub op de Groenplaats in Antwerpen. Ik verschiet er al niet meer van dat mijn dromen geografisch een beetje flippen. Een kerel met dreadlocks en een rode trui kijkt nogal verdacht naar mij... een mannetje van Jack Black!
Plots word ik met een familie mee in de Irish Pub genomen, ik blijk een reïncarnatie te zijn van de vader van het gezin. We gaan zitten en een tafeltje verder zitten een paar mensen, met onder hen de échte vader (spook?) van het gezin, dus we beginnen een beetje te praten... klein detail: we zien er ook hetzelfde uit: dus ik ben ondertussen veranderd in een dikke kalende man. Wahoei.
Ik kijk naar mijn brieven, één ervan staat vol met codes, van de andere weet ik het niet meer. Plots zie ik de kerel met zijn dreadlocks binnenwandelen, hij heeft een groene trui aangetrokken. Jaja, alsof hij dan niet meer opvalt... scheer uw haar dan af hé! Slechte achtervolger, ik kan beter. :-p
Ik kijk hem aan en zeg 'pfft' ofzo om met zijn zwakke vermomming te lachen, en het zoontje van het gezin bij mij aan tafel kijkt al even minachtend en neemt dan mijn papiertje met de codes. Huh, hoe weet hij dat ik achtervolgd word?
Ik ga met hem en nog een paar andere kinderen aan een apart tafeltje zitten (het tafeltje met speelgoed en kleurboeken) en we proberen de code te ontcijferen. De kinderen weten andere woorden voor de beweging die bv. een duikboot maakt als hij weer boven water komt, een raket die gelanceerd wordt, een wapen dat afgevuurd wordt... ik weet niet meer welke woorden (iets met een paar e's en een p) maar blijkbaar waren ze belangrijk voor de code.
Toen keek ik naar het tafereel zonder dat ik er zelf bij was en was het een strip van Sarah & Robin geworden - en Sarah speelde mij! (h)

En dan zit ik plots in een andere droom. Ik sta voor de verkeerslichten hier in de straat en er is blijkbaar één of ander carnavalsding bezig, iedereen is verkleed. De mevrouw die de kindjes helpt oversteken, heeft een rare pruik op en allemaal kwakken zalf op haar gezicht gesmeerd om er misvormd uit te zien, maar ik herken haar als de moeder van Marijke, een meisje uit mijn klas waar ik enkele jaren heel close mee ben geweest, en daarna zijn we plots uit mekaar gegroeid en hadden we nog maar amper contact, wat ik nu wel jammer vind.
Dus ik ga naar haar toe en Marijke blijkt er ook bij te zijn, en opeens zijn we op een andere plaats waar we een beetje lopen bij te praten. Marijke blijkt een nieuw lief te hebben, namelijk het jongere (onuitstaanbare) broertje van haar vorige lief, en ik denk dat ik haar ooit eens heb zien lopen met een buggy maar ik durf het niet vragen, want ik wil eigenlijk niet dat ze een kindje heeft. Waarom zijn al mijn leeftijdsgenoten al aan het trouwen en aan het voortplanten?
Plots vraagt Marijke waarom ik geen contact meer met haar wou. Huh, ik wou toch nog wel contact met haar? Zij was veel ziek, ik trok dan met andere mensen op en bleef dat doen, zij begon dan meer op te trekken met een ander groepje en tja, op den duur spraken we mekaar eigenlijk niet meer. Ik probeer het allemaal uit te leggen zonder het te laten klinken alsof ik haar ervan beschuldig mij verwaarloosd te hebben, maar het lukt niet echt goed.
En dan word ik wakker...

And now explain me, what is this all about? Ik stond gisteren op de trein achter een meisje met dezelfde stem als Marijke. En Jack Black, die moet ik nog verwerken uit King Kong van begin deze maand?
En dat vluchten, dat zal wel gewoon voor de conditie zijn.

Piratas de la Moda

Ik ben blijkbaar in mijn 'als 't mij ni aanstaat knip ik het wel in stukken en maak ik er iets anders van!'-periode.
Vorige week heb ik mijn kleerkast uitgerommeld en heb ik nogal veel kledingstukken teruggevonden die ik eigenlijk zelden tot niet (meer) aandoe omdat ze
1. te klein zijn,
2. te groot zijn (gekocht zonder te passen) en
3. mij niet meer kunnen bekoren.
Wat wel een beetje zonde is natuurlijk, want met een beetje knippen en naaien heb ik nieuwe kleren voor geen geld. Dus heb ik nu een hele lijst opgesteld welk kledingstuk hoe gepimpt moet worden.
Ik heb er al eentje af en Arabella vindt het leuk! Want ze heeft gekotst in de living (= haar blijk van appreciatie, I just know it).

De wondere wereld van mixen & matchen

Er zijn soms foto's van mijzelf waarvan ik vind dat ik er goed opsta. Mooie ogen. Mijn haar ligt goe. Ik trek eens ne keer geen onnozele smoel. Foto's die het gevoel van dat moment of die gebeurtenis goe weergeven, en die laat ik dan afdrukken.
En die liggen dan jaren in een doos omdat ik er eigenlijk niet echt iets mee kan doen (behalve er af en toe eens verliefd naar kijken)... ze horen nergens bij en apart steek ik ze niet in een fotoboek, en ik wist ook niet hoe ik rond één enkele foto een verhaal zou kunnen breien zodat ik het kon scrappen.
Maar één enkele foto plus nog een paar enkele foto's maken een heel aantal foto's die nergens bijhoren behalve bij mekaar en dus heb ik ze maar in stukken geknipt. Want op de ene zijn mijn ogen mooi maar mijn mond niet en op de andere is het juist omgekeerd.
Na een hele namiddag mixen & matchen en vooral heel veel lachen kwam ik tot dit:

(En eigenlijk zie ik er echt zo uit!)

Grensrock: de winnaars!

Mintzkov in de categorieën:
- drummer met het gayste t-shirt
- zanger met het smalste hoofd
- best gekozen cover (Blood makes noise van Suzanne Vega)

The Van Jets in de categorieën:
- lelijkste botten (grijze!)
- van jetje geven (haha)

Triggerfinger in de categorieën:
- Wolverineste bakkebaarden
- acrobatiek op de versterkers

Absynthe Minded in de categorieën:
- mij laten raden welk liedje er gaat beginnen aan de hand van één (1!) enkele toon
- het spelen van mijn favorieten!
- maar drie bisnummers spelen op een halfuur tijd

En ook:
- de regen! in de categorie: afwezig zijn
- donuts! in de categorie: eigenlijk een Berlijnse bol met een gat erin zijn (niemand wist da!)

Ik weet ni wa ze nu weer met haar haar heeft gedaan maar shit jom, ik wou dat ik Tori Amos was!
En ik wou dat mijn verjaardag nog niet gepasseerd was, dan had ik haar nieuwe cd op mijn verlanglijstje kunnen zetten.
Plus nog twee van The Arcade Fire. En de nieuwe Queens of the Stone Age (eikes, vlees!). En The White Stripes.
Aah, muziek! Festivals! Ik word al hyperactief van er gewoon nog maar aan te dénken!
Iemand geld teveel?

Het gebeurt tegenwoordig niet meer zo vaak dat het in mijn hoofd plots bruist van ideeën - of zoals het zo mooi in De wereld van Sofie staat: '... alsof er plotseling een verfdoos in haar hoofd ontplofte.'
Enkele jaren geleden, toen ik nog bij mijn ouders woonde, gebeurde het regelmatig dat ik 's nachts gewoon niet in slaap geraakte omdat het heel den tijd van Eureka! ging hierbinnen. En dan stond ik op en kroop achter mijn bureautje om vanalles neer te pennen of om ontwerpjes uit te tekenen. Ik dook in kasten en dozen op zoek naar materialen. Of ik zette mij in alle stilte aan mijn tekentafel op de zolder om te prutsen met papiermaché en verf.
Maar nu, nu moet ik al zachtjes naar beneden sluipen om daar alles op papier te zetten (voor het geval ik het morgen weer vergeten ben) en kan ik niet zomaar het licht in de slaapkamer aanfloepen om te beginnen rommelen, want er ligt daar nog een wederhelft te slapen...


Mom, I want my own room!

Mijn eerste gebroken hart & I love it!

Begin dit jaar heb ik dit hier gekocht. Door die gekke voorjaarshitte groeiden de plantjes niet, en ik had dan stukken van de stompjes tak afgebroken, cause you never know wat voor 'ge moogt 3 wensen doen'-geest er zou kunnen uitkomen. En ik ben ook gewoon ongeduldig en destructief.
Sinds een maand ofzo is één van de twee planten beginnen groeien (door die gekke bijna-zomer-dus-het-is-slecht-weer) en daarstraks zag ik tot mijn grote vreugde een eerste bloempje!
Happy happy joy joy! :-)

(En aan degenen die bij het lezen van de titel dachten dat het uit was met mijn lief en deze kathedraal weer beschikbaar was: kei hard in your face! :-p)

pret met courgette

Het begon allemaal toen ik deze onschuldige courgette afsneed...
Waartoe het zien van een afgesneden steel van een courgette al niet in staat is!

mr. courgette

ms. courgette

pilot courgette

courgette congé

cool courgette

courgette in trouble

courgette grand finale

Toen ik years ago mijn eerste djembé kreeg maar nog geen lessen volgde en dus ook geen ritmes kende, jamde ik er maar een beetje op los en verzon ik zelf maar wat.
En één van die zelfverzonnen ritmes hebben we gisteren geleerd op de djembéles, mwoehaha! 'k Had er beter een patent op genomen.
Qua kadans lijkt het een beetje op 'Les filles du bord de mer' van Arno... ik heb dus ineens een liedje om op te oefenen.

Na 5x - een record! - naar de tandarts op 2 maanden tijd ben ik er eindelijk (voor een jaar althans) vanaf! Net nu ik de tandarts cool begon te vinden. Ze speelt Nightwish! (h)
Niet dat ik er veel van heb gehoord, met al die boren, hamers, spuiters, laserpistolen, slijpschijven en afzuigsystemen in mijn mond.

Slim van mij om dan zoiets lekkers als gevulde paprika's klaar te maken terwijl ik amper fatsoenlijk kan eten met mijn halfverdoofde mond...

@ Centerparcs
- waren wij echte hobbits en bestond onze dag uit ten minste vijf maaltijden
- roken Boomer (het hondje van de mensen in het huisje naast ons), zwartwittie & rostie (de katten van... ergens) en de hele eendenbevolking dat wij dierenliefhebbers zijn en verschenen ze regelmatig op ons terras - voornamelijk als we net aan het eten waren natuurlijk
- gingen wij één uurtje naar het zwembad om daarna drie uur tv te kijken vanuit ons bed
- hebben ze namelijk twee filmkanalen en dat is vetgeil
- konden wij binnen zitten en toch onze tuin zien (leve ramen!)
- zijn we zeker 10x na mekaar in de wildwaterbaan geweest omdat er juist niet veel volk was... en dan om ter rapste, om ter traagste en alle mogelijke houdingen uitproberen - de blauwe plekken en kneuzingen zijn er als bewijsmateriaal
- was het mooi weer!
- droegen bijna alle jongens een gouden kettingske terwijl alleen Liverpoolhooligans dat mogen
- zat er een groot gat in het gordijn waar ik dan 's nachts een kous in stak zodat ze (-> de Liverpoolhooligans) niet binnen konden gluren, mahahaha
- heb ik een nieuwe liefde en hij/zij/het heet dubbelvlaflip *kwijl*
- kon ik mij niet inhouden en heb ik een froggiepotlood en twee froggieborden gekocht
- bleek dat ik geen springfoto's meer kan maken en mijn timing geweldig suckt
- mag ik koaze zeggen tegen kaas
- besloten we om ook eens het parkbusje te nemen... 20 minuten onderweg in plaats van 5 minuten te voet
- zaten de geitjes bijna in de ottervijver en liep de koe naar de parking
- was de glijbaan voor seuten

foto's: hiero!

@ home
- was de laatste aflevering van Heroes maar zwak... ik heb maar een heel klein beetje geweend
- is mijn haar weer helemaal dof omdat het water hier zo hard is (de optimist in mij is blij dat ik dan toch al wel vier dagen in mijn leven mooi haar heb gehad)
- hebben we nu al drie ticketjes van de Liefkenshoektunnel aan het prikbord hangen (leve de file en de alternatieve betalende route!)
- is de aubergine die we meehadden opeens beige geworden, ieuw
- ben ik rijk omdat al mijn overuren uitbetaald zijn
- ben ik weer arm omdat ze coole onderbroeken hebben in 't Kruidvat

Na al die jaren dringt het plots tot mij door dat er hier "I never can say goodbye boy" wordt gezongen, en niet "I'm never gonna save the bible". Stupido.
En na al die jaren vertelt Valentijn - de sadist! - mij dat het David 'kwallemans' Hasselhoff is die "Du bist alles" zingt.

Om maar te zeggen dat Chérie FM, de Franse radiozender van op 't werk, al voor heel wat opschudding heeft gezorgd met zijn gekke oldies. Nog maar vier dagen van 11u lang te gaan!


EN DEES IS KEI GOE! (En Belgisch, wahoei!)

Moederdag, ge weet waar ge 't kunt steken!

Over die 'waar' weet Ishku meer.

En over die moederdag, daar weet ik helaas maar al te veel van.
De Belgische is al gepasseerd, binnen een paar weken volgt de Franse en die is hier blijkbaar populairder. Which means: zot veel bloemstukskes, plantschalen en coupes maken; 6 dagen per week, gemiddeld een 10-tal uur werken per dag. We zitten nog niet op het hoogtepunt der drukte en ik begin het al te voelen... heel mijn bio-ritme naar de kloten seg. Constant tussendoortjes om mijn honger te stillen, 's avonds veel te laat eten, niet weten wat voor weer het is, en op die ene dag in de week dat ik dan wél mag uitslapen, word ik automatisch om 7.10u wakker.
En in plaats van dan van zondag=rustdag te doen, doe ik alleen maar de strijk om daarna de rest van de dag in Gent rond te tsjolen, op zoek naar een tentoonstelling in een onvindbare kapel. Gelukkig heb ik die pijne-voeten-en-een-lege-maag-pech kunnen doorspoelen met tapas en tiramisu in de Mosquito Coast, habba habba! En die drie weken hard werken worden beloond met - weeral! - een weekendje Centerparcs en lots and lots of money, dus eigenlijk is het allemaal zo erg nog ni.

Maar ik zaag gewoon graag. :-)

De kleren maken de kat

Ikke: "Hebt gij Arabella terug buitengelaten?"
Valentijn: "Nee."
Ikke: "Dan zit ze boven zeker..."

Iets later: Valentijn gaat slapen.

Nog iets later: ik wil gaan slapen en vraag mij af of Arabella nog altijd boven zit.

Valentijn ligt in bed. Arabella ligt op bed. IN mijn pyamabroek!! :-D


Concurrentie die wel van aanpakken weet, dammit.

The good:
Na 22 jaren in dit leven stap ik in een voor mij nieuw tijdperk, meer bepaald dat van de gsm!
Valentijn heeft een nieuwe gsm en ik heb zijn ouwe gekregen, dus vanaf heden zie ik er niet meer zo uit maar zo! Moehaha.

The bad:
Ik ben op een dikke maand tijd al 3x naar de tandarts geweest, binnen een paar weken volgt de 4de en normaal laatste keer.
Allemaal dankzij de tandarts die vorig jaar (toen ik ook 4x ben moeten teruggaan!) haar werk niet goed heeft gedaan... grmbl. Byebye vertrouwen in de wetenschap!

The ugly:
Ik heb de buurman van twee huizen verder net zien overgeven tussen zijn patatten vanachter in zijnen hof. Iew!!!

Tranen houden de ziel groen.

(Iers spreekwoord)

Die Onweerstaanbare Drang Als Ik Alleen Thuis Ben

Ikke en froggies, tot daaraan toe... maar magnetische froggies, dan vraagde der gewoon om! (ook hierzo)

frogzilla pleegt een aanslag op de broodrooster

een fornuis is NIET handig!

no more ovenschotels!

we've come for your dampkap

ik kijf op uw microwijf!

ook frogzilla is tegen de opwarming van de aarde

frogzilla trotseert de arm der wet

volgende keer: frogzilla tijdens een intiem moment met Robert RedFrog!

Never Wear Black

Ikke na een Arabella-knuffel, madam heeft weer enorm veel aandacht nodig de laatste tijd. Ze is vollen bak haar aan 't verliezen, en dan nog liefst op zwarte kleren natuurlijk. Op naar den Aldi!
Of misschien kan ik er nog een sjaal van breien.

Just my luck

Vandaag op 't werk was ik een beetje Unlucky Alf. Eerst haalde ik mijn vinger helemaal open aan een zinken bloembak, daarna reed ik met een grote kar tegen mijn hiel met als gevolg dat het enige stukje stof dat ervoor zorgde dat mijn schoen achteraan niet uit mekaar hing, ook van m'n zool afscheurde... nu zijn mijn ouwe basketsloefen helemaal kapot. En loop ik een beetje mank.
'Gelukkig' heb ik net geen werkschoenen nodig, de drukke periode is plots veranderd in "pas volgende week woensdag terugkomen". Ik heb de laatste tijd meer weekend dan week... 'k zal die tijd maar gebruiken om eindelijk eens met mijn naaimachien te leren werken, nu ik nieuwe stofkes heb gekocht.

Lijmen

Ik had drie beestjes,
drie beestjes van steen.
Een vogeltje.
Een veulentje.
Een varkentje.

Ze zijn gevallen.
Ze braken stuk.
Ik heb ze gelijmd.
't Is bijna gelukt.

Ik heb drie beestjes.
Drie beestjes van steen.
Een volentje.
Een veukentje.
Een vargeltje.

(Joke van Leeuwen)

10 streeptjes

- Ik ben sinds enkele dagen dubbel zo oud als ik beweer te zijn
- Ik heb opvallend weinig honger de laatste twee dagen
- Donderdag moet ik naar de tandarts en ik zie het kei hard ni zitten! Ik heb geen gaatje meer in mijn tand, er is gewoon 1/4 afgebroken
- Ik heb elegante vrouwelijke schoenen maar zie er nog altijd uit als een loempe boerin (want wie heeft er nu Beatle-haar?!)
- Ik ben al heel de dag kotsmisselijk
- Prison Break en mijn moeder staan heel den tijd op repeat in mijn dromen - toch raar dat ik droom en tegelijk heel de nacht wakker lig
- Ik heb daarstraks een grote (volle) zinken bloembak BIJNA op mijn hoofd laten vallen
- Ik had een broek nodig en heb er uit pure wanhoop ineens 3 gekocht (ik kon niet kiezen, en als ik ze zou laten liggen om daarna terug te komen, zouden ze weg zijn), wat een verdubbeling van mijn broekenaantal betekent... en nu blijken er 2 te kort te zijn! I cut you in pieces, all of you, stomme broeken en slechte winkelspiegels en vorte wanhoop!
- De koeken zijn bijna op
- Ik zou ne keer goe moeten uitbleiten, dan is het allemaal weer over

Een pond veren vliegt niet als er geen vogel in zit.

stokstje

De mosselclubbabes smijten hier een stokje binnen!

- Ken je bloggers in 't echt? Wat is jullie relatie?
Valentijn: dat is mijn lief :-o
Roselien, één van de grieten in Peru: vriendin en ex-klasgenote
De mosselclubbabes: een geheime relatie... mwoehaha! 666!

- Zijn er bloggers die je hebt leren kennen door te bloggen?
Nee, hoe schandalig!

- Wie wil je leren kennen die ook blogt?
Kathleen, Lilith en Zita... ik ben waarschijnlijk al dicht in de buurt van die laatste twee geweest, maar ze zijn best wel moeilijk te herkennen zo zonder oranje vlagske op hunne kop!

En ik smijt het stokje naar Valentijn, want met borden mag dat niet.

Prikkelbaar

Daarstraks op 't werk moest ik opeens enkele karren cactussen overladen omdat de planken waren ingezakt. Kapotte potten en planten er uit halen, de rest op een goeie kar zetten: no big deal.
Die potten (met cactussen in) stonden in kartonnen dozen... ik had een doos half op 'de goeie kar' gezet en begon die leeg te laden, maar doordat het gewicht niet meer verdeeld was, sloeg die doos omver. En wa doede dan in ne reflex? Tegenhouden MET UW HAND!
What can I say... 'k ben toch wel efkes bezig geweest met het verwijderen van mijn gratis accupunctuur. :-s

Vandaag:

- 's Morgen efkes in pyama in de tuin gaan zitten en mij laten wakkermaken door 't zonneke
- Inline-skaten is blijkbaar terug in
- Een zwaan die haar kop tussen haar vleugels verstopt en zo al slapend ronddobbert... schatteuhg!
- Langs de Leie fietsen bij 17°C voelt als langs de Leie fietsen bij 27°
- Thuiskomen na 40km fietsen en rap een doos ijskreem en een blikje fruit gaan kopen om vervolgens de kilo's er weer te laten bijkomen... eigenlijk wel leuk.
- Boekje lezen in de tuin, meer moet dat niet zuin
- Alles zien groeien in de serre en al kei veel goesting hebben in aardbeien en radijsjes
- Aftellen naar 3 weken Noorwegen, Zweden en een stukje Denemarken... zomervakantie, where are you?!
- Aftellen naar 3 dagen Folkwoods & deze keer niet zoveel miserie hebben om de tickets tot hier te krijgen, al blijft het eerst-zien-dan-geloven (José, I still curse you for that!)
- Aftellen naar Prison Break (en mij voorbereiden op weer kei testosteronige dromen!)

En dat was het dan. Saluu & groetjes van de olijke communiefotoposer met Tiny-blozendewangetjes!

Identiteitscrisis

Het straattheaterfestival in Ieper beloofde een gezellig namiddagje uit te worden, tot ik oog in oog kwam te staan met mijzelf.
Mijzelf ja, aan de overkant in het publiek. Eerst dacht ik dat een spirituele hand mij de spiegel aanreikte om eens diep in mijn eigen ziel te kijken, maar het bleek gewoon een lookalike te zijn.
Die op dezelfde manier kijkt als ze een foto trekt, of als de zon in haar ogen schijnt. *AAAH*
You sneaky little hobbit, ik heb speciaal mijn haar laten knippen om er nieuw uit te zien... ik was eerst! En dat geeft mij ook het recht om uw cool frakske op te eisen!
Van dichtbij - ja, ik heb haar misschien wel een beetje gestalkt - leek ze dan weer totaal niet op mij... een smaller gezicht, een andere kin, (let's face it) mooier haar, en afgrijselijke schoenen die mij al deden vermoeden wat daarna bevestigd werd: 't was een Hollandse. Wihoew!

En ja, ik heb ook nog een beetje gezien van het straattheater.
Het was leuk.

Back in da hood

Na bijna twee weken ben ik weer totally connected met de buitenwereld: internet en telefoon werken terug!
Deze namiddag zou er normaal een technieker langskomen, maar toen Valentijn vanmiddag thuiskwam, zag hij dat het tweede oranje lichtje, waar wij al zolang naar verlangden, weer brandde! Eindelijk opgelost... not that it matters, belangrijker is: wat hebben jullie allemaal gemist?

- Een of andere stomme ekster heeft een hele snee brood op het dak van het tuinhuisje gedropt... een HELE snee begot, en dan nóg aan onze kattenbrokken zitten! Bende terroristen!
- Hoewel ik overtuigd was van het tegendeel, gaat headbangen met korter haar heel goe en misschien zelfs een beetje beter dan met lang. 't Is natuurlijk ook een kwestie van de juiste muziek te vinden. Met woebie woebie, een combinatie van wat deze hipperds in 't roos en in 't wit doen, en Simon&Garfunkel wordt het al rap volledig bodybangen... nadelig voor de afwas, dat wel.
- Een open hals - en dan bedoel ik 'kort haar hebbende' en niet 'snij zijn luchtpijp open!' - slankt dus wel degelijk af (dankuwel boekskes in de wachtkamer van de dokter), maar natuurlijk nooit genoeg. En dan vraag ik mij af: als ik buikhaar zou hebben en het zou laten knippen, zou dat dan ook helpen?
- Kapotte dingen à volonté: internet en telefoon, mijn fiets, ikke. Maar met voor alles een aangepaste dokter is het weer opgelost. Which was nice.
- Ik kan geen baard meer maken. ("Hoera!", zegt de rest van de wereld met mijn zus op kop)
- In mei treedt onze djembé-groep op en natuurlijk heb ik na maanden cultureel centrumloos door het leven te gaan juist DIE dag tickets voor Kommil Foo! *aaargh*

En de uitspraken van de week (of weken):
- "Jaaj kraajgt maaj bloedlink jaaj!"
- "Elina is de afstandsbediening!"
- "Oh wat is dit nou weer zeg..." -> "Dat is het meest natuurlijke dat bestaat: de aarde!" ( hier klikken op 'Afzien in de Pantanal' en doorspoelen tot aan 2.15 minuten)
Ik ben wel blij dat we tv hebben. Nu kan ik anderen uitlachen in plaats van mijzelf.

Maar kunnen is nooit gelijk aan doen, so watch me in Ieper als ik weer assistente mag spelen van een kerel met een minidierencircus die mij graag als zijn bruid zou voorstellen aan zijn mama in Oekraïne! Echt gebeurd!

Great... al een week lang werken telefoon en internet hier niet meer. Gelukkig bestaat er nog zoiets als de bib en schoonfamilie, zodat ik toch nog af en toe mijn mails kan checken. Maar toch voel ik mij afgesloten van de wereld...

*kruipt terug in haar grot en laat een baard groeien*

Een verse doorgehakte en gepaneerde knoop

Woensdagnacht geraakte ik maar niet in slaap... ik had weer eens met kapsels geknutseld op de computer en kon het niet meer uithouden: dat haar moest er af! Maar de kapper was 's nachts niet open (allee?!) dus the first thing to do in the morning was een afspraak maken. Ik ben wel speciaal vroeg opgestaan om naar de kapper te gaan, hoe hard moet ik wel niet op springen gestaan hebben jom?*

Nu loop ik ongeveer twee uur rond met versgeknipt haar en heb ik al het volgende gedacht:
- Joepie, een jong fris kopke! (En dan zegt de kapster: ge ziet er veel ouder uit.)
- Shit, hoe zag ik er nu weer uit met lang haar? Ik ga het terug laten groeien om het te weten...
- Wax in mijn haar doen, veel te veel werk, dat hou ik geen drie dagen vol... ik ga het gewoon nooit meer wassen en kammen.
- Waaw, ik kan een foto trekken zonder dat mijn haar in mijn gezicht valt!
- Hèh, waar is mijn haar? (terwijl ik mijn jas en sjaal aandoe en mijn haar uit de kraag wil trekken)
- Ik mag er nimeer aankomen want het ligt al terug plat...
- Zou ik nu ook nog een nieuwe piercing laten steken? En een tattoo laten zetten?
- Ik heb helemaal genen haardroger...

Anyway, het resultaat:

Voor meer info bij de foto's: hierzo!

* (het antwoord is: heel hard)

d'helle

Het voorbije weekend was er eentje van uitstapkes... what else, met zo'n mooi weer! Zaterdag efkes gaan rondwandelen in de Bergelenput (Natuurpunt-domein in Gullegem) en zondag naar Wallonië en een scheepsliftentoerke gedaan... dus ook naar het hellend vlak van Ronquières.
En ik ga weer de enige zijn die dacht dat dat gewoon een heuvel was! (haja, 'hellend vlak'...)
Blijkt dat dus een scheepslift te zijn, en vanaf nu weet ik dus ook hoe dat er precies uitziet (namelijk: groot). Foto's daarvan zijn nog onderweg, Valentijn heeft mij al ver-flickrd en dat is een mooi beeld van waarom mijn foto's nog onderweg zijn...

Maar dat is dus het ergste nog niet he! (al is het wel zondig, I know)
Toen wij in Ronquières op de parking onze bokes zaten op te eten, kwam er opeens een oud Waals ventje aan op een fiets. Hij stopte bij ons en wou iets vragen, ik dacht dat het ging over de streek ofzo... tot ik tussen al zijn gebrabbel "vous croyez en dieu?" ontwaarde. Terwijl we daar rustig zaten te eten kregen we nog een heel verhaal (dat we toch maar half verstonden, haha sucker!) in onze nek gesmeten over god en zijn zoon Jezus die voor ons gestorven is aan het kruis, en dat we moeten geloven omdat we anders zouden branden in de hel.

Het was inderdaad best wel warm, eigenlijk feitelijk.

Dilemma, dilemma

Een tijd geleden kwam ik op het zotte gedacht dat het misschien eens goed zou zijn om mijn haar nog eens te laten knippen. Allee, goed zou het sowieso zijn, want mijn haar is zo kapot as hell, maar kappers zijn nooit echt mijn ding geweest en sinds ik ongeveer zeven jaar geleden heb besloten om mijn haar te laten groeien, is het nog maar één keer bijgeknipt (door een kapper, en 100 kleine beetjes door mijzelf).
Nu ging het niet alleen om kapot haar, maar ook over dat lang haar kotsbeu zijn... en als het weer zo'n hete zomer wordt, is dat niet uit te houden. Net zoals ik het niet meer plezant vind om elke morgen wakker te worden met een warrige kop waarin automatisch dreadlocks verschijnen... haha, en dat terwijl ik bij velen bekend sta als Bieke-die-haar-haar-nooit-wil-kammen!
Soit, dat was enkele maanden geleden, en ik ging er vanuit dat dat haarknipidee een bevlieging was - my thoughts moeten zich ergens mee bezighouden in de winter he.

Maar dat idee is dus nog altijd niet weg en begint zelfs meer vorm te krijgen... ik heb al een hele reeks kapsels van 't internet gehaald en kan geen spiegel passeren zonder mijn haar omhoog te houden om mijzelf al aan het idee te laten wennen dat er binnenkort misschien een heel stuk gaat af zijn. En dat zou wel eens binnen héél kort kunnen zijn... hoe meer ik er aan denk, hoe minder lang ik het kan uithouden! Dus dat ik maar rap een kapper bel, voordat ik ontplof en er zelf de schaar inzet (en we weten dat dat niet altijd zo fantastisch is... *denkt terug aan de dag voor haar communie en boze moeders*).

Maar langs de andere kant... ik heb zo lang gespaard en ga bij elke knip van die schaar spijt hebben van al die centimeters verlies.
Tegen dat dat er weer aangroeit...
And then what about my heroes?

Het Donderdagavondproject

Omdat nieuwe aankopen ook wel eens op een ludieke wijze geshowd mogen worden. En ik mij graag belachelijk maak.

Telepatti

De radio en ik hebben een telepathische verhouding... hij kan perfect in mijn hoofd kijken en de liedjes daar op afstemmen. Always cheers me up na een slapeloze nacht.
Vorige week bijvoorbeeld nog... ik had veel te veel bokes met choco op en dacht Franz Ferdinand-gewijs 'I say... roll me out!' (tudu tududududu). Iets later: Take me out op de radio.
Een paar dagen geleden was Ozark Henry 's morgens op de radio, ik fiets naar het werk en zit met dat liedje in mijn hoofd, ik kom aan op het werk en daar is hetzelfde liedje bezig (extra telepathisch zelfs aan hetzelfde stukje).
Vanmorgen filmkes van PJ Harvey opgezocht, daarnet zette ik de radio op en hoorde een bekende vrouwenstem. Allee, is da PJ Harvey ofwa? Bij nader inzien (of inhoor) bleek het Patti Smith te zijn... maar het volgende liedje was PJ Harvey.
Amai jong, het is ondertussen al bijna vier jaar geleden dat ik haar bezig heb gezien op Pukkelpop en daarna nog veel bekijks heb gehad als vuurspuwer... ik dacht dat de sambal gewoon tomatensaus was... zou mijn keel ondertussen al teruggegegroeid zijn?


Update om Roedi's gat in zijn cultuur op te vullen: bigmouth, Schots & scheef, manwijf & raarhaar. :-)

Op vraag van Jeronimo: een surrealistisch plantenverhaal!

Niet dat ik zo'n surrealistische job heb zenne: plantenschalen en bloemstukjes maken; maar net zoals ik er soms eens over nadenk wat ik allemaal zou kunnen uitsteken als ik 's nachts eens per ongeluk in een winkel of supermarkt wordt opgesloten, is een plantenbedrijf ook een uitstekende plaats om je fantasie de vrije loop te laten.
In de showroom, zoals ik het nu efkes chique ga noemen (terwijl het maar gewoon een magazijn is, mwoehaha!), staan de plantschalen enzo op van die coole houten kistjes die daar staan opgestapeld. Dan begint het al. Amai jong, ik zou nogal een groot fort kunnen maken met al die kistjes, en dan palmbomen en bonsai's op de kantelen zetten, blauw zand of steentjes errond als slotgracht (of gewoon de waterkraan openzetten), alle froggiebeeldjes daar in...
We werken daar ook aan enorme tafels die vol potgrond liggen, daar heb ik ook al plannen mee... vol mos leggen en dan volledig aanplanten, er staat daar toch genoeg... exotische kamerplanten, fruitbomen, buxusbollen, anything. En dan afwerken met al die voorjaarsbloemen die we gebruiken in onze plantschalen en die natuurlijk ook leven en zingen en stoefen hoe mooi ze wel zijn, die snobbige rozen en toeternarcissen!
Mijn fort, mijn kasteel, maakt van mij natuurlijk een prinses. Ik heb mij al meermaals afgevraagd of ik geen schoon kleedje zou kunnen maken met die paarse linten, oranje glittersteentjes en kleine plastieken roosjes. Planten en decoratiemateriaal zijn mijn favoriete speeltuin, waar ik door koers op mijn plantenkar die ik helemaal heb bespoten met nepsneeuw en vol met vlindertjes hang.
Haha, ik zie mij al gaan, volle gas, en dan, als ik op de baas en enkele klanten bots, beseffen dat ik effe de controle over mijn fantasie verloor.

Soms voel ik mij Kwik, Kwek en Kwak die een enorm ijskasteel maken en dan sneeuwballengevecht doen, of Gaudí, of facteur Cheval... als ik maar iets groot, raar, kleurrijk in mekaar kan steken, dat maar puur bestaat uit de voorhanden zijnde materialen in combinatie met mijn wilde fantasieën.

Dat is zo ongeveer waar ik aan denk terwijl ik primula's en narcissen plant, en die Fransen zich maar afvragen waarom het zo lang duurt tegen dat ik doorheb dat ze iets tegen mij zeggen...

Is dat surrealistisch genoeg of ben ik nu nóg gebuisd? :p

Shit he, 't is maansverduistering en mijn telescoop staat nog bij mijn ouders! Stoem stoem stoem, ze zijn vorig weekend nog langsgekomen dus als ik er eerder aan had gedacht, hadden ze hem kunnen meenemen. Met 150km ertussen is 'rap efkes binnenspringen' niet echt een optie meer...

Dan maar met het blote oog...


Bloot? Waar?!

Ik Heb Ook Blauwe Ogen

Eddie's bastaard van William Kowalski: lezen!

'Zijn ogen waren even hard gegroeid als de rest van hem. Ze waren nog steeds te groot voor zijn lichaam. Het effect daarvan was dat je naar iemand keek wiens ziel vlak onder de oppervlakte van zijn gezicht op de loer lag, wachtend op het juiste moment om naar buiten te breken en triomfantelijk te stralen.'

Wist je dat...

* ik weer een plantenjob heb en helemaal (positief) zot wordt van zoveel kleur en mij dan zo voel? Aaaah, lentebloemen!
En dan al die decoratie... linten, potjes, beeldjes, prullekes, bloemen, vlinders, kikkers... *kwijl* Ik heb al vanalles meegepikt. Van dingen die ze gingen wegsmijten, welteverstaan! 'k Ben echt ne vuilbakschooier, ikke.
* het merendeel van mijn collega's Fransen zijn en ze mij zinnige dingen te vertellen hebben over de winter (la neige, ça n'existe plus) en over mijzelf (Tu viens d'Anvers? Mais tu parle bien le français!) maar ik van dat laatste niet meer zo zeker ben sinds we twee jaar geleden op reis zijn geweest naar Frankrijk?
(De meneer van de toeristische dienst in Lamastre deed een handgebaar dat ik verstond als 'wilt ge een zakske?' dus ik zei 'non merci'... bleek dat hij vroeg van waar we waren.)
* ik dacht dat het vandaag Pancake Day was maar ik mij jammerlijk vergist heb? 't Was een week geleden seg. Maar we hebben toch pannekoeken gegeten omdat we daar al heel de dag naar uitkeken. Dat is dus al de derde keer pannekoeken in euhm... twee weken. :-s
* afdrogen niet zo erg is met Antony & The Johnsons op de achter... euh voorgrond?
* ik nachtmerries heb over mijn krokussen? Ze zijn dan opeens allemaal geel in plaats van een beetje te contrasteren met mijn narcissen! Gelukkig heb ik er vandaag ook al een paar paarse gezien...
* ik normaal goed en diep slaap na een lange, zware dag werk maar ik nu al wakker ben een uur vooraleer de wekker afgaat? En ik daar niet mee kan lachen?
* ik gisteren bij wijze van relaxavond nog eens naar Sex and the city gekeken heb maar ik die aflevering al eens gezien had? Wij hebben nog geen half jaar tv seg, en daarvoor had ik dat nog nooit gezien!
* ik durf te wedden dat Hannes & Jesse volgende week afvallen in Peking Express?

En nee, dit wist je eigenlijk allemaal nog niet, moehaha!
Tenzij je mij stalkt. En Arabella haar oog dus ontstoken is omdat je er een camera in hebt verborgen!

Ik stuur u de rekening van den dierenarts nog wel op, shmeerlappen!

Het leven is het beste wat ooit uitgevonden is.

(Gabriel García Márquez - De kolonel krijgt nooit post)

Het Weekend Der Eindelijken

- Eindelijk zijn mijn eerste krokusjes uitgekomen!
Ik had er zaterdag uren dolblij naar kunnen staren - dat zijn dan nog maar bloemen, wat gaat dat geven als ik ooit ne kleine krijg... of als de tuin helemaal vol staat... En wat een verschil was het hier tussen binnen en buiten. Zaterdag de hele tijd lopen suffen in een koud en donker huis, tot je dan de rolluiken opensmijt en buitenkomt... zalige lentezon! We want more!
- Eindelijk heeft Valentijns reisbegeleider al hun IJslandfilmmateriaal gemonteerd gekregen! We hebben de film kunnen zien in première (gelukkig juist voor den ellentrik uitviel) en het resultaat mag er wezen... can't wait tot we een kopie opgestuurd krijgen.
- Eindelijk, while we were in Tervuren, naar de vlindertentoonstelling geweest in het Afrikamuseum. Amai, daar zaten een paar serieuze kleppers van motten tussen... en skwone blauwe en groene vlindertjes... helaas allemaal op een speldje geprikt.
- Eindelijk nog eens gescrappediescrapt (en mijn bureau en kleren vol verf gesmost). On to the next one!
- En vandaag bij wijze van verlengd weekend eindelijk nog eens kunnen afspreken met Marjolijn... no more eenzaam shoppen, ook eindelijk haar verjaardagscadeautjes van bijna een maand geleden kunnen afgeven, en eindelijk fatsoenlijk 'Bie, gij staat ni met glans, want gij hebt geen glans-kleren' accesoire-advies gekregen. :)

Den Grooten Doorbraeck

Bijna negen jaar. Zo lang was het ondertussen al geleden dat ik nog had gezwommen. Tot Valentijn op het idee kwam om naar Centerparcs te gaan, want dat was al lang geleden voor hem... ik was er nog nooit geweest.
Het badpakshoppen like hell kon weer beginnen, na een vruchteloze zomer vorig jaar toen ik op het idee kwam dat ik er misschien toch nog niet zo gek zou uitzien in badkostuum.
Na een miljoenmiljard winkels bezocht te hebben, leverde het dan toch iets op: een badpak dat verdacht veel leek op dat van negen jaar geleden. Maar het zat goed, en ik zou er wel aan wennen als ik elke dag voor de spiegel paradeerde en zwembewegingen deed.

Na vijf leuke maar vermoeiende dagen Centerparcs lijkt het alsof ik nooit iets anders gedaan heb dan rondspetteren in het zwembad, gillen in de glijbaan en mijn bont en blauw botsen in de wildwaterbaan.
Nu vraag ik mij af wat ik mij jaren heb ontzegd en waarom. Wat heb ik mij aangesteld, mij voor niks zo teruggetrokken!
Back home is het dan moeilijk om te wennen aan de afwezigheid van eekhoorntjes en verwarming in slaap- en badkamer. Het is vreemd, zo zonder open haard, grote ramen met uitzicht op bomen en water, comfortabele zetels, en 's morgens een zak broodjes aan de deur.
En het is vreemd, maar fantastisch, om een lief te hebben dat een onzinnige, zelfgemaakte grens van negen jaar kan helpen doorbreken op vijf dagen tijd.
Ik zou hem er een feestdag voor geven, maar hij heeft er al één, begot.

Sing loud, sing proud!

Ik heb moeite met saaie, lege, werkmansblauwe t-shirts. Dat had ik twee jaar geleden ook al... en toen ontstond in mijn brein het ultieme praise your hero-idee. Een ode aan Gonzo, de coolste 'something' van deze wereld (na mezelven, natuurlijk).
Want ik hou van illegale selfmade merchandise!

Na hem een hele tijd links te hebben laten liggen, zoals al met zoveel ideetjes is gebeurd, was het toch tijd voor het uitzoeken van geschikte stofjes en een fatsoenlijke tekening voor de voorkant -
de achterkant was tot dan toe leeg in mijn gedachten. Tot ik in Word aan 't prullen was met coole lettertypes en vond wat ik eigenlijk niet zocht: metal-letters!
Sympathiek & speedservice Tej zijnde, heeft mijn vader direct een ode-extraatje gedrukt.
Een dik half jaar geleden begon ik dan aan het eigenlijke naaiwerk, maar ik was zo zot om dat te doen tijdens een hittegolf, en daarna kon ik dat t-shirt niet meer zien omdat het mij te hard deed denken aan 38°C, zweet en verschrompelde gele komkommers.
But a man's gotta do what a man's gotta do, en voor een vleervlinder geldt dat dubbel.
Dus heb ik mij een maand geleden eens een goeie Gonzo-shot onder mijn gat gegeven, en het heeft toch iets uitgehaald.
EINDELIJK is dat ding af!

Twee jaar werk aan één t-shirt. Daar ga ik nu eens een week voor uitrusten se.

Staat al sinds vorig jaar op mijn most wanted plantenlijst en ligt hier sinds daarstraks klaar om geplant te worden: tranend hartje! (l)

Een pyamaplant zou anders ook wel grappig geweest zijn.

Al een week lang beleef ik wilde avonturen als interimrekkervulster in den Delhaize:

(-)
* Onverstaanbare Mjièndenaars die iets komen vragen en die ik afwimpel met een 'ik weet het ni, ik werk hier nog ni zo lang'.
't Is geeneens gelogen he.
*Ik kan het niet meer aan, heel de tijd koeken en chips en spaghetti-
sauzen aanvullen vlak voor mijn middagpauze (de honger!). En als ik 'zuurkoolvrij' lees op een drankfles in plaats van 'koolzuurvrij' is dat toch een teken dat ik over een grens zit.
* Heel den dag dezelfde schijtmuziek... 'je danst met jezelf, wohohoho' 30x per dag. Blaah.
En dan al die reclame van 'de rolls royce onder de sinaasappels' en 'ik ben verzot op crêpe suzette' ken ik ook al vanbuiten...
* Ik kom 's avonds stikkapot thuis, mijn benen en rug zijn geradbraakt van heel de dag te bukken en te hurken, mijn handen en vingers liggen open (en dan loopt er tomaten- of ajuinensap in die wondjes... AAARGH), en dan heb ik ook nog eens een snotvalling van hier tot in Tokio. Dat komt ervan he, eerst in de koeltoog hangen, dan onder een warme blazer staan, dan diepvriezers aanvullen...
* Als ik om 6u moet opstaan, val ik pas om 1u in slaap 'want misschien ga ik mijn wekker niet horen' en word ik om 4u al weer wakker 'want misschien heb ik mij al overslapen'. Kopzorgen go away!

(+)
* Een oud madammeke kwam vragen naar appelmoes met brokjes, ze had haar verkeerde bril op en zag niet goed. Toen ik haar het juiste potje gaf, pakte ze met een "merci é" mijn hand vast. :-)
* I'm (almost) the only one die voor 7u 's morgens de sneeuw ziet vallen, door een mistige donkere tuin schuifelt, en in het licht van de straatlantaarn bevrozen spinnewebben ziet fonkelen. Sereniteit alom!
* Het getuigt van een sterke persoonlijkheid dat ik al die cake en chocolade niet koop en opeet.
* Olé chimpansee, één zeldzame keer U2 en Simon&Garfunkel!
* Ik ga met de fiets dus mag ik Valentijns IJslandmuts opzetten, en die is zoooo goe! De enige muts die fatsoenlijk mijn oren verwarmt én er niet al te belachelijk uitziet in combinatie met mij. Ik ben er nog nooit zo'n tegengekomen, tot nu. Normaal was die muts voor mij, maar Valentijn vond ze ook zo goe dat hij ze zelf heeft gehouden. Maar mijn IJslands vest past niet op mijne kop!
* Ik geniet eens zo hard van lekker warm eten en zelfs van boterhammen met confituur, van een verfrissende (maar toch warme) douche, en van een zeldzame diepe slaap waardoor ik mij 's morgens echt uitgerust voel.
*Jeuj, geld! :-)

In the meanwhile krijg ik hier ook nog een verhalenstokje toegesmeten, maar dat is voor een andere keer. Mijn arme kapotte vingers kunnen niet meer typen. En mijn chocomelk wordt koud.

Woehoew, eindelijk de behangfoto's verflickrd!

Vijf Dingen Over Mij Die Jullie Nog Niet Wisten

Valentijn smijt een stokje naar mij want soms denkt hij nog altijd dat ik een hond ben.

Anyhow:
- Ik ben één van de zeldzame mensen zonder gsm. Nooit gehad, en heb het nog altijd niet echt nodig...
- Volgens mij zitten er een paar zenuwen verkeerd aangesloten in mijn hand, want als ik op mijn vingers tel, doe ik 1 2 3 5 4. Wel vreemd, maar ik heb nooit anders geteld. Ik heb het al geprobeerd maar dan heb ik het gevoel dat het vel tussen mijn pink en ringvinger scheurt.
- Ik hou alles bij. Niet alleen stickers, prullekes, (inpak)papier, lintjes en strikken, kaartjes, pareltjes en andere rommel die ik om het even waar tegenkomen en niet kan wegsmijten... ook citaten, gedichtjes, liedjesteksten, stukken uit boeken en films... ik heb een hele stapel schriftjes waarin ik alles neerpen, en plakboeken met prentjes uit tijdschriften enzo. Gewoon omdat dat mooi is. En ooit misschien kan dienen als inspiratie.
- Mijn koffietrauma is ondertussen berucht. In bepaalde kringen ofcourse. In de refter van de kleuterschool stonden vroeger drie lange tafels en banken: eentje voor de kindjes die melk dronken, eentje voor koffie, en eentje voor koffie met melk. Ik zat natuurlijk aan de melktafel, want wel kind van vier drinkt er nu koffie?!?! Doch helaas was die tafel eens volzet en heeft juffrouw Verbist (curse you!) mij toen bij de koffie-met-melk-kindjes gezet. En hoewel ze zei dat ik melk zou krijgen, gaven ze mij toch koffie met melk. En ik was zo bang en verlegen dat ik niks durfde zeggen en dat maar gewoon heb opgedronken. Een beetje althans. IEUUUUUW!!!
Dus ik lust geen koffie. En geen alcohol. Het kind in mijn zweert nog altijd bij fruitsap en chocomelk. :-p
- Zeg mij een woord en ik weet vrij rap hoe ge het achterstevoren moet uitspreken. Vooral Wechelderzande!(*) Ik draai woorden automatisch om en praat soms achterstevoren, gewoon voor de leut.

En het stokje gaat naarrrrr... Twinkeltje, Zita en de Mosselclubbabes!

Update: het stokje gaat niet naar Twinkeltje :-p maar naar anyone die het nog niet heeft gehad!


(*) Het juiste antwoord is: ednazredlehcew

The joy of oplichterij (and how to cope with teleurstelling)

'Haha, ik heb daarstraks De Post in 't zak gezet!', ging mijn eerste zin hier zijn. Maar dat bleek dan toch niet zo, bugger.

Ik moest voor Valentijn naar De Post en vroeg aldaar '10 zegels van 90 cent en 10 van die blauwe priorzegels voor internationale post'. De kerel achter het loket had mij blijkbaar niet goed begrepen en gaf mij 2x 10 zegels van 90 cent (zijnde 70 cent en 20 cent). Hij moest er dan iemand anders bijhalen om dat te annuleren want hij had de rekening al afgedrukt en al... soit, ik ging dan uiteindelijk naar buiten met hetgeen ik moest hebben.
Thuisgekomen kijk ik op mijn rekening. Tiens, 9 euro, da's dan toch maar alleen voor die 10 postzegels? Diejen is die blauwe vergeten aan te rekenen! En da zijn er precies zoveel... 25 in plaats van 10!
Ikke kei content dat ik De Post had bedrogen en dat ze mij toch nooit ofte nimmer zouden kunnen opsporen.
Ik vertel het goeie nieuws aan Valentijn maar die weet mij te zeggen dat die blauwe zegels gratis zijn.
GODVERDOEME TOCH.

Maarja dan heb ik er nog altijd 25, nah!

FREAKSHOW: De Vrouw Met De Baard

Ik kon mij weer ni inhouden.

But it cheers me up!
:-D

R.I.P.

Na mij jarenlang gezelschap gehouden te hebben op mijn bureau, tijdens al die zware examens en onmogelijke liefdes, ja, na al die tijd samen heeft mijn klimopje de geest gegeven.Bij wijze van surprise had ik 'm een tijdje geleden versche potgrond gegeven, er van uitgaande dat een plant dan beter groeit.
Maar er werden opvallend veel blaadjes bruin. En die vielen er dan nog eens af ook, sèèèg!
Na een grondig onderzoek daarstraks op de operatietafel kwam ik tot het besluit dat mijn plantje zijn wortels bijna allemaal afgestorven zijn.
Dus schakelde ik maar een hulplijn in, aka la mama, met de vraag of ik die wortels op één of andere manier nog terug zouden kunnen laten groeien. Maar dat ging dus niet. En ze wist er nog bij te vermelden dat haar klimopjes nu ook juist allemaal kapot zijn, en die staan er ook al jaren en daar is nooit iets mee geweest!
Het is wel duidelijk he. Die klimopsjes zitten in een sekte en hebben zich op hetzelfde moment ritueel gezelfmoord.
Zo shtoem dat ik nog maar vorige week op kamerplantenjacht ben geweest. And such a waste van die verse potgrond!

Waarom ben ik altijd te laat met zo'n dingen te weten te komen?
He did it, begot, he did it!

Ge dicht een dag (en opent een andere)

Omdat vandaag nu eenmaal over gedichten gaat: hieronder het enige gedicht dat ik hélemaal - wow! - vanbuiten ken.
Buiten 'mijn stoeltje heeft vier poten...' natuurlijk.

Boom

Een ruwe bast, mijn boom
Hij houdt me vast
Met al zijn armen
Ik mag me aan hem warmen
Mijn wang, zijn schors, mijn hand
Wie heeft hem ooit geplant?
Een jongetje dat schaduw zocht,
maar niet zo lang kon wachten
De wind waait mijn gedachten
tot boven in de kruin
Dag kind van lang geleden
Dag koelte in mijn tuin

(André Sollie)

Komaan gaast, diejes miejende naa toch nie!?

Gedroomd: een boom waaraan pluchen varkentjes groeiden maar ik mocht ze niet plukken. Ow bugger.

Niet gedroomd: Loreena McKennit komt naar België... geld over, iemand?

Dikke pakken sneeuw in West-Vlaanderen volgens Peter Van de Veire... hier niet echt, maar 't is een begin.

I'll need more for my iglo.

Waarom Het Vroeger Beter Was

Ik heb nog altijd blauwe ogen.
Ik hou nog altijd van cadeautjes, barbies en pluchen beesten.
Ik heb nog altijd coole kleren. :-p
Ik heb ondertussen ook weer een froefroe (maar niet zo'n belachelijke).
Ik speel nog altijd graag buiten.
Ik heb nog altijd weinig aanleiding nodig om rode kaken te krijgen of te beginnen wenen.

Maarrrrr... vroeger was ik schattiger!

(en hier staat een ongelooflijk interessante uitleg bij elke foto. hoera!)

Toen waren ze nog met vijf...

Ik stond rustig af te drogen toen het wijnglas in mijn hand *krak* zei. Plots. Er zat geen barst in ofzo. Ik was niet overdreven ijverig of agressief. En ik heb ook geen handen als kolenschoppen.
Nee, ik ben gewoon te sterk voor deze wereld.

De stormwind raast door spleten en kieren, blaast zichzelf binnen langs chauffages en de boiler, en zet alles fluitend in beweging. In the meanwhile luisteren naar The sound of silence, het heeft wel iets...

En ik heb medelijden met de postbode.

Nooit Was Ik Nog Ramen

Regen. Een actueel fenomeen, in tegenstelling tot sneeuw.
Regen binnen, ook altijd een actueel fenomeen als het ons huis betreft.

Daarstraks besloot ik om het rolluik van De Andere Kamer (aka knutsel- en rommelkot, vanaf nu aka De Blauwe Kamer) nog eens open te doen. Ge kunt daar namelijk niet heel den tijd in den donker zitten he. Oja, er is elektriciteit hoor, maar dat beetje natuurlijk zonlicht tijdens deze wintermaanden is toch kostbaar. Iets later bewees het raam nog maar eens dat het echt geen isolatiewonder is (daarom dat dat luik heel de dag dicht is), toen er regen over de vensterbank stroomde, langs de binnenkant.
Aiaiai (Puerto Rico), dacht ik, sebiet mijn bureau vol water! Gelukkig had ik daar geheel toevallig net een dweil liggen en die slaapt nu op de vensterbank.

Effe later ging ik beneden iets halen en zag ik druppels op het keukenraam. Logisch, zou men zeggen, het regent namelijk. Maar de keuken grenst helemaal niet aan buiten. Neejneej, de keuken grenst aan de gang, dat geval met een glazen dak en een goot. Dat geval dat al eens onder water heeft gestaan toen het, dankzij het evil yoghurtpotteke dat in de regenpijp vastzat, met bakken binnenregende. Als het regent en ge staat onder dat glazen dak, dan voelt ge gewoon allemaal fijne druppeltjes. En langs de zijkanten zijn de druppels al niet meer zo fijn - er staat al een kleine plas.
En het ergste is: druppels... op... de... ramen!
Moet dat NU?! Ik heb sinds eergisteren mijn halfjaarlijkse partijtje ramen-wassen achter de rug! Stupid rain, you're ruining my day!
Joenge joenge toch, daar krijg ik zo het schijt van he...
Geef mij maar een bunker.

In de reeks 'can't get it out of my head':
wilde blondjes met seutengezichten! ;)

Het zal wel aan het stormweer van gisteren gelegen hebben... 'k heb weer raar gedroomd vannacht.

Ik kwam thuis en liep door de tuin, en de rommel achteraan viel mij al direct op. Paletten, kapotte emmers, plastic, stukken plant... shit jom, had de buurvrouw dat allemaal over den droad gezwierd?!
Toen ik het tuinhuisje passeerde, zag ik dat de rechterkant er was afgerukt door de wind. Het dak hing er nog half aan te bengelen, het hout lag overal verspreid. Ikke direct panikeren... onder al dat puin staat Arabella's 'huisje'! Ik begin al dat hout daar weg te smijten en vind haar huisje terug: de achterkant is gewoon hélemaal ingedrukt door een grote balk. Ik tast in de bak en voel wel iets zachts, maar dat is te klein om Arabella te zijn.
Van den duvel gesproken komt ze vanuit de struik achter het tuinhuisje gekropen; moe, vuil en gewond... en zonder staart. Ik tast nog eens in haar bak en het zachte ding dat ik voelde, bleek haar staart te zijn. Hij zat helemaal geplet onder die balk en om er uit te geraken, had ze zich gewoon moeten losrukken. Ik begin kei hard te wenen en met Arabella in mijn armen loop ik naar binnen, waar Valentijn op zijn dooie gemakske computerspellekes zit te spelen.
"Allee jom, 't heeft kei hard gestorm, zijt gij al gaan zien buiten?? Arabella haar staart is er af!!"
Valentijn kijkt maar half geïnteresseerd op van zijn spelleke en ik moet hem bijna aan zijn oren mee naar buiten sleuren.
Daar besluit hij dat we de weggewaaide planken van het tuinhuisje er gewoon terug tegen moeten timmeren, de eigenaars zouden dat toch niet merken. "Doe da maar rap," zegt hij, "sebiet komt er bezoek."
Valentijn gaat naar de garage, doet de poort open en laat Goya en zijn lief binnen. Ze hebben bij wijze van cadeautje een klein ros katje bij, maar dat moeten we niet hebben.
"We hebben al genoeg kattenmiserie gehad, Arabella gaat daar toch op beginnen flippen en ze heeft rust nodig, haar staart is er potverdekke af! Ze gaat nooit meer kunnen klimmen!"
Opeens komen mijn ouders ook tevoorschijn, de tuin verandert in een living en wij ploffen allemaal in de zetel. Goya vertelt me dat hij mij vanaf nu 'Bieke-okee' gaat noemen. "Euhm, okee dan...", zeg ik.
"Haha, ziet ge wel!", roept hij uit.
(Uhu... :-s)
Mijn ouders blijven maar rondhossen met kommen chips en schalen met toastjes. Plots heeft mijn vader zin om vleeshoopke te spelen en springt op mijn schoot.
Mijn broer en neef (het verbaast mij al niet meer dat iedereen maar gewoon komt binnenvallen) springen er ook bij op, mijn moeder roept "ahja, den Donald Duck zit ook nog in de microgolf!" (Donald Duck croque monsieurs, zo bleek), iedereen kreunt pijnlijk van al dat eten, er springt nog wat volk op de vleeshoop, en ik zeg kei droog "mijne chips is geplet."

Het gepaste moment om wakker te worden.

Ben direct naar de tuin gekrost en met Arabella is alles nog okee!
En dat tuinhuisje... och jom, dat hing al half uit mekaar...

Enkele maanden geleden kwam er hier een brief toe met daarin de boodschap dat wij gekozen waren om mee te doen aan een enquete. Blablablie, blablablaa... de brief vloog bij het oud papier.
Ongeveer een maand terug stond er hier opeens een meneer aan de deur: niet wij, 'de bewoners van', maar eigenlijk alleen ikke, was de uitverkorene om vragen te beantwoorden, en de meneer wou graag een afspraak maken. Helaas voor hem was het niet verplicht om mee te doen, en ik was slechtgezind en in een zodanig asociale bui dat ik hem met lege handen heb weggestuurd. Hij vertelde er al wel bij dat het zou kunnen dat hij terugkwam als ze te weinig enquetes hadden afgenomen.

Vorige week bleek het dan zover: een andere kerel van dezelfde blablablie blablablaa kwam langs voor een afspraak. 'Ge kunt uw lot niet blijven tarten', dacht ik bij mezelven, en besloot om dan toch maar mee te doen (in de hoop dat ze mij dan voor de rest van mijn leven niet meer zouden aanklampen in winkelstraten) met die 'sociaal-politieke' enquete. Which was today.
Toen ik vorige week vroeg waarover de enquete zou gaan, mocht hij eigenlijk niks verklappen. Maar er waren onder andere vragen (verklapper!) à la 'vanaf welke leeftijd vind je dat dit of dat mag'.
Ja lap, dacht ik, seks!

'k Heb toch één seksvraag gehad. ;-)
En voor de rest ging het over politiek, beleid, veiligheidsgevoel, 'hoeveel keer per week doe je dit of dat', werk, school, pensioen, 'ben je gelukkig' and so on. De lijsten van 'helemaal eens - eens - oneens - helemaal oneens' en cijferkes van nul tot tien vloeiden op den duur door mekaar... gelukkig ging dat uur rap voorbij.

En heb ik nu een reis naar Disneyland gewonnen???
NEE ZENNE! De shmeerlappen...

vleerkerel

Een tijdje geleden zag ik bij de mosselclubbabes een toffe link: foto's van uzelve uploaden om dan te zien op welke celebrity ge lijkt. Lachen! En verslavend...

Kwamen bij mij meermaals uit de bus:
- Danny Elfman
- Kate Winslet (ja du-uh!)
- Gloria Estefan
- Jon Voight (huiver!)
- Monika Lewinsky
- David Beckham (eh?)
- Jack Osbourne
- And last but not least: Harry Potter :-D

Wanneer men zich altijd voor anderen verbergt
kan men tenslotte zichzelf niet meer terugvinden.

M. Maeterlinck

't oud zot

Het moest er eens van komen. Na zoveel gelachen te hebben met anderen, werd het wel eens tijd om te lachen met mijzelf. Allee ja, ik doe eigenlijk al heelder dagen ni anders... maar iedereen laten meegenieten op YouTube is natuurlijk nog beter.
Na een beetje gerommel in de oude doos/ de oude back-ups kwam ik uit op een paar filmkes (ondertussen al bijna vier jaar oud!) die wij, the Vervloet children, hebben gemaakt toen el padre juist een eerste digitale camera had gekocht. Leute jom, leute! Al die effectjes, en dan vooral de filmkes, waren goed voor een namiddagske pubervreugd in den hof. En ook wel een paar blauwe plekken.
(Ha, die broer van mij, zo plezant om op te motten...)

Kijk hier, hier en hier (het geluid was toen helaas - of gelukkig - nog niet uitgevonden) en krijg van het tweede een zere nek. ;-)

En aan degenen die mij van 't weekend tegenkomen in Antwerpen: ik doe ni altijd zo!

- Eindelijk heb ik een kalender en agenda voor 2007 gevonden, samen in één pakket, dan denk ik 'joepie!'... maar de foto's op de kalender zijn niet zo scherp als op de achterkant en de agenda gaat van juli-augustus-juli-augustus-november. One word for it: kaka! (Ondertussen heb ik al een nieuw agendake, mwoehaha)
- Mijn kerstcadeautje voor mijzelf aka de puzzel van 1000 stukjes is pokkemoeilijk! En ik heb 'm al laten vallen...
- Ik heb Sigurrós weeral gezien. En dan zo staan staren van ohnee-
daar-loopt-mijn-weggelopen-adoptiekind. Maar soit, ze zal op café heel wat gelukkiger zijn dan hier met Arabella...
- 'Willy's en Marjetten' is gedaan en het einde was sip. VJ Tony! Marcel! Dood! :-(
- Ik moet nooit meer behangen. (Foto's volgen nog... ooit.)
- De overschot van veroudjaarsdag is nog altijd niet op.
- Ik heb een lijst van goede voornemens in 12 punten! En ik heb er vandaag al euhm... eentje volgehouden.

Fiejest

Waarom heet oudjaar oudjaar?
Omdat Valentijn dan een jaartje ouder wordt...
Gelukkige 24ste, snoes!

Om tussen al dat eten, die pakskes en die strikken op mijne kop maar te zeggen: zalig kerstfeest!

http://www.elfyourself.com/?userid=3c20aa9e11e5c9d3bdeff66G06122108
(geluid opzetten)

:-D

All I Want For Christmas

Een halve minuut nadat Valentijn naar zijn werk was vertrokken, stond hij hier al terug binnen... er zaten kleine poezekes aan Arabella haar etensbak!
Ikke mee naar buiten om te kijken, maar 't was veel te donker.
Ondertussen ben ik nog eens naar ginder geslopen, maar niks te zien aan de etensbak. In de slaapbak daarentegen: drie poezekes! Toen ik nog een beetje dichterbij kwam, koersten ze er vandoor... achteraan in de tuin, tussen de serre en de afsluiting, is een smal gangetje waar ze nog juist door konden lopen; dan kropen ze door de draad en verdwenen een paar huizen verder. De eerste twee althans. Nummer drie was een dikkerd en geraakte niet door het gangetje, dus liep hij maar terug, en ontwijkte mij door over het gras te krossen en in the meanwhile nog wat schijnbewegingen te maken. Die zit nu nog verstopt in de struiken... ofwel is hij toch nog gevlucht, OFWEL liggen ze alledrie terug in Arabella haar huisje te slapen. Godverdegodver. We hebben al kei veel moeite moeten doen om haar er in te kunnen laten slapen, maar nu gaat ze weer niet willen omdat het naar andere katten ruikt. En welke andere katten dan nog wel!
Hoogst waarschijnlijk het kroost van Zwartwittie en Den Dikke Roste (Arabella - euh, ikke eigenlijk - heeft hem afgewezen omdat hij een arrogante machosnob is) ... die spannen samen en komen hier ook om beurten (of samen!) van haar bakje eten. Great. Wij hebben één kat, maar geven eten (en een slaapplaats) aan een stuk of zeven exemplaren. :-s