[wijvenweek] Kinders!

O-ow, kinderen. Ik heb er altijd gewild. Op vrij jonge leeftijd wou ik er zelfs en gelukkig kreeg ik er toen geen, want het was een middel tegen eenzaamheid geweest. (Maarja, ik kreeg ook al geen hond...)
Babysitten en spelen met neefjes, nichtjes en kinderen uit de buurt heeft mijn moederkloek misschien wel wat gestild, toen. Al was dat natuurlijk spelen, niet opvoeden. Ik smeet ze vaak genoeg tegen de grond. (Alleen de grote, natuurlijk!)
Ik kan zelfs niet meer met kindjes overweg, voel ik, de laatste tijd. Nu ik verhuisd ben en al die neefjes, nichtjes en buurkindertjes ver weg zijn, ben ik het een beetje verleerd, hoe ik met kinders moet omgaan. Ik ben volwassen aan het worden maar ik ben het nog niet helemaal, ik hang nog ergens tussen spelen en de les spellen... vroeger wist ik niet wat ik moest aanvangen met mijzelf in de buurt van De Grote Mensen en trok ik altijd op met de kindjes, nu is het eerder andersom aan het worden. En ik ging nooit groot worden. :-(
Het kan ook wel liggen aan het feit dat ik de laatste tijd dus meer West-Vlaamse kindjes zie dan Kempische. En die versta ik niet. I mean, ik ben gewoon volledig van mijn melk als ne kleine petotter plat West-Vlaams praat. Ik word daar verlegen van, hellup!
Maar soit, het gaat hier over mijn toekomstige kinderen, niet over die van anderen. Het mogen er nog altijd twee zijn. Ne jongen en een meiske. Al ben ik wel beter in meisjesnamen verzinnen...
Maar... mijn lief vindt mijn meisjesnamen ni goe! En los daarvan zou ik nu geen kinderen willen. Voor zover ik er tijd, plaats, geld en energie voor heb, wil ik die er nu nog niet aan geven. Tegen dat het zover is, zien we wel. Dat mag nog een paar jaar duren.
And on the other hand... waaah, kindjes! Een babytje! Zo ne kleine pagadder! Ne puber!
Ik heb er het laatste jaar veel aan gedacht. Zo plots is dat begonnen, en dat denken is niet meer gestopt. Wat als ik een kindje zou hebben... nu nog niet, natuurlijk, maar wat als? Hoe zou ik het opvoeden? Wat wil ik het doorgeven van mij? Wat wil ik het absoluut NIET doorgeven? Hoe vind ik het evenwicht tussen beschermen en loslaten? Welke waarden ga ik het meegeven? Wat wil ik niet doen dat mijn ouders wel met mij gedaan hebben? Of wat wil ik wél doen dat zij niet gedaan hebben? En zou mijn lief wel een goeie papa zijn? Of is dat gewoon een extra kind? En wat als dat kind zo flauw wordt als mij? En als het iets komt vragen waar ik het antwoord niet op weet? Of wat als het gewoon een shtoem kind is? Stel dat ik dat niet graag zie? Stel dat dat mij niet graag ziet?
Als ik nu al niet kan relativeren, hoe zou ik dat dan kunnen met een kind erbij? En ohja, euhm, what about bevallen? Ik wil da ni! Blaah! Hadden ze nu echt geen andere manier kunnen vinden? Toch met kolen, ofzo? Ooievaars, desnoods?
En ik wil geeneens zwanger zijn! Komaan, nu ze zeggen dat ik precies ben afgevallen zal ik wel weer eens dik worden zeker? No way José. En ik heb mij het laatste jaar ook al genoeg mottig gevoeld. Nu efkes gezond, danku.
En wa voor taal gaat da kind spreken, by the way. Kempisch West-Vlaams? Wuk, jom? En als ik ooit wil bevallen, waar dan? Hier? In de buurt van mijn ouders? En dan het eeuwige gevecht van wie de meter mag zijn...
Anders wel cool, al da babyspeelgoed. Ik kan dan eindelijk die bavet met diejen dinosaurus kopen. Ohnee, wat als da kind ni vegetarisch wilt eten? (Valentijn: 'euhm, wie zegt er da wij da vegetarisch gaan láten eten?' 'Ja seg 't is wel mijn kind he!' 'Da van mij toch ook!' 'Wie zegt da?!'.....) Ik ga mijn kind alleen opvoeden, dan kan ik volledig mijn eigen goesting doen. En nooit meer slapen.

Jup, veel vragen, weinig antwoorden tot nu toe. Maar toch vind ik het wel plezant om erover na te denken. Ik maak mijzelf wijs dat ik dan voorbereid ben tegen dat ik er aan begin. :)

Maar wedden dat da kei hard NI gaat zijn?!

[wijvenweek] Das Huishouden

Mijn huishouden. Eigenlijk is het niet meer MIJN huishouden. Dat is het een hele tijd grotendeels geweest, toen ik zonder werk aan de andere kant van het land belandde, in een huis samen met mijn lief, AKA in een huis dat al na een vijftal dagen stof en vuiligheid heeft opgeslorpt (witte vloer, horror!) voor een jaar, AKA met mijn lief dat wél heelder dagen was gaan werken en dus geen tijd had voor het huishouden.
Soit, ondertussen werk ik fulltime en euhm... is het mijn huishouden totaal niet meer. Degene die eerst thuis is die kookt, en meestal is dat Valentijn. Kuisen doet hij ook meestal de laatste tijd, of dat doen we samen. Samen naar de Colruyt of hij alleen. Samen afwassen of hij alleen en heel soms ik alleen. In den hof werken: ikke. Al rijdt hij het gras wel af. De was doet het machien, de strijk doe ik - tegen mijn goesting, wel.
Mijn huishouden. Ik doe het niet graag, maar ik wil wel dat het in orde is. Het moet niet overal blinken, maar er zit toch een perfectionist in mij, blame my father. En ik weet dat ik het het beste kan, helaas. Omdat ik een wijf ben, ofwa? Er zit waarschijnlijk kuisproduct in mijn chromosomen.
Mijn lief zet de afwas soms nog half nat in de kast, maar wat is dan the point van afdrogen? En wat is the point van stofzuigen en dweilen zonder eerst afgestoft te hebben? Als er iets moet gebeuren, wil ik wel dat het goed gedaan is. Ik ben geen huishoudster, maar ik heb wél voeling met mijn huis. IK weet na twee jaar tenminste waar alles staat. *kijkt naar niemand in het bijzonder, kuch kuch*
Veel klap, ikke, maar uiteindelijk heb ik het huishouden wéér niet gedaan! Haha!
En van alle wijvenblogsters ben ik nu misschien de enige die een fatsoenlijk gehouden huis wil, maar ik ben nog ni erg, zenne. Collega's van mij wassen ELKE WEEK hun ramen begot. En nu gij.

[wijvenweek] 'Vaak lig ik te dromen van een leven zonder man, toch moet ik bekennen dat ik echt niet zonder kan, aiaiaiai...'

De Ideale Man

- motiveert en inspireert mij
- snapt iets van zakelijke brieven, rekeningen en andere officiële toestanden - dan moet ik mij er niet meer druk over maken
- kan goed communiceren en zorgt ervoor dat ik dat dan ook kan
- stelt mij zodanig op mijn gemak dat ik geen schuld en schaamte meer voel en geen toertjes blijf draaien in mijn hoofd
- kan mij een shot onder mijn gat geven (niet letterlijk!) als ik weer eens stilgevallen ben
- is bij voorkeur groter en ouder dan mij
- kan mij leren jumpen. en dansen in het algemeen
- gaat zondagmorgen vrijwillig om verse pistolets
- heeft leuk haar waar ik door kan roefelen en mee kan frullen
- kan relativeren, kan ermee overweg dat ik dat niet kan, maar leert het mij wel in the meanwhile
- houdt van een Kempisch dialect, jom!
- kan mij op mijn fouten wijzen zonder mij iets te verwijten
- geeft spontaan bloemen, knuffelbeesten of iets anders dat ik al heel lang zou willen maar waar ik niet aan denk
- rookt niet, drinkt niet al te veel en mag gerust vegetariër zijn
- mag beginnen met roken op de dag dat sigaretten niet meer stinken of schadelijk zijn... want sigaretten zijn eigenlijk wel sexy, soms. ik persoonlijk zou heel goed met een sigaret staan.
- heeft toffe vrienden en familie. en die moeten mij ook tof vinden
- kan lekker koken en het huishouden doen, maar wel zonder hysterisch te doen bij het minste vuiltje
- kent het verschil tussen vuil en rommel (= mijn gerief op georganiseerd chaotische wijze)
- kan flippen op jaren '90 muziek. maar het is geen gabber
- is van een onpeilbare diepte, maar geen bodemloze put
- kan mij troosten zonder mij te betuttelen
- is een knuffelbeer
- heeft stoere bakkebaarden
- kan huilen. maar niet meer dan mij he!
- begrijpt dat not all tears are for bad
- kan melancholisch en weemoedig zijn zonder te blijven hangen
- speelt gitaar voor mij
- kan een huis verbouwen. maar ik mag de kleuren kiezen
- is minnaar, lief en beste vriend in één
- ziet er een beetje wild/ruig uit, maar is toch verzorgd, zonder afgeborsteld te zijn
- ruikt lekker
- kan mij opheffen. en mij dan rondzwieren. liefst in enkeldiep water, ook. en dan vallen we neer... *zucht*
- zal ooit een fantastische vader zijn. maar nog niet nu!
- weet dat ik niet goed kan zingen, maar zal dat nooit zeggen
- houdt van gezelschapsspellekes, films, boeken, muziek...
- doet mij lachen en lacht met mij
- heeft leuke, originele ideetjes voor uitstapkes
- is een lieveke
- houdt wel van een robbertje liefdevol vechten. fysiek, verbaal, mentaal
- heeft respecht voor mij, zichzelf, mensen, dieren en natuur
- kan tegen Spaanse ska-punk. en tegen Kempische boerensongs. en ook Bollywoodmuziek
- heeft altijd een oplossing als ik zeg dat ik mij verveel
- is ook een beetje een vrouw
- verwarmt mij
- koelt mij af
- werkt niet bij Q-music
- rijdt met mij rond op een tandem
- lacht niet met mijn naïeve, idealistische dromen
- is een combinatie van alle jongens en mannen waar ik ooit verliefd op ben geweest
- gaat mee picknicken
- vindt mij de ideale vrouw
- kan serieus zijn
- steunt mij door dik en dun. liefst dun, eigenlijk
- weet dat sfeerschepping veel verschil kan maken
- heeft een prachtig laajf
- kan een beetje jaloers zijn maar mij toch het beste gunnen
- wil ook katten, kippen, konijnen, geitjes en een ezeltje
- kan goed overweg met de luchtgitaar
- haalt het beste in mij naar boven
- zit liever in de bergen en de bossen dan op het strand te liggen. okee, één dag op een rustig strand mag
- lacht zóóó schattig
- heeft een husky die van mij houdt
- zegt "hé, laten we dát eens doen!", waarop ik "hé, ja!" antwoord, en we zijn weg
- heeft een aanstekelijk enthousiasme
- is soms wel eens stout
- kan mij plagen maar weet waar de grens ligt
- is aanhankelijk maar niet afhankelijk
- kan opeens komen aanzetten met iets waarvan hij denkt dat het goed in mijn plakboek of citatenschriftje zou passen. en dat is dan ook zo
- kent mijn smaak
- houdt van verkleedpartijtjes
- kan dankbaar zijn en dat tonen
- is nen hiejeten truffel
- kan lachen met mijn onnozele woordspelingen
- is hetzelfde als mij en tegelijkertijd het tegenovergestelde van mij
- houdt zielsveel van mij
- kan sorry zeggen
- verleidt mij, maar geeft mij ook de kans om hem te verleiden
- heeft een mooie stem
- is onweerstaanbaar
- heeft prachtige ogen
- geeft mij kriebels
- respecteert dat ik tijd en ruimte voor mijzelf nodig heb
- daar zeg ik direct 'ja!' tegen
- kan mij en mijn eeuwige twijfel overtuigen
- heeft leuke kleren
- is gespierd maar geen opgefokte bodybuilder
- is tegelijk heel zacht
- doet al eens zot
- snijdt met een beetje chance zijn champignons volgens de vijfpuntshartontploftechniek
- is onderwerp van de langste post ooit
- iedereen wil hem, maar hij wil alleen mij

Voila.

De lijst met kerels die in aanmerking komen voor een one night stand was nog langer! 8-D

[wijvenweek] Shoppen til you droppen

Niet doen: shoppen als ge iets nodig hebt.
Been there, done that, en na een jaar voel ik mij daar nog altijd slecht over. Ik had een broek nodig, vond er geen die ik écht wou, kon niet kiezen uit degene die ik ongeveer wou en heb ze toen alledrie gekocht - één hangt veel te laag en de twee andere heb ik verknipt tot kniebroeken, wegens beter-veel-te-kort-dan-iets-te-kort.
En ik heb weer een broek nodig. :-/

Ook niet doen: shoppen na Shopaholic gelezen te hebben. Been there, done that as well... ik vond mijn manier om aankopen goed te praten best wel onrustwekkend briljant. Ik heb toen eigenlijk niks gekocht, maar mijn argumenten waren toch wel euhm... veel te goe. Best dat ik weinig geld meehad.

Zalig: shoppen als ge eigenlijk niks nodig hebt, kei veel vindt dat u aanstaat en kei veel geld hebt! Da ge ni allemaal moet uitgeven omdat de dingen die u aanstaan juist kei weinig kosten!
Plus: die dag schijnt de zon en loopt ge ni te puffen in winkels met uw jas aan, er is geen rij aan de paskotjes en aan de kassa, er zijn geen ambetante 'mag ik u efkes iets vragen?'-enquèteurs dus ge kunt oogcontact maken met anybody you fancy, ge wint een weddenschap en dus een suikerwafel... en er lopen veel knappe hastn rond en dat juist op de dag da ge u NI dik voelt!, gniffel gnaffel!

Makkelijk: rokskes, truitjes, kousen, onderbroeken, sjaal(tje)s, handschoenen, knutselgerief, prullekes, attributen voor mijn 365 days :)
Moeilijk: broeken, schoenen, jassen, mutsen, kleedjes...

Nog op zoek naar: mosgroene/okergele/donkerpaarse broek, okergeel vestje, (niet te) verfijnde sandalen (verfijnder dan mijn Teva's, that is), ne mosgroene winterjas, een paars kleedje dat ik heb gezien in een film (maar ik weet niet meer de welke, fok!), schoenen voor op 't werk die ik ook gewoon ergens anders kan dragen (mijn basketsloefen verslijten daar te rap naar mijn goesting en doen te zeer aan mijn tenen)

Conclusie: ik moet gaan shoppen! Zo erg! *glunder*

[wijvenweek] Mijn wijflijf

Mijn wijflijf: ik wil best geloven dat het een goed manipulatiemiddel is om in de strijd te gooien als ik ooit gekidnapt zou worden door een knappe zuiderling, maar tot die dag ben ik er toch niet ganz content mee. De Schepper had wel iets beter zijn best mogen doen, maar op mijn geboorte had hij het waarschijnlijk iets te druk met den opkuis van Pasen. En heb ik dus een moleculencombinatie gekregen met slechte ogen, slechte tanden, een kapotte rug, kapotte knieën, te veel buik, te weinig bloedsomloop in mijn voeten en te veel bloedsomloop in mijn wangen. Ik kan niet rechtop lopen, maar pudding loopt nu eenmaal niet rechtop zeker? En mijn kaken zijn te dik om mijn mond mooi te laten lachen, dus kijk ik maar onnozel op foto's. Mijn haar heeft efkes een mooie krullerige periode gehad, waarschijnlijk gewoon om mij te doen voelen hoeveel pijn het doet als die periode weer voorbij is en mijn leven een aaneenschakeling is van bad hairdays.

Okee, er zijn wel een páár leuke dingen aan mijn wijflijf. De kleur van mijn ogen bijvoorbeeld, al moet ik wel bleiten om ze flashy te krijgen. ('Ha, daarmee da gij zoveel bleit!') Jammer natuurlijk dat dat blauw verstopt zit achter een bril... ik draag 'm wel graag, maar plastiek en glas doen wel een beetje af aan mijn natuurlijke look. En ik ben mottig zonder bril... met de natuurlijke curves van mijn gezicht komt het nooit meer goed.
Soit, mijn schouders en het bovenste deel van mijn rug zijn ook wel okee, MAAR DIE KAN IK ZO NIET ZIEN! Ik ben jaloers op uilen... *zucht*

Terwijl ik het zelf al vergeten was, bleek dat er toch nog mensen zitten te wachten op een verslagje van ons weekendje in de Ardennen, ondertussen al bijna een maand geleden.
Maar ik heb tot nu toe geen tijd, geen goesting, geen schrijfinspiratie gehad! Voor mij vatten de foto's eigenlijk heel het weekend samen, maar Carree woont te dichtbij en ik wil niet riskeren dat mijn ruiten worden ingegooid of mijn garagepoort vol grafitti staat... so here we go!

Many years ago zocht ik op internet adresjes in de Ardennen en belandde ik in het kasteel van the evil maharadjah. Die kleuren! Die mooie details! Dat bad! En vooral: dat ontbreken van genoeg geld!
Jaren later... Valentijns ouders geven ons met kerstmis een saunabon die wij besluiten uit te zweten in de thermen van Spa. Weekendje Ardennen dus! Ik ga stiekem nog eens op internet kijken naar het kasteel en daar blijkt dus tegenwoordig ook een prachtige woonwagen te staan... mijn keuze was rap gemaakt.

Leuk:
Ne rainshower. De knusse beddenbak. Gewoon alle kleuren en vormen en dingesen. De (valse) tegeltjes in de badkamer. Het uitzicht op de vijver, de kasteeltoren en de wei met paard en ezeltjes. Het ronde kantelbare raam aan het bed. De mooie afwerking. Het feit dat het daar warmer (goed geïsoleerd dus) was dan hier in huis. EN HET IS GEWOON EEN WOONWAGEN, begot!!!

Waar?
Le manoir d'ange (woonwagen staat wel niet bij op die site) in Ferrières, niet zo ver van Spa, Durbuy en de Hoge Venen.

Prijs:
Eerst vond ik het nogal duur voor wat het 'maar' was, een woonwagen isn't that big, maar we wilden ook eens zot doen. En eens ge die woonwagen binnenstapt is het dat geld wel waard! Toen de eigenares ons binnenliet, vroeg ze 'you like it?'... ja how zot, amai nog ni! Ik zou de woonwagen meegepakt hebben naar huis om het te bewijzen!
(De prijzen staan in de links van Ardennes étapes hierboven, de prijs staat er wel alleen maar bij als de woonwagen nog vrij is, dus onder de foto's op de datums doorklikken tot er een bedrag verschijnt...)

Minpuntjes:
De hond die heel de tijd zat te blaffen. Het gewiebel van de woonwagen omdat mijn lief loopt als een viking. Het nogal kleine keukentje (moest op de grond gaan zitten om aan de microgolf te kunnen) en het ontbreken van een fatsoenlijke dop voor de afvoer van de gootsteen. Maar dat zijn maar kleine dingskes!

Extraatjes:
Er stonden nog twee andere woonwagens: een juwelenwinkeltje en een thee- en kruidenwinkeltje. Op de juwelen moest ik verplicht afdingen, de prijs van de kruiden werd ook naar beneden afgerond voor een mooi rond bedrag... mij hoort ge ni klagen. :-)
En de eigenares was een hele vriendelijke sympathieke madam. Ik had mijn Frans goe voorbereid, maar ze begon in het Engels, doemetoch. Rondleidingske in de woonwagen gekregen, ze zette de muziek al voor ons op en al. Een vaasje met bloemekes op tafel enzo... dingen die het af maken.

Ohja, hier nog meer fotoots. Zeg 'jeuj!', want ik sta er veel op! 8-)

En voor wie niet genoeg krijgt van woonwagens en bohemels(voor mezelven dus): klik, klik en klik!

De zon brandt op mijn vel
en tattoeëert herinneringen

De laatste weken was strijken een enorme bron van ergernis. Ik voelde mij al helemaal opgefokt door alleen nog maar aan strijken te dénken! Tijdens het strijken zelf stond ik dan zo (negatief dan) scherp dat ik echt niks kon verdragen... lawaaierige computerspellekes, slecht licht, bij het minste dat er tegen mij gezegd werd, schoot ik al uit mijn sloffen. En zo kon dat niet verder!
Vorig weekend, terwijl Valentijn beneden zijn lawaaierige computerspellekes speelde, sleepte ik dus de strijkplank de trap op en verschansde ik mij boven met de was en met Loreena McKennit.



Er hangen zoveel herinneringen aan die muziek, vooral mooie maar ook een paar negatieve, maar daar heb ik waardevolle dingen uit kunnen leren en dus kan ik zonder pijn naar die cd's luisteren. Kan niet van alles gezegd worden...
De strijknijd is gedaan. Die muziek maakt mij direct rustig, geïnspireerd en hoopvol.
Net zoals deze happy lieve foto van Elsie Flannigan... :-)

Marjolijn heeft morgen nog een examen en kan vandaag dus niet naar het concert van Jimmy Eat World. Samen uit, samen thuis... als het zo goed is als years ago op Pukkelpop, ga ik vanavond wa missen! :-/

Leve de toffe vooruitzichten!

Februari wordt een maand van maar weinig thuis zijn... op het werk wordt het een pak drukker nu Valentijn - de feestdag, niet de mens - eraan komt, en ook de voorjaarsdecoratie stroomt vlot binnen en heeft een plaatsje nodig in de rekken. Mijn loon geef ik ter plekke ook weer uit, de voorjaarspotjes, -beeldjes en -prullekes zijn b-e-a-utiful!
En de rest van mijn geld zal er ook doorvliegen in februari. :-/
Eerst een weekendje met een vriendin naar Leuven... tips voor gezellige restaurantjes, cafeetjes, winkeltjes en toeristische bezienswaardigheden in het algemeen zijn altijd welkom - ik ben nog nooit in Leuven geweest begot. Dus Leuvenaars: pas maar op! 8-D
De week erna naar Brussel voor een reeks IJslandse optredens...
En daarna een weekendje naar de Ardennen... van Valentijns ouders hebben we een Bongo-saunabon gekregen en die gaan we uitzweten in Spa. Ik was eigenlijk zelfs vergeten dat dat de reden is dat we gaan... we overnachten namelijk in een woonwagen van het kasteel van the evil maharadja, iets waar ik al jaren van droom!

een donkere dag voor mijn innerlijke bakvis

Heath Ledger is dood :'(

en dat is dan het eerste dat ik moet horen als ik wakker word...

Goe liggen gehad

Vorige week stuurd mijn vader mij en mijn broer en zus een mail met de mededeling dat hij en mijn moeder een appartementje hadden gekocht in de Ardennen. Ze hadden het nog effe verzwegen omdat alles nog niet helemaal geregeld was, maar plots kreeg ik dus een mail met daarin heel de uitleg over plaats, prijs (gratis :-p) en tralala. Ik was totaal in shock want ik had enkele weken voordien nog gezegd dat wij in februari een weekendje naar de Ardennen gaan, en na enige research bleek dat gratis appartement niet zo ver te liggen van ons reeds betaalde weekendverblijfje. Boeh!
Er stond ook bij dat ze nog getwijfeld hadden of ze niks zouden kopen in Frankrijk, maar dat was dan zo ver voor hen om effe voor een weekendje ofzo naartoe te gaan... Nogmaals boeh, ik woon momenteel namelijk op 2 km van Frankrijk. :-s
Onderaan de mail stond een link met een foto van het appartement.
Ik klik.

Wattefok? Is dit een grap? Is alleen de foto een grap? Of heel de mail? Maar die lijkt zo serieus.
Ik bel naar mijn ouders en krijg direct mijn vader aan de lijn, die natuurlijk dubbel ligt van het lachen omdat ik er kei hard ben ingetrapt. Van heel het appartement is niks waar. Ik zag hem er nochtans toe in staat... hij heeft een nieuwe regeling op zijn werk waardoor hij om de twee weken verlof heeft... en dat in combinatie met een midlifecrisis - het zou mij niks verbazen.
Blijkbaar had hij er al meer mensen ingeluisd. Hoewel mijn moeders naam bij in de mail stond, wist zij ook totaal van niks. Zelfs mijn zus, die nu in Mexico zit, wist niet helemaal wat ze moest geloven...
Valentijn had dezelfde reactie als ik en wij besloten wraak te nemen. Hij kwam eerst op het fantastische idee - die zelfopoffering! - dat ik naar mijn ouders zou bellen om te zeggen dat hij dood was, maar dat zou ik nooit overtuigend kunnen doen. Dan maar iemand pakken op iets wat iedereen doet: muziek downloaden. Valentijn stelde onrustwekkend professioneel een brief van Sabam op, met de mededeling dat na een routinecontrole van mijn vaders internetverkeer van een bepaalde maand was gebleken dat hij heel wat muziek had gedownload waar auteursrecht aan vasthing... er werd een minnelijke schikking van zo'n 30 000 euro voorgesteld, en hij kon contact opnemen met zijn dossierbehandelaar... daar stonden mijn naam (wel afgekort, maar dan nog) en telefoonnummer.
Logo van Sabam op de brief (dat ze ONS daar maar niet op gaan pakken), stempel 'vertrouwelijk' op de achterkant van de envelop, brief door Valentijns broer laten posten in Leuven, want een poststempel van Menen zou te hard opvallen. En dan wachten...
Wachten tot het moment dat mijn vader heel droog mailde dat hij een fikse boete aan zijn been had en ons waarschuwde voor downloaden. Shit, kon hij er wel mee lachen???
Daarna kreeg ik ook nog eens een mail van mijn moeder met de titel 'financieel reddingsplan'. Mijn broer zou 's avonds en in het weekend moeten werken om zijn studies te kunnen betalen. Verjaardags- en kerstcadeautjes zouden afgeschaft worden. Nooit meer shoppen, behalve voor eten. Mijn moeder zou haar auto verkopen. Mijn zus en ik zouden het geld dat we hadden gekregen toen we verhuisden, moeten teruggeven. Mijn vader zou alle suikertjes, koekjes en melkjes meepakken van op café.
Daar trap ik niet in! En ik trapte ook niet in haar mededeling dat ze een afspraak hadden met een advocaat. Want da's toch te zot!?!
Ik zag dat mijn vader had proberen te bellen en belde hem dus maar terug... en hij had dus wel degelijk aan afspraak gemaakt met een advocaat, mohow! :-O Toen hij de brief had gekregen had hij direct zijn internetverkeer gecheckt en in de maand die gecontroleerd zou zijn, had hij inderdaad meer liedjes gedownload dan anders. Total panic! Hij dus bellen met een advocaat, die had juist nog zo'n zaken lopen, en ze zouden proberen een beetje van het bedrag af te doen.
Toen mijn moeder thuiskwam en de brief las, zag ze natuurlijk meteen 'dossierbehandelaar Bieke V.' en mijn telefoonnummer... mijn vader, tja, die vindt dat maar normaal dat iedereen Bieke V. heet, en mijn telefoonnummer herkent hij blijkbaar ook niet.
Hij heeft dus terug naar de advocaat kunnen bellen om te zeggen dat het maar een grap was van zijn crazy dochter, hehehe. :-)
Het verhaal en de akelig echte brief gaan nu al overal de ronde bij vrienden, familie en op zijn werk, dus ik ben weer effe actueel in mijn geboortestreek, wahoei!
Hij had wel bijna een attackske gekregen, maar gelukkig kan mijn vader er nu mee lachen.

Ik daarentegen zal nu maar op mijn hoede zijn. :-/

'k zou toch geirn kunnn vliegn

De vreemde dromen zijn weer terug.
Vorige week: ik was 'de vleervlinder', een soort van Batman-achtig wezen dat rondvloog om onheil te bestrijden. Ik zat ergens in een schuurtje in een bos, in de val gelokt, terwijl stevig gebouwde en kaalgeschoren mannen in lederen met kettingen behangen SM-pakjes mijn probeerden te vangen met vlindernetjes maat XL. Gelukkig kon ik naar buiten vliegen door een kapot raam en vluchtte ik door het bos. Plots zag ik een meisje zitten in een bloemetjeskleedje, dat ik herkende van een foto op Flickr (not!). Eigenlijk was het meisje gewoon met foto en al in het bos geplakt, maar 't was dan wel een levende foto natuurlijk. Ze herkende mij en wou mij helpen, en plots belandde ik bij één van mijn Flickr-contacten en haar vrienden. Zij zouden mij op een veilige plaats verstoppen en vertrokken op hun BMX'en, en na er eentje tegengehouden te hebben, sprong ik snel achterop. Gelukkig was het maar een droom, want in het echt heeft een BMX geen 'achterop' zeker?
Ondertussen was het al nacht en waren wij aanbeland in een wijk met allemaal dezelfde huizen een een pad dat naar beneden liep en verdween onder een brug. Langs het pad zat een koppeltje op een bank, en één van mijn nieuwe vrienden liep er naartoe om wat dingen af te spreken, en ik volgde hem al snel omdat ik dat pad een beetje creepy vond en hem niet alleen wou laten. Ik dwaalde al snel een beetje af naar een straatlantaarn met een struik ernaast en keek bewonderend naar de sneeuw die er lag. Niet dat er iets wit te zien was, maar er lag toch sneeuw en dan moet je bewonderend kijken want in het echt gebeurt dat al helemaal niet meer, sneeuwen.
Plots kwam er vanonder het brug een soort van koude wind... onheil! Ik riep al mijn vrienden terug bijeen en samen vluchtten wij de nacht in.
(Amen.)


Vannacht dan... Valentijn en ik zaten met een paar zware trekrugzakken op een bankje in Lille, te wachten op de bus. Op straat stond allemaal jong schoon volk waar ik nog mee op school had gezeten; ik was iedereen aan het bestuderen om te zien of ik hen nog kende, zij negeerden mij (nog niks veranderd dus). Plots herken ik aan de overkant van de straat de jongen waar ik in het middelbaar jarenlang verliefd op ben geweest (zonder ooit enige poging te ondernemen om contact te leggen), ook al had hij nu plots een enorme bos krullen en droeg hij een fuchsia vestje dat eigenlijk van mij is.
"Kijk jom, dat is de Matthias!" zeg ik tegen Valentijn. 'De Matthias' staat recht en begint, net zoals al het andere volk, te dansen op straat. "Ha nee, 't is 'm toch ni," zeg ik verbaasd, "want hij heeft borsten! 't Zal een meisje zijn dat er op lijkt."
De bus komt maar niet opdagen en wij besluiten om naar mijn grootouders te gaan die een paar straten verderop wonen...
*flitst naar de volgende droom*
Ik ben mooi, heb haar toch op mijn gat en ben een heks. De goeie, meerbepaald. De goeie met het lief met blonde krullen. Mijn vriendinnen, de twee andere heksen, zijn niet echt slecht maar in ieder geval enorm arrogant en hebben vooral hekserij geleerd om macht te hebben - hun lieven zijn dan ook the-captain-of-the-football-team-types.
Soit, blijkbaar moesten wij dringend vertrekken op één of andere missie, ik loop snel over een wenteltrap naar onze kamer, alwaar de rest reeds hun gerief staat in te pakken. De strijkplank ligt vol kleren en ik grabbel mee wat ik nodig zou kunnen hebben, tot ik zie dat één van de twee andere meisjes (het zijn mijn vriendinnen en ik weet geeneens hoe ze heten :-( !) mijn pyama pakt. Ze wordt boos als ik hem terugvraag, en terwijl ze er wilde gebaren mee maakt, zie ik dat het toch niet de mijne is. Want de mijne had alleen bloemekes (not!) en de pyama die ze vast had was met bloemekes en streepkes. Ze mag hem dus houden, maar ondertussen is ze al furieus geworden. En ziet ze er een beetje uit als Galadriël die begint te flippen. Dingen vliegen in het rond, vonken spuiten op mij af, en ondertussen heeft ook vriendin nr. 2 zich tegen mij gekeerd. Hun vriendjes komen ook tevoorschijn en kijken een beetje toe terwijl de meisjes mij proberen af te maken. Ik ren weer langs de wenteltrap naar beneden, grabbel een prachtige rode Middeleeuwse hippiemantel mee (die niet van mij is, maar wat doet dat er nog toe) en neem ergens een shortcut langs het dak van een herberg en vlucht dan weg over een wijdse vlakte, de bossen in. In the meanwhile denk ik eraan dat ik mijn lief met blonde krullen wellicht wel kan vergeten.
De slechte (ja, nu wel - it only takes a pyama to freak them out) heksen zitten nog steeds achter mij aan en ik verschuil mij op het golfplaten dak van een hoog, alleenstaand gebouwtje in een bos. Bij mij zit opeens een blond meisje dat ik blijkbaar moet beschermen, ik houd haar hand vast en trek haar naar het midden van het dak, maar ze probeert heel de tijd over de rand te gluren dus eigenlijk trekt zij mij naar beneden.
Plots ben ik weer gelegans ergens anders, ik vlieg (zonder any hulp at all, zelfs geen bezem) over velden, het blonde meisje is weg, de andere heksen vliegen somewhere in de verte achter mij aan. Midden in een veld staat een gebouwtje bij een oefenterrein waar kindjes vlieglessen krijgen op een soortement van grote papieren vliegers en mini-luchtballons waar je helemaal moet inkruipen. Ik vlucht rap het gebouw binnen en verstop mij op het toilet, maar als snel besef ik dat de twee andere heksen mij ook daar zullen vinden en dat ik de mensen daar in gevaar breng (en ik ben de goeie heks, right) dus ik koers weer naar buiten. De twee furies blijken al als adelaars boven het gebouwtje te cirkelen onder de vorm van een groene en een blauwe vlammenbol, en denken mij te herkennen in een kind-luchtballon die uit een veld komt gehopt. Ze beginnen met stralen te schieten en de rondlopende kindjes vinden dat spektakel allemaal cool, maar ik besef al snel dat het kind in de luchtballon zal sterven als ik niet ingrijp. En het kind lijkt op Harry Potter. Dus ik vlieg erop af en begin bewegingen met mijn handen te maken alsof er vonken zouden uitschieten, maar er gebeurt niks. Ik kijk een beetje hulpeloos naar de kindjes die rondom mij staan en wil zeggen 'ik weet ni hoe da macheert, dees is wel maar nen droom eh' maar besef al gauw dat ze dat niet zullen snappen en via hun gedachtengang maken de kindjes mij duidelijk dat ik dat niet met mijn handen moet doen maar met mijn ogen. Dus ik kijk heel geconcentreerd naar het van de pijn rondspartelende kind in de luchtballon en er komen stralen uit mijn ogen die de stralen van de andere heksen tegen houden. Zij hebben (waarschijnlijk omdat het gewoon domme arrogante bimbo's zijn!) nog altijd niet door dat ik dus NIET in de luchtballon zit en blijven het kind onder vuur nemen, en ik ga verder met mijn afweersysteem...
Ondertussen zijn mijn ogen al half open. Ik voel opeens iets van gewicht op mijn rug, Valentijn heeft de kat binnen gezet! Ik voel haar rondlopen over het bed en maak geluidjes en lok haar zo naar mijn hoofd en ik streel haar een beetje, maar plots hoor ik een vreemd geluidje dus ik denk dat ik halfslapend op de kat ben gaan liggen en schiet wakker. Niks te zien. Ze zal wel naar beneden gevlucht zijn. Toch raar, ik heb Valentijn helemaal niet naar boven horen of zien komen met de kat. Zit die eigenlijk wel binnen? Die kans lijkt mij vrij klein, want ze is de laatste tijd een beetje asociaal. Maar allee, 'k heb haar toch over mij voelen lopen! Ik heb haar zelfs gestreeld!
Ik mag nog wat geluidjes. Geen kat te zien.
Valentijn zat ondertussen al op zijn werk, en na het effe nagevraagd te hebben, blijkt hij de kat helemaal niet binnengelaten te hebben. Mohow seg...

Kerstmis

Twee feesten achter de rug, nog drie te gaan...
Leukste kerstcadeautje tot nu toe: meer dan 260 euro belastingsgeld teruggekregen, wootwoot! :-)

Miniscule

The bright side of life

- Onze kerstboom!
Ik keek een beetje op tegen al de kerststress van ongeïnspireerd, verplicht cadeautjes kopen en al die drukte, maar onze kerstboom maakt heel wat goed. Ik zou hem liefst het hele jaar laten staan, zo rustgevend is hij. :-)
Dit jaar had ik besloten om mijn chaotisch kleurenpalet eens achterwege te laten en mij te houden aan een strak kleurenpalet: zilver, blauw en paars. 'k Heb er dan nog wat versiering voor moeten bijkopen maar nu staat de boom hier wel mooi te fonkelen!
(Al kon ik het toch niet laten om de gouden sterren en roze discobolletjes in de luster te hangen, gnagnagna...)

- Kleren!
Dat ik maandag een regenboogtrui zou kopen, stond vast... het rokje en t-shirtje niet, maar ik wou mijzelf toch nieuwe kerstkleren gunnen, en ik heb er geen spijt van. :-)
Shoppen als je iets nodig hebt is trouwens een slecht idee... zoeken en niet vinden en beginnen panikeren en dan maar iets kopen waar je over twijfelt, en dat je achteraf toch niet zo graag draagt: been there, done that. Geef mij dan maar shoppen voor de leut en kopen wat je echt wil.
Mijn bankrekening is daar dan niet echt blij mee, gelukkig ga ik voor low-budget en vind ik geregeld wat in de kringloopwinkel. Maat, I love de kringloopwinkel! Die van Kortrijk: groot genoeg, en dus keuze genoeg. Die van Wevelgem: alleen maar kleren. Meestal beland ik daar in een paskotje met meer dan 10 kledingstukken, en meestal past de helft niet, maar de andere helft is dan wel very okay tegen een very okay prijsje. Zoals dinsdag: een rok van Vero Moda voor 5 euro, wootwoot! I mean, iemand heeft waarschijnlijk zeker 30 euro betaald voor die rok, dropt die dan gratis in de kringloopwinkel en dan moet ik er maar 5 euro voor geven - zotjes!
Dan nog een rok, vestje en jeansbroek voor elk 3 euro, een sjaaltje, knopen, draad en breinaalden... de kringloopwinkel is mijn vriend. :-)
Soms koop ik daar ook dingen die niet perfect zitten, maar die bewerk ik dan een beetje, of die verknip ik en dan doe ik er iets anders mee... niks gaat verloren (en dat is te zien aan de zich opstapelende bergen materiaal dat ik bijhoud).

- En dat brengt ons bij mijn naaimachine!
Na veel gesukkel en gevloek heb ik het in september uiteindelijk toch maar voor herstelling teruggebracht naar de Collishop: ofwel lag het aan mij, ofwel was er iets serieus mis met de onderdraadspanning (waar nooit spanning op stond, hoe ik ook draaide aan de knopkes).
In de winkel zeiden ze dat ik mijn naaimachine dan toch wel 2 à 3 weken zou moeten missen - alsof dat heel lang was.
Sinds vandaag heb ik mijn naaimachine terug: 3 MAANDEN later dus.
En ze hebben mij een nieuwe gegeven, dus mijn geklungel met de vorige lag niet aan mij. Al heb ik nu nog zitten vloeken... want de handleiding is helaas nog dezelfde en die suckt tegen 100 per uur. Het kan mij niet schelen dat ze soms letterlijk en zeer zwak is vertaald uit het Duits, er zijn Nederlandstaligen genoeg die er dan achteraf de spellingsfouten zouden kunnen uithalen. Dat kan ik ook dus ik heb het nog ietwat verstaanbaar gemaakt voor mijzelf, helaas kloppen de tekeningen die er bij staan ook niet en is het echt een gepruts om mijn draad nog maar gewoon ingeregen te krijgen. En dat zou dan een goei machien zijn voor beginnelingen: don't think so!
Maar soit, dat is uiteindelijk allemaal gelukt en tot mijn grote vreugde was mijn onderdraad al bij de eerste test perfect aangespannen, wahoei! Maat, can't wait om kleren in mekaar (proberen) te steken! :-)

En dan morgen ook nog eens naar het Boekenfestijn; the bright side of life gaat gepaard met geld uitgeven, doemetoch!

Het leven is een feest, alhoewel je zelf
af en toe de slingers moet ophangen.

Dario - De jeugd van tegenwoordig

Toen ik maandag met mijn zus rondhoste in Antwerpen city, besloten we eens een kijkje te gaan nemen in de vernieuwde stadsfeestzaal. Ons oog viel direct op Urban Outfitters, een nieuwe winkel, en daarna vielen mijn ogen - allebei! - op de zaligste handschoenen en sjaal ever. EVER!

En ook de duurste ever. 8-( In de 40 euro voor de sjaal en 23 euro voor de handschoenen... en ze hebben dan zelfs geen toppen! Dat is toch te veel voor deze Corneel. Dus er resten mij twee mogelijkheden: de rest van mijn leven het gevoel hebben dat er iets ontbreekt, of die dingesen zelf maken. Ik heb besloten voor het laatste te gaan. :-D
Nu moet ik dus nog leren breien. Which will be terrible, want in het derde leerjaar heb ik daar een trauma aan overgehouden, al lag dat wel eerder aan the monster from hell, juffrouw Ria. Een tijdje geleden heb ik al eens een poging ondernomen maar die is jammerlijk mislukt. Misschien toch maar gewoon een vilten panda op een t-shirt naaien... *gloeilampje boven hoofd*

hip hip hoera!

Zoals reeds vermeld in het vorige bericht heeft Arabella het niet zo voor hoofddeksels, maar ze woont vandaag twee jaar bij ons en dus is een kroontje verplicht. :-)
Bij wijze van verjaardagsattack kwam ook net vandaag iemand het bakske voor internet/telefoon repareren, maar vanaf dat Arabella de deurbel hoort, springt ze altijd uit de zetel en vlucht ze naar de keuken. Omdat ze uit pure paniek eens een meter omhoog tegen de deur is gesprongen en daar is blijven hangen, had ik rap de deur naar boven opengezet zodat ze naar de slaapkamer kon vluchten, maar madam had zich ondertussen al verschanst achter (en half onder) het fornuis en het duurde effe tegen dat ik haar kon overtuigen om weer tevoorschijn te komen. En dan keek ze zo bang en hing ze vol spinnenwebben, de zielige verjaardagsduts... maar nu ligt ze weer gezellig in de zetel te snurken. :-)

Hihi, twee jaar geleden zag ze er nog zo uit:

mihihi

had ik maar zo'n kat... die van ons moet niks weten van hoofddeksels :)

Na een maand wordt het misschien toch nog eens tijd om hier een berichtje te posten... De laatste tijd ben ik veel meer bezig met foto's en prentjes in plaats van met schrijven, en voor zover ik nog inspiratie heb, is dat overdag en tegen dat ik 's avonds thuiskom ben ik alles alweer vergeten of ben ik gewoon te futloos om nog iets neer te pennen.
Dan maar een quick update!

- Mijn zus komt bijna terug van twee weken Iran en heeft al enkele enthousiaste mails gestuurd over dingen met kamelen en waterpijpen... oh boy! Ik kan mij eigenlijk absoluut geen beeld schetsen van hoe Iran eruitziet, behalve zand en stof, maar naar het schijnt is het er wel mooi, 'k ben benieuwd naar haar foto's. En die zal ik normaal wel te zien krijgen, want ze is nog niet ontvoerd en heeft alvast laten weten dat het daar niet gevaarlijk is. :-p
Toch jammer dat ze, toen ze net was vertrokken, mijn pestpost heeft moeten wegsmijten voor het geval ze er toch problemen mee zou krijgen. Als entertainment voor op het vliegtuig had ik een foto afgeprint van Gringo De Onuitstaanbare, en het hoofd van mijn zus op dat van Ciska geplakt. Soit, 'k ga dat gewoon opnieuw afprinten... in 't groot. :-D

- Na een half jaar twijfelen en centjes sparen heb ik dan eindelijk toch een lippiercing! 'k Ben er supercontent mee, al is het nog wel supergevoelig... vooral als mijn lief mij per ongeluk een dzjoefknuffel geeft, of ik met een kartonnen doos tegen mijn eigen gezicht sla.

- Ik ben dit jaar weer begonnen met djembélessen en voelde er mij vanaf les één al niet zo goed bij, dus heb ik besloten om er gewoon mee te stoppen. Ik was overgeschakeld naar de volgende groep en had dus ook op een later uur les, maar dat was veel te vermoeiend. Niet dat het extreem laat was (er is zelfs een derde groep, die hebben nog later les), maar als ik 's avonds in de zetel zit, geraak ik er nog maar moeilijk uit. Ik besloot een les over te slaan met het idee dat ik de week erna wel weer zin zou hebben, maar eerlijk gezegd mis ik het geeneens.
Hoewel de lessen op zich wel leuk waren, hoeft het voor mij niet meer. Jammer van het geld dat ik al heb betaald voor een volledige trimester, maar tegen mijn gewoonten in lig ik dáár zelfs niet van wakker.

- Ergens in september heb ik mijn naaimachientje voor reparatie teruggebracht naar de Collishop, en daar zeiden ze dat het toch wel 2 à 3 weken kon duren tegen ik het terug zou hebben. Whatever, dacht ik, als het niet werkt kan ik er ook niks mee doen. Dubbel zoveel weken later blijkt mijn naaimachien gerepareerd te zijn... en nu moet ik nog een dikke 3 weken wachten tegen dat ik het kan gaan afhalen. :-s
Soit, zolang het maar werkt als het terug is, want ik heb er eigenlijk nog niks fatsoenlijks mee kunnen uitvreten en ik zou graag eens kleren in mekaar steken. You better watch out, little Gucci-dress! 666!

- Na 5 weken interimmen in een tabaksfabriek, ben ik deze week eindelijk weer aan de slag gegaan in de plantengroothandel waar ik al eens heb gewerkt. Niet dat ik al dingen heb kunnen uitsteken met planten... binnenkort is 't opendeurdag dus hebben ze mij op de decoratie-afdeling gezet om alles een beetje te ordenen en aan te vullen. I don't mind! Decoratie = glitters, lichtjes, vazen, manden, beeldjes, kaarsen, potjes en prullekes allerhande. I (l) per kleur gerangschikte kerstversiering! I don't (l) linten per kleur rangschikken... ik heb gisteren een halve dag gehurkt een rek zitten vullen en mijn benen zijn nu superstijf. Als ik wil zitten laat ik mij eigenlijk gewoon vallen, en ik hoop dat dat op een dag niet fataal afloopt voor de wc-bril. En ik kan ook al niet meer normaal lopen van de stijfheid - voorbijgangers zullen wel denken dat ik in mijn broek heb gekakt.
Ja en?! :-D

Soit, dat is het zo'n beetje, want door al dat werken heb ik amper tijd en energie voor iets anders. Hopelijk heb ik deze donderdag een beetje tijd voor mijzelf en mijn creatieve ideetjes, maar ik vrees dat ik weeral serieus ga mogen opruimen tegen dat ik daar plaats voor heb...
Opruimen, story of my life. :-/

Maar toch nog een skwoontje om af te sluiten:

't Is hier weer een tijdje stil, ik heb precies niet zoveel te vertellen.
Okee nee, ik heb véél te vertellen, er lijkt de laatste tijd zoveel te gebeuren, zowel positief als negatief, maar dat zijn allemaal zodanig kleine dingetjes dat ze waarschijnlijk onbelangrijk lijken voor een buitenstaander. Maar voor mij zijn ze dat dus niet, en ik heb mij al zoveel keer achter de computer gezet om erover te schrijven, maar ik vind het precies leuker om gewoon in stilte in mijn hoofd op mijn eentje van al die dingen te genieten en ze opnieuw te beleven.

Hoe het stilaan echt herfst wordt... dat mijn nieuwe schoenen fantastisch zijn en ik blij word van er naar te kijken... dat ik weer wat centjes heb bijverdiend en een nieuwe cd-speler, botjes, een lippiercing en gaatjes in mijn oren dus stilaan dichterbij komen... hoe leuk het is om regelmatig af te spreken met Marjo waardoor het lijkt dat we helemaal niet zo ver van mekaar wonen... dat de douche van mijn ouders zoveel meer deugd doet dan de onze en dat mijn haar dan helemaal anders (goed dus) aanvoelt... dat ik ook nog rond kan lopen op plaatsen van vroeger en herinneringen kan ophalen zonder om te kijken of zonder supermelancholisch te worden... hoe deugd het doet om eens echt uit te slapen en geen hoofdpijn te hebben... dat dingen zo goed kunnen smaken als je ze na lange tijd eet juist op het moment dat je er zo'n zin in hebt... het lijkt lang geleden dat ik ook nog zo heb gelachen.

Ik ben zo blij dat de zon schijnt, zelfs op dagen dat het regent, zelfs op dagen dat mijn longen en kleren vol tabak zitten en mijn rug uit mekaar lijkt te gaan vallen, zelfs op dagen dat ik het gevoel heb ik dat ik single, een weeskind en door iedereen verlaten ben... ik ben zo blij dat ik niet kan slapen, omdat mijn hoofd overloopt van leuke ideetjes die dan ook nog eens haalbaar zijn - ik ben blij dat ik weet dat ik eigenlijk leef, of tot leven kom, op die momenten dat ik dood lijk.

Feelgoedmeezinger van het moment: hierzo!

have a nasty talk-like-a-pirate day!

200% cute

Verstoten aapje vindt nieuwe liefde

Dit door zijn moeder verstoten macaqueaapje is in een dierentuin in China dikke maatjes geworden met een witte duif. Het twaalf weken oude diertje werd gered nadat hij door zijn moeder was verstoten.
In een ziekenhuis knapte de macaque op, maar hij was verre van vrolijk, totdat de duif in zijn leven kwam, vertellen ziekenhuismedewerkers. Inmiddels is het koppel onafscheidelijk.

'k Ben het eigenlijk al lang van plan en 't is er nog nooit van gekomen, maar een jaar na datum vind ik het toch echt tijd: I present you... de dvd van mijn duosprong!
Allee, 't is ni de volledige dvd want het beginstuk is een voorstelling van de paracentra en alle soorten sprongen, dus dat heb ik er afgeknipt.
Het stuk duurt nu ongeveer 9 minuten, een heel klein deel van uw tijd... komaan, 9 minuten om mij uit te lachen! :-)

verstript

door Julian :-)

Dagsluiting

Eigenlijk geloof ik niets,
en twijfel ik aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik, dat Gij liefde zijt, en eenzaam,
en dat, in zelfde wanhoop, Gij mij zoekt,
zoals ik U.

(Gerard Reve)

To zen or not to zen

Ik heb regelmatig de neiging om dingen die ik ook gewoon kan kopen, zelf te maken. Soms is dat moeilijk willen doen. Soms is dat gierig doen. Meestal is dat gewoon creatief doen.
Zo ook nu. Valentijn heeft een mooi groot foto-album van vroeger; de mensen van de fotowinkel (die nu niet meer bestaat, helaas, anders kon ik er een kijkje gaan nemen) hadden dat zelf gemaakt (gedeeltelijk met handgeschept papier, yummie!) en gebonden, en nu ga ik dat namaken.
Want ik heb een album nodig voor onze foto's van Noorwegen, en ik wil die bindmethode kunnen, 't ziet er niet zo moeilijk uit.
Dus nu ben ik al heel de dag bezig met het verknippen, plooien en plakken van de overschot van ons blauw behangpapier. Ik heb al twaalf vellen en zou aan vijftien kunnen geraken, maar nu blijkt mijn blauw papier op te zijn. En ik dacht dat er nog kei veel was! No panikare, dacht ik, dan doe ik de rest wel in het groen, Noorwegen is toch ook groen?
Na de papiervoorraad gecheckt te hebben, blijk ik nog maar genoeg groen te hebben voor één vel... IIIH!
Paars dan? I don't know. Van oranje hebben we nog twee volledige rollen - maar dat is dan weer zo'n kleur voor een reis naar Rio de Janeiro ofzo. En beige is zo... euhm... beige? Problemo problemo.

Maar niks kan mijn vandaag van mijn melk brengen, want ik heb daarstraks havermoutpap gemaakt en ben dan nog eens naar het Duits militair kerkhof gefietst. Ik was alleen thuis en verveelde mij, 't is de enige dag mooi weer, mijn fietsconditie moest opgekrikt worden... 'k ben blij dat ik ben gegaan. Beetje lezen, schrijven, nadenken. Ik kom daar echt graag... lekker rustig en groen. Ik voel mij weer helemaal zen.

Maar zou ik nu toch niet beter gewoon een fotoboek kopen?

Everything zen, everything zen - I don't think so...

Ik droom weer vreemd de laatste tijd. Bijvoorbeeld dat Stef Kamil Carlens mij achtervolgt en ik hem, maar dat is natuurlijk leuk. (h)
Maar vannacht droomde ik dat ik in de tuin van de koning was om mijn 365-foto van de dag te trekken, en toen werd ik aangevallen door ooievaars en kroonkraanvogels. Een normaal mens zou van de eerste keer 'ksssht!' zeggen, en dat helpt, maar ik riep heel de tijd 'fuck you, bol het af!' en ze bleven mij dus maar pikken.
Daarna was ik plots een fietstocht aan het maken met een troep kindjes, waaronder een paar neefjes en nichtjes... we reden langs een grote drukke baan, en plots riep ik 'als ge hier rechtsaf gaat, komde aan ons huis!', terwijl dat kei hard niet waar was want er loopt hier helemaal niet zo'n baan. En het vreemdste van al is dat ik al eens van die baan heb gedroomd, er lag toen een parkje naast, denk ik.
Maar die baan bestaat helemaal niet, of ik ben er in ieder geval nog nooit in het echt geweest - waarom droom ik daar dan zoveel van? :-s

En soms heb ik ook flashbacks over dingen die helemaal niet gebeurd zijn. Bijvoorbeeld één of ander loungy feestje, ik ben daar nog nooit geweest, maar soms flitst dat opeens door mijn hoofd... de plaats, de mensen, de sfeer, allemaal hapjes en drankjes, een grote kristallen luster. En om het nog een beetje vreemder te maken heb ik dan maanden later een déjà-vu van die flashback; ik denk dat ik dan misschien juist naar dezelfde muziek luister of dezelfde reclame zie als bij die eerste flashback en dat die daardoor terug wordt opgeroepen.
'k Ga dat eens allemaal bijhouden en er een patroon in zoeken. 8-)
Maar van waar komt die eerste flashback dan? Ik herinner mij een hippe party uit een vorig leven, jeuj!!

'k Ben er vet mee.

Not my lucky day today.
Ik doe al enkele nachten geen oog dicht omdat ik heel de tijd denk aan botjes. Enkellaarsjes, zonder hak, zwart (dus overal bij passend), gezien in de folder van de Scapino, en dan uitgescheurd en in mijn portefeuille gestoken om er op elk moment van de dag naar te kunnen kijken.
Ik ben nog nooit verliefd geweest op botjes.
Toen ik ze dan vandaag wou gaan kopen probeerde ik mijn liefde te kalmeren, voor het geval de botjes eigenlijk helemaal ni goe zouden zijn. Ik geraakte ni gekalmeerd, en ze bleken inderdaad ni goe te zijn. *bleit* Stofke dat volgens mij rap zou verslijten, veel te dunne zool, ze zaten ongemakkelijk, en alleen als ik er als een piraat zou willen uitzien (okee ja, soms wil ik dat) zouden mijn smalle enkels content zijn met botjes die vanboven kei breed uitlopen. Geen botjes dus. En wedden dat ik er vanzeleven nooit meer mooie vind en dus al mijn kleedjes moet combineren met basketsloefen?

Achja, misschien maar best ook, want ik heb eigenlijk geen geld om uit te geven. Volgende week zou ik normaal - eerst zien en dan geloven! - weer kunnen beginnen bij de plantengroothandel waar ik al een aantal maanden heb gewerkt... voordat jobstudenten er met al het werk vandoor gingen. En voordat ik de RVA aan mijn been kreeg en mijn uitkering geschorst werd en ik een contract ondertekende met stappen-om-werk-te-zoeken. Blaah. Ik heb een paar jaar geleden al eens zo'n contract gehad en ik moet toegeven dat ik er toen door vanalle omstandigheden een beetje mijn voeten aan heb geveegd, dus is het wel logisch dat ik daar nu voor gestraft ben en met een zwaarder contract zit... on the other hand: ik ben veranderd, ik heb kunnen uitproberen en uitzoeken wat ik graag doe en wat niet, ik ben eindelijk in de buurt van something called vast werk, maar dan komen er al die kopzorgen bij en dat verlamt mij. Ik wil niet gepusht worden, ik wil niet verplicht solliciteren voor jobs die ik eigenlijk niet wil, ik wil niet meer wanhopig zijn.
Al is dat laatste volgens mij helaas den aard van het beestje... *zucht*

Soit, 'k heb in ieder geval al één kopzorg minder. 't Is al maandenlang dat ik regelmatig opeens hoofdpijn heb, misselijk ben en duizelig word als ik de trap nog maar oploop. Nope, niet zwanger. Een doktersbezoek om bloed te laten trekken heb ik heel de tijd uitgesteld - blaah, dokters, afgezanten van de duivel! - maar vorige week ben ik dan toch maar gegaan. En joepie, ik blijk met een ijzertekort te zitten! En dat komt niet door het feit dat ik vegetariër ben, dus geen joepie! voor mijn wederhelft die mij weer vlees wil zien eten. (Ja, ik voel mij enorm gesteund in mijn overtuigingen :-/)
Nu moet ik dus pillen pakken die eigenlijk stiekem koffiebonen zijn... ze zouden heel vies zijn en ik wacht nog op vreemde bijwerkingen, maar van die ene pil die ik gisteren al heb gepakt heb ik nog geen last gehad, en ik heb zowaar zelfs minder hoofdpijn! Na een week aan een stuk hoofdpijn gehad te hebben, hoera!

Dat is dus eigenlijk goed nieuws. Maar toch, ik had gehoopt dat mijn foto van de dag er ene met botjes was geweest, speciale botjes voor een speciale dag, want ik zit al aan een tiende van 365! (h)
En ik ben zo verslaafd aan Flickr, aaaah!

3x wahoei!

1x
Het was u waarschijnlijk al opgevallen maar mijn blog heeft dus een nieuw jasje (in tegenstelling tot mij...), misschien hier en daar nog een paar kleine dingetjes aanpassen, maar 'k ben al blij met mijn nieuwe kleurtjes. :-)

2x
Vanaf heden in het Kruidvat: de dvd van Erik the viking! Heb 'm al een paar keer gezien op video maar ik had eigenlijk nooit verwacht dat er ook dvd's van waren... lucky me!

3x
Na maandenlang frutselen en weer opzij zetten is mijn beeldje eindelijk af. 'k Heb nog ideetjes voor twee andere beeldjes, maar tegen dat ik die ga afhebben... ik heb er in ieder geval al een heel verhaal rond gemaakt, dat ik ooit ga verfilmen. Of anders mag Tim Burton dat doen. :-)

Gedaan met kas opfreten

De 100 euro van het Nederlands ontwerpbureau staat op mijn rekening!
100! WHIIIIIII!!!
:-D

*rijk vreugdedansje*

Things that happen

- Mijn blog blijkt al meer dan een jaar te bestaan, maar dat is eigenlijk onopgemerkt aan mij voorbijgegaan!
Ik speel al wel een tijdje met het idee om eens van lay-out te veranderen, maar ik weet geen zak van html, de voorbeeldlay-outs zijn lelijk en ik heb daar eigenlijk geen geduld voor... doch vandaag heb ik al één dingetje aangepast, namelijk de foto hierboven! En daar ben ik waarschijnlijk al bijna een uur mee bezig geweest. :-s
Bedoeling is dat ik de linkse foto af en toe verander zodanig dat hij bij het seizoen past, al vind ik deze te mooi om 'm er binnen een maand ofzo al af te smijten. En de rechtse smijt ik er nooit meer af want het is de enige skwone foto van mij!
Nu nog fatsoenlijke kleuren uitzoeken voor de rest.

- Ik zit weer aan vanalles te knutselen. Beeldje van papiermaché, topjes bewerken, scrapbook, met foto's prutsen... ja, ik heb teveel tijd. :-/ Gimme a job!

- Ik ben al voor 8u opgestaan omdat er een pakje geleverd zou worden voor Valentijn, maar dat pakje kwam natuurlijk maar 's middags toe... nadat er eerst nog twee madammen aanbelden en mij een stukje wilden voorlezen uit de bijbel. Wuvtjes!, ik heb er zelf ene dus als ik dat zou willen, lees ik dat wel alleen en op mijn gemak. Dat heb ik hen ook gezegd (zonder dat 'wuvtjes!', dan), en toen wilden ze over mijn favoriete stukken praten en heb ik ze heel lief weggejaagd.
Why oh why moet er aan de deur reclame gemaakt worden voor geloof?! Zo fake...
En ik heb dus heel de voormiddag beneden moeten wachten terwijl ik eigenlijk van plan was om de zolder op te ruimen, maar daar zou ik de bel niet horen...

- Ik ben mijn kas aan het opfreten van de spanning... dit hier is nog altijd aan de gang, en ze willen mij er meer voor betalen dan ik heb gevraagd, ik heb (okee ja, Valentijn heeft dat gedaan :-p) al een professioneel factuur gemaakt en al en heel de boel opgestuurd, maar het is goed mogelijk dat mijn resolutie niet hoog genoeg is en ze de foto dus uiteindelijk niet moeten hebben... en ze mailen maar niet terug, aaargh! Ik ga dat echt kei hard ni aankunnen: mij eerst een beetje zeggen dat ik 100 euro (!!!!!!) kan krijgen en ze dan ni geven...

- Wij hebben een nieuw huisdier en het is helaas geen konijntje, eih!

En zo kabbelt het leven rustig en ook onrustig verder. :-)


* current soundtrack of my life: Dig! Zanger Brandon Boyd is nimeer zo knap als vroeger (niet dat dat het belangrijkste was zenne...), maar hun muziek blijft toch bij mijn favorieten...

Sjieke dinges

Mijn vader stuurde mijn deze link door... eerst dacht ik 'what the fuck, biertijd.com? ik lust da geeneens'... iets later dacht ik 'euh ja een Chinese draak'... en de rest verklap ik ni... kijken (zonder doorspoelen!) is de boodschap! :-)

I'll just sit and grin, the money will roll right in

Ik kreeg vandaag een mailtje van iemand van een grafisch ontwerpbureau uit Nederland met de vraag of ze een foto van mij mochten gebruiken... en ze willen er nog geld voor geven ook :-O

't Is geeneens ne mooie foto, bahaha! *blingbling*

Voor degenen die - schaam op jou! - nog niks gezien hebben: na een week lang foto's uploaden is onze reis eindelijk helemaal verflickrd... rust, eindelijk...

Ondertussen heb ik ook een aantal filmkes veryoutubed!

Laerdalstunnel, 24,5 km lang, met ongeveer om de 6 km een blauw verlicht stuk waar ge efkes langs de kant kunt gaan staan


Japanner die op het strandje aan de camping in Laerdal aan het fluitspelen was... de klanken zouden dan weerkaatsen tegen de bergen en zich zo een weg banen naar zijn homeland, om duidelijk te maken dat hij heimwee heeft (maar waarom speelt hij dan Amazing grace??)


Mussen die op etensrestjes vliegen... in het echt was het veel cooler :)


Jotunheimen, AKA the freezing hell... lawaai komt van de wind omdat ik met mijn camera uit het raam van de auto hing - 'k ben nog altijd niet helemaal ontdooid


... en toen botsten we tegen mekaar
(opgelet: filmke met spastische lach, niet voor gevoelige kijkers!)


funky sprongskes!

De courgetten waren op...

Melon doesn't mean friend! :-O

Te Lekker Voor Deze Wereld

Na wekenlange hongerige dromen was het gisteren tijd voor actie: ik besloot Lilith's bananentaart te maken.
Ik had een pak kant-en-klaar kruimeldeeg en het recept leek makkelijk en snel, dus ik dacht na een half uur wel klaar te zijn.
No way José. Toen ik eens in de oven keek om te zien of mijn deeg nog niet bruin genoeg was, bleken de randen in mekaar gezakt te zijn (waarschijnlijk omdat er geen vulling in zat en niks het dus tegenhield).
Ikke dat deeg weer rap uit de oven gehaald en geknoeid om het weer mooi in vorm te krijgen, maar het plakte al helemaal dicht.
Fuck you, Marc Payot! dacht ik, dan maak ik zelf wel kruimeldeeg!
Dat lukte dan weer wel, tot ik het wou uitrollen... 't viel helemaal uit mekaar. En waarom bestaat dat kant-en-klaar wel in uitgerolde vorm? Deegpechdag!
Soit, 'k heb mijn springvorm dan maar bekleed met platgedrukte stukken deeg... een dikke laag, maar wel stevig en lekker zacht.
Het choco-roommengsel was too good to be true. Na een paar scheppen geproefd te hebben voelde ik wel een suikerbom ontploffen in mijn hoofd - misschien maar best ook, anders had ik gewoon heel de pot leeg gelepeld. Na ze verder afgewerkt te hebben heeft de taart een half dagje in de ijskast gestaan om op te stijven, en ze is zo lekker dat we (2 personen!) ze op nog geen 24u tijd al helemaal hebben opgegeten...

Feiten over onze reis:
- Er zijn in Noorwegen een stuk of zes verschillende Coop-supermarkten... Coop marked, Coop bygg mix (= bouwmarkt waar ik ben beland toen ik een BROOD wou kopen :p), Coop mega, Coop elektro, Coop mini en Coop forum! Ha, en nu gij!
- Jong of oud, man of vrouw, toerist of inboorling... iedereen draagt Crocs! Heelder families met Crocs! Beren van venten met knalgele of roze Crocs, oh my god!
- 'Dretse' is hét (althans mijn) woordje van deze reis en betekent zowat alles dat nat, vies, vallend of smurrie is (dus water, kak, rivieren, watervallen, modder, eten, regen...)
- Ik zat op een grasveldje en voelde iets nat en ik dacht 'hé, hoe kan da gras nat zijn nu het eindelijk eens NIET geregend heeft?' dus ik voel onder mij *tast voel wrijf* en ik bleek in een hondenstront te zitten. EIH!! Grootste trauma van de hele reis!
- Op onze eerste wandeling zijn we de GPS al kwijtgeraakt :-(
- In Scandinavië zetten ze pretparken in the middle of nowhere langs de baan, of in Göteborg gewoon rap eentje naast de autostrade
- Ik heb 16 muggenbeten en werd krankzinnig van de jeuk!
- Wij zijn nu professionals in het opzetten en afbreken van de tent (in regenweer), al waren wij dat natuurlijk eigenlijk al ;-)
- Belgische toeristen zijn niet vriendelijk! (ze lachen nooit terug en zeggen ook nooit hallo, hoewel ze in tegenstelling tot alle andere toeristen de enigen zijn die ons verstaan)
- Wij zijn door lange (eentje van bijna 25km) smalle tunnels gereden!
- Wind op de boot is de beste haardroger ter wereld
- Als het overdag regende, klaarde het 's avonds op (en andersom)
- Onze Hollandse buurkinders van op de camping hadden een kunstwerk gemaakt waar we naar mochten komen kijken voor 1 kroon (= ongeveer 10 eurocent), ze zijn ons een blaadje komen afgeven met daarop 'art nr. 51', meheheh :-)
- Noren steken voorbij op smalle slingerbaantjes en rijden in het midden van de baan
- 'Glittertind' is de coolste bergnaam ooit
- Er is in Noorwegen een gebied dat 'Slettefjell' heet en onze straatnaam op de camping in Denemarken was 'Sletten'... die vuile Scandinaviërs toch
- Wij hebben samen zo'n 4kg potetsalat gegeten
- Er staan in Scandinavië ontelbare kraampjes met aardbeien langs de baan, maar ik heb nergens aardbeienvelden of serres gezien...
- Wij waren bijna dood toen er een bus vanachter een haarspeldbocht kwam en in het midden van de baan reed!
- Daarom deed ik vanaf toen mijn ogen dicht als er tegenliggers kwamen en de baan zo smal was dat ik dacht dat we tegen (of over) de stenen muurtjes of de vangrails zouden kwakken
- Bijna iedereen heeft daar een grote trampoline in zijn tuin staan (en ik kan begrijpen waarom!)
- We hebben een motorrijder gezien met een breed lichaam met daarop een minihoofdje... een typische Noor: breed en gespierd van al dat hout hakken, klein hoofdje van zo weinig na te denken ;-P
- In Legoland hebben ze een nieuwe attractie (zoiets als de Speedy Bob in Bobbejaanland) waarop mijn arme hart het bijna begaf. Al had ik er moeten tegenkunnen na al die Noorse haarspeldbochten...
- rozen doen het goed in Scandinavië

Ik vind het spijtig dat
- ik geen elanden heb gezien (behalve van Lego)
- ik niet heb gezwommen in de zee (maar wel in het zwembad op de camping)
- we niet naar de Hardangervidda en Jotunheimen zijn geweest (okee, we zijn er wel langs gereden...)
- ik geen souvenirs (trollen! vikingjuwelen! Noorse kousen!) heb gekocht
- mijn schouders zijn verbrand maar ik voor de rest niet gebruind ben
- ik geen runetekens, hunnebedden of andere mysterieuze dingen gezien heb
- we niet hebben geroeid/gewatertrappeld
- ik niet in een echte Zweedse Ikea of H&M ben geweest
- ik niet ben afgevallen

Ik heb gedroomd dat
- ik zwanger was maar ik wou het aan niemand verklappen (en daarna heeft Valentijn gedroomd dat we een superschattig kindje hadden met blauwe ogen, iiiiiiiiih)
- Kathleen, ikke en nog een ander meisje heldinnen waren à la Powerpuff Girls! Ik heb een demon in de vorm van een boom bestreden!
- Valentijns tante een mooie sneeuwtuin had waar ik foto's van wou maken en toen had ik haar kleren door mekaar gehaald (want haar tuin was eigenlijk haar kleerkast)
- Valentijns neef 'nonkel Theo' zei tegen MIJN vader :-s
- ik Peter Pan-kleren had en ik daar gewoon mee rondfietste!
- Marjolijn mij 5000 euro had gegeven om luizenshampoo te kopen (omdat ik een foto heb van een plaats in Noorwegen die 'de luizenheuvel' heet omdat het vroeger een kampplaats was van werkmannen die veel luizen hadden... en ik had haar wijsgemaakt dat wij daardoor ook luizen hadden gekregen) omdat we anders niet samen naar Londen zouden kunnen! Die heeft gewoon geld teveel ofwa!
- ik aan het flirten was met Mick Jagger, Valentijn toen boos werd (ook omdat ik zijn onbestaande Afrika-infokaarten door mekaar had gesmeten) en mij achtervolgde met het grasmachien, maar uiteindelijk heb ik zijn benen afgereden :'(

Mijn ouders wisten mij te vertellen dat
- een meisje waar ik vroeger nog mee op school heb gezeten een half jaar in coma heeft gelegen en dat ze nu de machines hebben afgezet...
- een jongen uit de scoutsgroep van mijn neven overleden is aan een schedelbreuk nadat hij op kamp een vlaggenmast op zijn hoofd had gekregen
- onze (okee, hun) rosse kat met zijn voorpoot in een (ratten)klem heeft gezeten... die hebben ze er dan na veel zotte toeren kunnen afhalen ('t is eigenlijk een 'geadopteerde' zwerfkat die zich niet laat pakken) en toen hing een stukje van zijn poot nog maar half vast, en nu is het er afgevallen... hij hupt dus rond op drie en een halve poot, de arme sloeber!
- mijn broer misschien niet alleen in bed lag want mijn vader had een bloesje gevonden op de oprit! Al kan dat ook wel van het buurmeisje zijn... maar ik hoop dat het van niemand is, want het is mooi en dan krijg ik het :-p

En bijkomend
- zitten we met een woekeringske (die gekke courgette toch...) in de serre en een XL zonnebloem
- is Arabella na een volle dag (en nacht!) komen opdagen (toen ik in de serre kwam stak daar opeens een gek hoofdje uit een bloembak, mahaha)
- zou ik graag mijn blog een andere lay-out geven maar ik snap geen zak van html! Waarom is het zo moeilijk om gewoon een foto in de hoofding te verwerken? En why the hell kunt ge alle kleuren veranderen behalve die van de allerachterste achtergrond?
- hebben wij gisteren in Planckendael Freya Van den Bossche gezien, en ze zag er moe en oud uit!
- ben ik Sneeuwwitje.

Ik probeer dagelijks een deel foto's van de reis op Flickr te zetten maar het kan nog efkes duren tegen dat ik klaar ben, 'k moet een selectie maken uit een stuk of 1000 foto's. :-s
(Valentijn is ook nog bezig aan zijn best of, maar voor wie niet kan wachten - want de grappigste foto's komen meer op het einde - : hier heeft hij alles al staan)

Nu Weet Je Mijn Bakker Zijn & Mooie Muren Zijn Belangrijk

Lilith gooit mij een stadsstokje toe dat ik alleen maar ga aanpakken omdat ik haar respecteer (want ze noemt mij een zotte doze en dat is fijn), want eigenlijk weet ik niks zijn hier in Menen!
Ik woon hier namelijk 'nog maar' anderhalf jaar. En ik kook zo goed dat ik helemaal niet op restaurant moet. :p

Anyway, I'm gonna give it a try en smijt er van den eerste keer nog wat andere plaatsen bij, want anders is mijne lijst te kort, and the whole world is my town. :)

1. My favorite 'grab-a-bite'
Frituur Den Eik. We hebben bijna alle frituurs in Menen getest (dat dan wel...) en dat is de beste! Belegde broodjes haal ik bij 't Baguetje want dat is hier schuin tegenover. Al blijven de enorme belegde broodjes van 't Pleintje in Vorselaar vanuit mijn schoolgaande jeugd toch nog de zaligste!
En pita van de Pitaverne in Wommelgem! Lekkere andalouse en mooie muren (zeer belangrijk!)

2. My favorite shop in town
Kruidvat en Standaard boekhandel, that's all there is. Aan mijn favoriete winkels in de rest van de wereld ga ik niet beginnen...

3. My favorite restaurant
Voor de nostalgie (wij gingen daar vroeger jaarlijk heen als we in Kemmel kampeerden): den ekster en de tere plekke (ovenkoeken!), beiden in Dranouter.
Voor de vegetarisch pasta (ik begin al te kwijlen als ik er gewoon nog maar aan denk): 't forum in Geel.
De enormste spaghetti (met achteraf nog chocomousse, ook al geraakt die er niet meer bij): de Kastart in Gent.
Helemaal mooi: de Mosquito Coast (ook Gent)

4. My favorite 'take my friends when in town'
Alleen nog maar meegenomen naar het park hierachter. :D

5. Other 5 things to mention
In 't heksenkotje (zowaar in Menen zelf!) hebben ze ook mooie muren.
Grensrock. Straattheaterfestival. Het park hierachter?
Wij hebben zelfs een cultureel centrum! En ge kunt van hier te voet naar Frankrijk!

Voila! Het stokje gaat naar Kathleen, Twinkeltje en Zita!

En ik beloof hierbij plechtig dat ik mijn stad(je) beter zal leren kennen, ik ben zo'n sucker in buitenkomen!

Van Den Veel Ten Vroeghen Terugkeer

Op mijn zestiende ging ik met mijn ouders, broer, nonkel, tante, neefjes en nichtje mee op reis naar Noorwegen. Het was een beetje een last minute beslissing dat ik er nog bij kwam... puberperikelen (aka de nood aan giechelvriendinnen en de hunkering naar een lief om samen de zon te zien zakken in de zee) maakten dat ik het niet echt zag zitten om twee weken met familie op trot te gaan, maar ik ging dan toch want hé, 't was wel Noorwegen!
Het land waar ik om middernacht nog buiten boeken kon lezen omdat de zon niet onderging, het land van bergen, bossen, fjorden, watervallen, elanden en appelblauwzeegroene gletsjermeren.
Het land waar ik bij thuiskomst direct terug naartoe wou, ondanks het feit dat ik me er zo vaak alleen had gevoeld tussen de grote mensen en de kleine kinders.

Een half jaar geleden kwam mijn droom uit toen het lief waar ik ondertussen aan ben geraakt, tickets bestelde voor de boot naar Noorwegen. En mijn droom kwam nog uiter toen wij twee weken geleden ook effectief op die boot zaten! Hoe fantastisch zou dat wel niet worden, wij drie weken samen in ons tentje in de bergen en maar wandelen en maar zot doen!
Minder fantastisch dan we hadden gedacht, zo bleek. Hoewel Noorwegen niet bekend staat als sunshine land, is het daar normaal gezien rond deze tijd van het jaar best mooi weer, en ik spreek uit ervaring. Doch wij zijn daar beland tijdens De Scandinavische Depressie... we hebben één dag echt mooi weer gehad, 's avonds af en toe wat opklaringen, maar voor de rest: bewolkt, mistig, regen en koude wind. Daar valt mee te leven als je heel de tijd in je caravan kan zitten of alleen maar musea wil doen. Daar valt absoluut niet mee te leven als je een tentje meehebt waar je maar amper in recht kan zitten (op de grond, een stoel past er zelfs niet in), en als je van plan bent heel de tijd buiten door te brengen.
Na een dikke week hadden we er genoeg van en besloten we weer zuidwaarts te trekken, het weerbericht voorspelde voor de komende week alleen maar meer schijtweer. Vanaf we in Zweden belandden: stralende zon! Denemarken: idem! België: (gisteren) zon! Ja, we zijn dus weer thuis, met nog één week congé op overschot waarvan wij nog niet direct weten wat we ermee moeten aanvangen, want wij hadden gehoopt ons nu in Jotunheimen te bevinden. :-(

Verslag, foto's en crazy filmkes volgen nog!

Voor Zij Die Niet Weten Wat Doen

Deze zondag: straattheaterfestival in Menen!

Nog van vorig jaar:

Haha, jullie dachten zeker dat het Graspop was! Tot dat kind voorbijloopt.
(En dieje rechts achteraan zijn hoofd is 180° gedraaid.)

Aftellen

Dit weekend hadden we de tent opgezet in de tuin om te kijken of ze nog in goeie staat was om mee op reis te nemen. Ik besloot dan ook maar ineens de nieuwe luchtmatras te testen en heb 's nachts in de gietende regen in de tent geslapen. Jeuj, eindelijk heb ik nog eens geslápen...
Noorwegen & Zweden, here we come (bijna)! :-)